Gökçen
@gokcenba
Şu anda okuduğu kitaplar
Kuş ölür sen uçuşu hatırla
Furuğ Ferruhzad adı da şiir gibi olan, kısacık yaşamı acılarla dolu şairimiz.
Şiirlerini okudukça İran'da bu şiirleri yazıp yayınlama cesaretine hayran kaldım. Mesela:
" Ey tanrı ey ölüme bulaşmış gizemli kahkaha
Ne yazık ki sana yabancıdır ağlamalarım
Ben sana kafir, sana münkir sana asi
Sana inat işte şeytan benim tanrım "
şu şiir o dönemde bir kadının recm edilmesi için gayet geçerli bir sebeptir diye düşünüyorum. İran'da kadınların yaşamlarındaki baskıya karşı bir isyan bayrağı gibi şiirleri. Ama maalesef o baskılardan, kısıtlamalardan nasibini de almış. Eşiyle kısa süren evliliğinin ardından oğlunu bir daha hiç görememiş. Çünkü o dönem İran'da çocuğun tüm hakları babaya ait. Sonrasında Furuğ oğluna ancak şiirlerinde seslenebilmiş.
1967 yılında 32 yaşındayken de bir okul servisine çarpmamak için yaptığı kazada hayatını kaybetmiş. Kısacık ömrü bitse de, şiirleriyle hâlâ yaşamakta.
Şiirin çevirisine gelecek olursak da birkaç şiiri farklı çeviriyle karşılaştırma imkanı buldum. Levent Çeviker'in çevirilerini ben daha çok beğendim. Tek bir dize hariç kitapta " kuş ölümlüdür sen uçmayı hatırla " dizesini daha öncesinde " kuş ölür sen uçuşu hatırla " diye duymuştum ve daha şairene bulmuştum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Cehenneme Övgü'ye övgü ve Wilhelm Reich anması
Kitabımız Wilhelm Reich'in şu sözleriyle açılışı yapıyor "Asıl açıklanması gereken, neden aç insanın çaldığı ya da sömürülen adamın grev yaptığı değil, neden aç insanların çoğunun çalmadığı ve sömürülenlerin çoğunun greve gitmediğidir.". Anarşinin kokusunu alıp seviniyoruz :) 
Wilhelm Reich 
Dinle Küçük Adam kitabını çok severek okuduğumdan bu kitabı da çok severim diyerek başladım. Öyle de oldu.
Gündüz Vassaf kitapta bizim çok da sorgulamadan kabul ettiğimiz bazı kuralları, davranışları, fikirleri örneklerle anlatıyor. Kurallarını sorgulamadan kabul ettiğimiz otorite figürlerini, devleti, dini, toplumu eleştiriyor kitapta. Cehennemi övüyor çünkü cehennem bu kurallara uymayanların, özgür davranabilenlerin yeri.
Kısaca ben kitabı çok beğendim düşündüren bir kitaptı. Bu kitapla Dinle Küçük Adam arasında çokça benzerlikler var. Birini seven diğerini de sever diye düşünüyor ve ikisini de tavsiye ediyorum. Wilhelm Reich 'in üslubu biraz daha sert tabii önden uyarayım :)
Wilhelm Reich Dinle Küçük Adam kitabını çok severek okuduğumdan bu kitabı da çok severim diyerek başladım. Öyle de oldu.
Gündüz Vassaf kitapta bizim çok da sorgulamadan kabul ettiğimiz bazı kuralları, davranışları, fikirleri örneklerle anlatıyor. Kurallarını sorgulamadan kabul ettiğimiz otorite figürlerini, devleti, dini, toplumu eleştiriyor kitapta. Cehennemi övüyor çünkü cehennem bu kurallara uymayanların, özgür davranabilenlerin yeri.
Kısaca ben kitabı çok beğendim düşündüren bir kitaptı. Bu kitapla Dinle Küçük Adam arasında çokça benzerlikler var. Birini seven diğerini de sever diye düşünüyor ve ikisini de tavsiye ediyorum. Wilhelm Reich 'in üslubu biraz daha sert tabii önden uyarayım :)Muharrirler ölünce çoklarının yazıları da ölmüş duyuluyorEdebiyat
Abdülhak Şinasi Hisar'ın bu kitabı Selim İleri'nin sunuşuyla başlıyor.
" Tam elli yıl önce, 1955’te Abdülhak Şinasi Hisar Veled Çelebi’den söz açarken, “Muharrirler ölünce çoklarının yazıları da ölmüş duyuluyor” yakınmasını dile getirmiş.
Onun bütün eserinde unutulanlara şefkati var. Geçip giden zamana üzüldüğü kadar, unutulmuşlara da üzülüyor.
