Baba annenin yaptigi gibi çocugun bakımına her asamada katiliyor olsa da esas olarak gelişimin ikincil süreçleri için daha önemlidir. İlk hayir, sınırsız oldugu hayal edilen o anne-bebek-yakinligi duygusundan ilk ayrılık, yani gerçeklikle ilk yüzlesme, dış dünyadaki ilk oryantasyon denemeleri gibi. Baba, ilk sınırlar ve hayatta yeni olasılıkların ortaya çıkması anlamına gelir. Bilinmezlerle dolu bu dış dünyadan annenin yakınlığına kaçmak isteyen çocugun risk alması, bu korku duygusuna tahammül edebilmesi babanın sagladigi emniyet duygusu sayesindedir.