Gizem..
@gnce_
383 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Nasıl oldu da kaybettik birbirimizi?
Ellerinde bir kadeh gibi kırıldı düşüm,
İncindin biraz kana bulandın, gördüm.
Nasıl oldu da rengini kaybetti şu gece de asılı duran pembe ay?
Gece aydınlandı, bir damla düştü gözünden.
İnci, mercanım, canım canım;
Nasıl oldu da bir yabancıya dönüştü yüzün?
Nasıl çekilir bu acı bu hüzün?
Bırak, dizginlerini;
Gözyaşların sel olsun,
Damlalarla boğma kendini.
Belki biraz öldürür bu seni,
Biraz biraz ölmek hepimizin kaderi.
Bırak bu acıyı,
Kendi yakandan düş, düşlerine.
Kırdığın kadehin kırıklarını temizle,
Şu köşede dur ve yaralarını sar.
Şu köşede dur ve düşlerini bekle.
Pembe bir ay yansısın yüzüne,
Pembeye çalsın hüznün.
Şu köşede dur ve bekle.
Gelirse illa ki geçer bu köşeden.
Elinde bir kadeh, dilinde bir iki dize şiir.
Mutlaka geçer sen varsın diye o köşeden.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sadece sevdim seni. O kadar çok sevdim ki bırak senin gibi capcanlı bir kadının kalbini, taşı bile eritmeye yeterdi aşkım.
"Dünyadan bir şey istemekten vazgeç. Sana ne yapacağını bilemeyeceğin kadar çok şey verecektir dünya" sözünün doğruluğu şurada: Sen her şeyden vazgeçince, sana kalan en küçük şeyler bile büyük önem kazanır. Kısacası, genellikle görmezlikten geldiğin önemsiz şeylerden en büyük tadı almanın yoludur bu.
Puan vermedi·72 syf.·
2020 32. kitabı
İnsanların kalbinde insani duyguların ne kadar az olduğunu, aydın ve her yerde iyi, saygın olarak bilinen nice insanın kalbinde ne derece kabalığın, acımasızlığın yer aldığını düşünürdü.
