“Yaşam hiçbir zaman bazı şiirlerdeki gibi ‘yalnızlığın karanlıklarında’ tek başına değildir. İletişim içimizle, çevremizle var olmak için almak ve vermek düzeneğidir. Yetişmiş insan, kâmil insan, bilge kişi bu düzeneği en iyi biçimde çalıştırabilendir.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Benim yerim, barakanın karşı tarafında, tabana yakın bir noktadan açılan küçük, tek pencerenin yanındaydı. Üşüyen ellerimle iştahla yudumladığım sıcak çorba kâsesine sarılırken, pencereden dışarı bakacak oldum. Az önce dışarı sürüklenen ceset, parlayan gözleriyle bana bakıyordu. O insanla iki saat önce konuşmuştum. Çorbamı yudumlamaya devam ettim.”
"Lennie araya girdi. 'Biz onlara benzemeyiz! Peki neden? Çünkü... Çünkü sen varsın benim yanımda ve ben varım senin yanında, bu yüzden işte...' Keyif içinde güldü."
"İnsan yanında biri olmazsa delirir. Kim olduğu hiç önemli değildir, yeter ki yanında olsun.
Sana bir şey diyeyim mi? İnsan çok uzun süre yalnız kaldı mı hastalanır, yalnızlıktan hastalanır."
“Ne güldüm, ne güldüm; elimi dizime vurarak deliler gibi güldüm. Boğazımdansa tek ses çıkmıyordu; dilsiz ve bitkindi benim kahkaham; ağlamak özlemini taşıyordu.”