Belki günün birinde eserinin unutulacağından ürküyor... "
Maalesef korktuğu başına gelmiş yazarımızın kitaplarının baskısının da günümüzde bulunamayışı sebebiyle eserleri unutulmuş. Okunma sayıları oldukça düşük. Abdülhak Şinasi'nin çok daha fazla okunmayı hakettiğini düşünüyor ve bu incelemeyi yazmayı görev biliyorum. :)
Abdülhak Şinasi Hisar'ın bu kitabında dergilere, gazetelere yazdığı yazılarını okuyoruz. Bu yazılarda kitap yazma süreçleri, tercümeler, kitap okumak hakkında yazarın görüşlerini okuyoruz ve son olarak da Yakup Kadri'nin Hüküm Gecesi, Ali Zeki Bey'in Alev'i, Peyami Safa'nın 9.Hariciye Koğuşu hakkındaki eleştiri yazılarıyla kitap sonlanıyor. Abdülhak Şinasi Hisar'ın şiirsel üslubu tüm kitaba hakim ve bu okumayı daha keyifli hale getiriyor. Olur da kitabı şans eseri bulabilirseniz herkesin okumasını tavsiye ederim.
İki cildi de okumuş olmanın haklı gururuyla bu incelemeyi yazıyorum. Benim bir antolojiden beklentim tanımadığım yazar/şairlerin etkileyici eserleriyle karşılaşmak ve o yazarı tanımaya dair bir merak duymak. Yani istiyorum ki antoloji benim hiç adını dahi duymadığım bir şairin öyle bir şiirine yer versin ki ben o şairin kitabını alıp okuyayım. Ancak bu antolojide beklentim karşılanmadı maalesef aksine tanıdığım çok sevdiğim şairlere az yer verildiğini gördüm. Misal Birhan Keskin'in sadece Aşk şiirine Haydar Ergülen'in de 2 şiirine yer verilmiş. Hacimce bu kadar büyük bir antolojiden beklentim bu şairlere daha fazla ve daha iyi şiirleriyle yer verilmesiydi. Antolojide hakkı tam verilen şair bence Nazım Hikmet'tir. Bir 50 sayfa kadar yeri var antolojide. Bir antoloji için büyük türk şiiri içindeki Nazım etkisi için elbette küçük bir yer.
Kitap hem ebeveynler hem de eğitimciler için çocukların bebekliğinden ergenlik sürecine kadar kritik dönemlerde karşılaşılan sorunlar ve bu sorunlara yönelik uygulanabilecek somut adımlardan oluşuyor. Yazar özellikle çocukların zihinsel gelişimi için kritik dönem olan 0-4 yaş sürecinde çocuklara kitap okumanın ve bu yaşta çocukların ekrandan tamamen uzak kalmasının önemli olduğunu vurguluyor. Ebeveynlerin çocukların akademik başarısını çok önemserken duygusal gelişimlerini ihmal etmemelerini bir gelişim alanında oluşacak aksaklığın diğer gelişim alanlarını da etkileyeceğini söylüyor. Hatta eğer çocuklar duygusal yönden yeterli motivasyona sahip değillerse, hayal kurmuyorlarsa ve ilk başarısızlıkta pes ediyorlarsa bunun sonucunda akademik bir başarı da gösteremeyeceklerini belirtiyor. Burada otoriter, ihmalkar, izin verici ebeveyn tutumlarının çocukları oldukça olumsuz etkilediğini ideale en yakın olanın demokratik yani hem sıcak ilgi gösteren hem de esnek sınırlar çizebilen ebeveyn tutumunun olduğundan bahsediyor.
Yazar kitap boyunca okulöncesi eğitimin çok önemli olduğunu düşük sosyoekonomik seviyedeki ailelerin çocuklarıyla diğer çocukların ancak kaliteli bir okulöncesi eğitimi süreciyle aynı seviyeye gelebildiğini söylüyor ve bunu söylerken yapılan araştırmalarla bunu destekliyor. Araştırmalara göre eğitime yapılan yatırımda en çok geri dönüş alınabilen kısım okulöncesi eğitim. Bunu ifade ederken de ‘’ Türkiye’nin her iline üniversite açmaktansa her mahalleye kaliteli bir okulöncesi eğitim kurumu.’’ diyor.
Kitapta ödev konusu da işlenmiş. Bizde ödevlerin tekrara dayalı olduğunu ve uzun zaman alan ödevler olduğunu bunun da çocuğu motive etmektense derse karşı ilgisini düşürdüğünü bunun yerine derse hazırlık için işlenecek konu hakkında merak uyandıracak ve
