Alvaro obrazı heç də sadəcə bir yazıçı deyil. O, ədəbiyyatın qaranlıq üzüdür. Bəs niyə mən ondan nifrət etmək əvəzinə, az qala ona acıdım? Çünki Cercas bu qəhrəmanı elə bir nöqtəyə qoyub ki, o, artıq reallıqla kitab səhifələri arasındakı o nazik pərdəni qırır. Alvaro qonşularını personaj kimi görməyə başlayanda mən düşündüm: "Bəs görəsən, mən də kiminsə romanında personajam?" Bu sual məni bir müddət universitet vaxtlarımda oxuduğum Borgesin labirintlərinə apardı. Amma etiraf edim ki, Cercas hələ bu meta-ədəbi oyunu tam cilalaya bilməyib. Bəzən hiss olunur ki, müəllif özü də Alvaronun dəliliyi ilə yazıçı sənəti arasında qalıb və bu qarışıqlığı o qədər də ustalıqla həll etmir.
Kitabın ən güclü tərəfi, şübhəsiz ki, onun qısalığıdır. Bu saplantı uzansaydı, mən yəqin ki, boğulardım. Amma 60-80 səhifəlik bu novella məni sıxıcı bir fəlsəfi traktat kimi deyil, daha çox psixoloji triller kimi saxladı. Səhifələr çevrildikcə hiss edirsən ki, Alvaro əslində öz romanını yazmır, əksinə, həmin roman Alvaronu yazır. Bu, mənə obrazların müəllifə qarşı üsyanı kimi gəldi və bu fikir məni çox heyran etdi.
Bəs zəif cəhətləri? Qonşu obrazları mənim üçün çox yastı qaldı. Onlar sadəcə Alvaronun güzgüsünə çevriliblər. Kölgə kimidirlər. Cercas onlara nəfəs verməyə, ya da heç olmasa bir az daxili aləm bağışlamağa tələsmir. Bu da kitabı bir qədər "laboratoriya təcrübəsi" səviyyəsində saxlayır. İkincisi, Alvaronun əxlaqi süqutu məni heyrətləndirsə də, bu süqutun psixoloji dərinliyi məni tam qane etmədi. O, niyə bu qədər asanlıqla manipulyator oldu? Cavabı "ədəbiyyat eşqi" ilə ötüşmək mənə bir az bəsit gəldi.
Bu kitabı oxumaq mənə bir gənc rəssamın ilk kətanına baxmaq kim idi – fırça vuruşları qeyri-bərabərdir, rənglər hələ tam qarışmayıb, amma orada artıq böyük bir rəssamın gələcək qoxusu var.
SamurayEdebiyat & Roman
Sinyor Bayramlı Məhəmməd - Samuray.
Gənc yazarımızın qələmindən oxuduğum artıq üçüncü kitabdır.
Növbəti kitabını da birlikdə oxuyub dəyərləndirmək qərarına gəldik.
"Kitab öz zamanını bilir" deyə bir cümlə oxumuşdum. Həqiqətən də, bu kitab bunu mənə bir daha sübut etdi...
Kitabın ilk səhifələrindən başlayan macəra böyük bir həyəcanla keçmişi, bu günü və yaşanan hər şeyi öz içində birləşdirir.
"Samuray" üz qabığı ilə tam uyğunlaşan, çox bəyəndiyim kitablardan biri oldu.
Baş qəhrəmanlarımızdan biri olan Katsumi Tokioda yaşamaq üçün münasib bir ev tapır. Hətta bu evin daha yüksək qiymətə satılmalı olduğu halda belə münasib qiymətə satılması onu düşündürür. Lakin evdə dəyişməyən bir şey var idi – Samuray postu
Bu evdə yaşadığı müddətdə Atsuşi adlı bir inspektor ona müraciət edir və vaxtilə bu evdə baş vermiş cinayətləri araşdırmağa başlayır.
Atsuşi və Katsuminin Samuray posteri ətrafında yaşadığı macəra onları gözlənilməz hadisələrə və fərqli sirlərə aparır.
Əgər siz də sirr, həyəcan və macəra axtarırsınızsa, bu kitab əla seçim olacaq.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
19-cu əsrin sonu, 20-ci əsrin əvvəli, Londonda baş verən bir hekayə... Qəhrəmanımız Cefri Tempest özünü digərlərindən ağıllı hesab edən, gənc, amma uğursuz bir yazıçıdır. Lakin onun taleyi, uzaq qohumlarından birinin ona 5 milyon funt miras qoyduğunu öyrənəndən sonra tamamilə dəyişəcək. Bu pul, ona eyni zaman həm zənginliyin, həm şöhrətin, həm də kədərin qapısını açacaq. Lakin pulun ona gətirəcəyi şeylər, bununla sərhədlənmir, bu sərvət, ona həmçinin çox yaxın bir "dost" olan Şəhzadə Lusio Rimanezi də gətirəcək.
