i've reached the end of a long, long journey.·196 syf.·1000Kitap
10/10
2025 28. kitabı
CONTAINS SPOILERS!!!!!!!!
good bye darren! even in death, may you be triumphant..
we’ve actually been preparing for this moment since the beginning. sons of destiny isn’t just a final book — it’s the reckoning where darren, steve, and the entire vampire-vampaneze balance meet their inevitable fate. destiny, at this point, feels unshakable.
one of the biggest questions throughout the book is about the prophecy and whether it’s truly unavoidable. mr. tiny’s infamous line — “one will become the vampire prince, one the vampaneze lord, and one will die” — finally comes full circle here. and the strange part is, neither darren nor steve really chooses this path. they both simply follow where fate drags them. and maybe that’s the whole point: the inability to choose.
the confrontation with steve is one of the most emotional clashes in the whole series. yes, steve is the villain, but he’s not just evil. there’s real bitterness, loneliness, and rejection in him. he and darren are two sides of the same coin. one was accepted, the other cast aside. and their showdown isn’t just about fighting — it’s a release of years of broken trust and regret.
but the real breaking point is when darren kills himself to break the prophecy. that’s when everything flips. he realizes he has the potential to become the vampaneze lord, and chooses to end his own life to stop the cycle. it’s not just a physical death — it’s the moment a character embraces his own darkness and still chooses to protect others. heroism here doesn’t come with glory, but with quiet, deliberate sacrifice.
when mr. tiny’s real motives are revealed, it’s absolutely chilling. the way he used darren and steve as pawns — even revealing they’re his sons — is twisted. he represents a much deeper evil: the thirst for control,
Avrupa Kulübü1000 Kitap
Burma Günleri George Orwell'ın doğup büyüdüğü ve bir dönem de polis memuru olarak görev yaptığ toprakları anlatan ilk romanıdır.Orwell'ın dili her zaman ki gibi açık,duru ve bir o kadar da etkileyici.Karakteler çok gerçekçi, kölelik ve efendi sistemi keskin bir şekilde ortaya konmuş ,beyaz adamın kibrini iliklerinize kadar hissedebilceğjniz harika bir eser.Biraz da size kitabın karakterlerin ve olay örgüsünden bahsetmek istiyorum.
Bu çöl geçilemez
Melankoli dallarının gölgesinde,
Nasıl hoşunuza giderse,( W.S)
Burma ahhh o yakıcı sıcak ve sivrisinekler ayrılmaz parçası olmuş koloni.Birisi bana Burma'yı bana tek bir cümle anlat dese kuracağım cümle sanırım toz,toprak,katlanılmaz sıcak, sivrisinekler ve pis ter kokuları olur.Gelelim kitabın baş kahramanlarından birine.Babadan gelme öğütle tırnakları ile kazıyarak tabiri caizse ilmek ilmek örerek insanların son meteliğine kadar sömürerek az çok bir devlet memuru olmayı başarabilmiş düzenbaz,sahtekar,rüşvetçi,haysiyetsiz ,insanı çok rahat bir şekilde hiç utanmadan sırtından vurup zevkle kuyusunu kazıyabilecek Kyaukta Böle Hakimi U Po Kyin.Resmen Burma'da ne kadar dalkavukluk,beyaz adama yağcılık varsa hepsi de kendinden sorulur.Ama öyle kimse de bu adamın yüzüne aleni bir şekilde ne tür bir insan olduğunu haykırmamıştır.
Hindistan uzun yıllar boyunca İngiliz sömürgesi olduğundan Burma bölgesi de doğal olarak beyaz adamların yönetimindedir.Burma erkekleri İngilizlerin ya kahyası ya işçisi kadınları ise ya hizmetçisi ya da beyaz adamların yataklarını ısıtacak metresidir.Burmalı zavallılar için başka seçenek yoktur.Aslında var olan durumdan müzdarip olup ses çıkarmaya çalışan olursa ya kırbaç ya hapishane ya da ölüm.Bu seçeneklerden birini seçebilirler.Bu yüzden herkes halinden memnun mitlu
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
06.12.2022 den
bir kitap okudum. hayatım değişmedi belki ama "ruh durumum" değişti!
