Her şeyden ve tüm gözlerden uzak böyle bir yerde, karların içine gömülmüş olmasına rağmen bu kiraz ağacının ilkbaharın geleceğini unutmadan çiçek açmak için gayret göstermesi ne kadar da dokunaklı!
Miisafirler gitti
Biz kaldık yine.
Eşyaların düzeni bozulmasın diye
Çırpınıp durdum sessizce.
Yeri değişen her şeyin
Seni biraz daha uzaklaştırdığını söyledim
Öylece baktılar yüzüme.
İnsan anılarını nasıl korur başka
Bilmiyorum
Sesimi gözyaşımla yıkayarak
Gidip toprağına fısıldayacağım
Söylediklerinden ötesini yaşadı kızın
Su değil kalbinin iklimini verdi çiçeklere
İsminden isimler ekledi öpe koklaya
Kediler köpekler saka kuşları
Ezilmiş bir salyangozun acısı
Çınarları sabah duasına çeviren serçeler
Bizden önce sahibiydi evimizin.