Əsərdə əsas hadisələr, Cefrinin qazandığı sərvətdən sonra, Şəhzadə Rimanezin köməkliyi ilə yüksəlişindən və yuxarı təbəqəyə daxil edilməsindən sonra başlayır. Rimenez obrazına isə Türklər demiş, ayrıca "Parantez" açmaq lazımdır. Korelli İblis obrazını şər bir obraz kimi yox, tam əksinə iztirablarla dolu traqik bir obraz kimi təsvir edir. İblisin tək qurtuluşu bütün insanlığın saflığa və mərhəmətə dönüşüdür. Lakin günümüz dünyasında bu onun üçün mümkünsüz görünür... Kitabdaki əsas ideyanı, Oscar Wilde'ın bu cümlələri ilə əsaslandıra bilərik, "Şeytan sadəcə təklif edər, insan istərsə seçər..."
Pərviz Rzaquliyev, “Gecə ovçusu”
Detektiv və müharibə janrında yazılmış maraqlı kitablardan biridir. Müəllif oxucunu sonadək maraq içində saxlayan süjet xəttu qurmağı bacarıb. Kitabın dili sadə və axıcı olduğundan rahat oxunur.
Bu əsərdə əsas mövzular ədalət,intiqam və həqiqətin ortaya çıxmasıdır.
Detektiv janrını sevən oxucular üçün son dərəcə maraqlı seçimdir.
Son olaraq isə gənc yazıçı üçün son dərəcə uğurlu başlanğıcdır. Uğurlarının davamını arzu edirəm!
Bəzən bəzi kitablar süjetindən çox, sənə hiss etdirdikləri ilə yadda qalır. Gənc doktorun anıları mənim üçün belə oldu.
Kitab 1916–1918-ci illərdə ucqar kənd xəstəxanasına təyin olunan gənc bir həkimin hekayələrindən ibarətdir. Maraqlısı isə budur ki, əsər tamamilə uydurma deyil. Müəllif Mixail Bulqakov özü tibb təhsili alıb və həmin illərdə kənd həkimi kimi işləyib; kitabdakı hadisələrin çoxu onun şəxsi təcrübələrindən ilhamlanıb. Buna görə də əsərdəki qorxu, çaşqınlıq, özünə inamsızlıq və eyni zamanda məsuliyyət hissi inanılmaz dərəcədə real görünür.
Kitabı oxuyarkən ən çox gənc həkimin təşvişi məni təsirləndirdi. O, tez-tez qorxur, səhv etməkdən çəkinir, özünü kifayət qədər yaxşı hesab etmir. Amma bütün bunlara baxmayaraq, yenə də xəstələrinin qarşısında dayanır, əlindən gələni edir və öyrənir. Cəsarətin qorxmamaq deyil, qorxa-qorxa irəliləmək olduğunu göstərir.
Məni bu qədər təsirləndirməsinin səbəbi isə budur ki, iş həyatımın ilk illərində mən də özümü belə hiss edirdim. Hər şeydən əmin olmayan, səhv etməkdən qorxan, amma yenə də ən yaxşısını etməyə çalışan biri kimi. Ona görə kitabı oxuyarkən tez-tez düşündüm ki, əslində hamımız bir vaxtlar öz həyatımızın “gənc doktoru” olmuşuq.
Bulqakov bu əsərlə təkcə bir həkimin peşəkar inkişafını deyil, insanın öz qorxularıyla üzləşərək böyüməsini də çox səmimi şəkildə göstərib. Və məncə, kitabın illər keçsə də aktual qalmasının səbəbi də məhz budur.
Qaraqan'ın yazdığı "Mələk" kitabı danışa bilməyən, danışılanı anlaya bilməyən və heç bir günahı olmayan bir Mələyin yer üzünə enməsi və sonra olanlar haqqındadır. Bildirmək lazımdır ki bu kitab cəmiyyət və onun quruluşuna, xalq və onu yaradan bizlərin iç üzlərinə tutulan bir güzgü kimidir. Qaraqan'ın daha gənc dövründə yazmış olduğu bu kitab diyaloq və hekayənin verilişi cəhətdən çox möhkəm olmasa da ölkəmizdəki ədəbiyyatın ən sərt nümunələrindən birisidir. 3 saat kimi bir vaxtda oxuya biləcəyiniz bu kitabın sonu heç gözləmədiyiniz kimi bitəcək.