öyle ki daha kitabın bitmesini beklemeden, henüz on yedinci sayfasında bu satırları yazmaya oturdum.
başa dönemeyiz yazarın ilk romanı.
benim okuduğum ilk kitabı.
elbette kendimi kitap eleştirisi yapacak yetkinlikte görmüyorum. lakin bu okuduğum kitabın bana hissettirdiklerini yazmama engel değil. zaten o his ve tez canlılığım kitabı bir solukta bitirmektense hemen 'dünyayla paylaşma isteği' uyandırdı.
kitabın konusu kısaca; iranlı şair füruğ ferruhzad'ı hayatında bulunan dört erkeğin gözünden, zihninden ve dilinden (sevgilisi ibrahim, eski kocası perviz, kardeşi feridun ve babası albay muhammed ferruhzad) anlatması ekseninde dönüyor.
ama ne dönmek!
hani hakkında hiç bir bilgi ve fikrinizin olmadığı bir filme başlarsınız da daha ilk kareden, ilk diyalogdan o filmin çok güzel olacağını hissettiğiniz bir an olur ya, işte bu kitap daha ilk satırlarında o duyguyu yaşattı bana.
bir kere yazar bugüne kadar şahit olmadığım ya da bana tuhaf gelen bir teknikle, anlatıcı ile fürug'un sesini hatta ana karakterin(İbrahim) iç sesini birbirine karışacak şekilde ayrıma tabi tutmadan iç içe kullanıyor. ama bu sizi rahatsız etmiyor. kullanılan cümleler, yapılan betimlemeler. başka roman ve hikayelerde olduğu gibi gözünüzü ve dahası ruhunuzu tırmalamıyor. aksine tatlı bir sarhoşluk veriyor! hani ve neredeyse tüm cümlelerin altını çizmek istiyorsunuz. ki on yedinci sayfaya gelene kadar bir dolu cümlenin altını çizmiş bulunmaktayım.
başarılı bulduğum demeyelim de bana kendisini sevdiren roman ve öykülerin ortak özelliği; bir yandan satırları okurken bir yandan zihnimde okuduğum o cümleleri hayal edebilmemi sağlamalarıdır. başa dönemeyiz işte öyle bir roman.
....
05.12.2012 pazartesi akşamüstü kitapla ilgili
Oldukça akıcı, etkileyici ve dokunaklı bir eser bitti...
Irk ayrımı, cinsiyet meselesi, erdemlerin "para" etmeyişi, adaletin mumla aranıyor oluşu ve kitabın belkemiğini oluşturan "sömürge" teması...
Bana yer yer Türkiyede olup biten bir takım olayları hatırlatmakla birlikte, bazı kısımlarda da "yok ya elhamdülillah bu kadar da batmadık biz en azından" dedirtti..
Okumuş olan arkadaşlar baksın!!
bu kısım spoiler içerir!
U Po Kyin ve Mr. Flory karakterleri hayatta bize bir yerlerde mutlaka kendilerini hatırlatacaklar, kesinlikle psikolojik olarak analiz edilmelidirler diye düşündüm. Orwell ayrıca her bir karaktere düşünsel ve yaşamsal anlamda sağlam roller vermiş ve kitaba sırf karakter olmuş olsun diye yer alan içi boş "hayaletler" yerleştirmemiş. Her bir karakter kendi içinde birer kitaba ayrılacak kadar zengin, eğitici olmuş. Alınacak çok önemli dersler vardı hepsinde de.
Sonunda ise ilahi adaletin kötü karakter Kyin için "ufacık" da olsa tecelli etmesinden ötürü bir nebze mutlu olduk, ama dünyanın gidişatı, kapitalizm, sömürgecilik anlayışı sözü geçen coğrafyalarda maalesef ki devam ettiğinden dolayı yine mutsuzuz... Mr. Flory ve Doktor; onlar için de içim acıdı...
