"Onacağımız yerden gece kaçarız." annemin ağzından eski bir atasözü :)
{Bizim için iyi olacağını bildiğimiz güzelliğe kapıyı açmak yerine, biz yinede zor olana koşarız...}
"Bazen kendini bulabilmek için; küçük bir ara vermen gerekir" demiş Özgül Gezer.
Ne kadar çok doğru cümle kullanmış,
bu sözü yaşamımda bizzat tasdik ettim.
En kısa zaman önce bir sebebden dolayı ilk defa İstanbul'a gitmek kısmet oldu.
İki hafta kadar Öğretmen yeğenimle birlikte evde yalnız kaldım. Yeğenim okuldayken genelde tek başıma takılmaya başladım. Metro durağı oturduğu sokağın çıkışındaki caddedeydi ve binmek çok kolaydı. Yol güzergahına alışmaya başlayınca tek başıma gezmeye başladım.
Ve sonuçum şu oldu; Evlilik hayatı, aile olmanın sorumlulukları beni o kadar yormuş yıpratmış ki, İstanbul'daki yalnız kaldığım sürecte evlenmeden önceki 18 19 lu yıllarımda ki neşeli, heyecanlı, mutlu yıllarıma geri dönmüş gibiydim. Bu huzuru hareketlerime duygularıma belirgin şekilde çok yansıtmışım ki, Yeğenim benim eski hallerimi ailesinden duyuyormuş ki annesine : " Anne teyzem sizin onun gençliğini anlattığınız gibi çok neşeli ve eğlenceliydi " demiş. Demekki arada da olsa bulunduğumuz ortamdan uzaklaşıp yalnız kalmak insanı kendine getiriyor dinlendiriyor. Herşey istediğiniz gibi olmasa da tekrar bıraktığınız yerden moralli bir şekilde hayatınıza devam ettirebiliyorsunuz.