Orwell senden sonra dünya kötü bir yer olmaya devam etti. En azından sonrakileri görmüyorsun. Umarım rahatın yerindedir.
En iyi Orwell kitabıydı diyebilirim, acilen okuyun. Saygılar efendim
Hayır, Burma Günleri'ni Orwell'ın diğer romanlarıyla kıyaslama hatasına tabiki düşmeyeceğim. Tek kelimeyle harikaydı. Bir yazarın ilk romanı bu kadar mı güzel olur, evet ancak bu kadar güzel ve ustaca olabilirmiş, ardından gelen diğer kitapların ilk basamağını oluşturan Burma Günleri, tek başına incelenmeyi hak eden, diğer romanları mihenk taşı yerine koyup, bu kitabın diğer romanlara vurulmasını hak eden bir kitap asla değil, öncelikle bunu belirtmek isterim. Çok keyifle okunan, kelimeleri çok ustaca yazılmış bir roman Burma Günleri. Tabiki Goerge Orwell yine yönetime dair şikayetlerini ve serzenişlerini çok hoş bir dille, değişik bir dünya oluşturarak dile getirmiş. Ama bu sözlerimden bu kitabın bir distopya kitabı olduğunu çıkarmayınız, çünkü bu kitap bir distopya değil onu da bilmenizi isterim. Sevgili Flory, sana çok üzüldüm.. Lanet Elizabeth! Sana ne desem boş, senin gibi öyle çok insan var ki etrafımızda resmen kitap bize tokat atıyor! Ve tabii U Po Kyin... Bu 1900'lerde de böyleydi, hala böyle, ve korkarım böyle de devam edecek... Eğer nüfuzlu bir insansan yaptığın haksızlıklar, yaptığın dalavereler, kimsenin gözünde olmaz... Nüfuzlu sınıf her zaman haklıdır!
Bu kitabın yorumuna nereden başlayım bilemiyorum yayınevinin berbat çevirisi ve editörünün kitabı kontrol etmeden baskıya gönderip bizim sırf imla hataları, yazım hataları, eksik kalan bağlaçlar vs. yoksun kalmamıza neden olmasından mı? Yoksa yazarın absürd bir İskoç karakteri oluşturmasından mı, emin değilim. Yayınevi kitabı öyle iç içe geçirmiş ki hangi paragrafta kim konuşuyor birbirine karışmış. Hoş olmamış. Hele "Aye" kelimesini çevirmeden direk koymaları saçmalığın önce gideniydi, öyle çevrilmeden konsaydı Diana Gabaldon'un Yabancı serisinin kitapları bu kelimeden geçilmezdi... Gelelim karakterlere. Herkes Waryk'i sevmiş olabilir ama kitabın sonlarına doğru karısını öyle bir duruma sokuyor ki çıldırdım. İnanamadım. Dedim bir İskoç adam bunu sevdiği kadına yapmaz. O nedenle de bu karakterin zaten İskoç olmadığına bir kez daha emin oldum, herif o kadar geniş ki evlenmeden önce yattığı kadınla karısının olduğu bir yerde gayet yakın ve daha sonra bir olay nedeniyle o kadını bir de karısının yaşadığı eve yolluyor! Kafa göz dalmak istedim. Kitabın neredeyse ilk 200 sayfası Mellyora'nın kaçmaya çalışmalarına şahit olduk. Valla adamın bu yaptığını okuduktan sonra Mellyora'nın kaçmaları o kadar da saçma gözükmedi gözüme. Bu yazar bir de ödüllü ve çok tutulan biri ve bu kitapla tanışmamız yazar için de pek olumlu olmadı. Neyse tarihi, entrikası bol bir kitap.
Graham Serisi :
1. Come the Morning (1999) - Kader Ağları
2. Conquer the Night (2000)
3. Seize the Dawn (2001)
4. Knight Triumphant (2002)
5. The Lion in Glory (2003)
6. When We Touch (2004)
7. The Queen's Lady (2007)
