Gökçen
@gokcencos
2 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Çünkü nasıl gözleriniz görmeye, kulaklarınız duymaya yarıyorsa, insanın yüreği de zamanı algılamaya yarar. Kör biri için gökkuşağının renkleri ve sağır biri için kuş sesleri nasıl boşunaysa, yürekle algılanmayan zaman da öyle boşa gider, kaybolur. Ama ne yazık ki düzgün atmasını bildiği halde kör ve sağır olan nice yürekler vardır.
Ben inanma arzusuyla cezalandırılmışım fakat; nasıl inanacağım, kime inanacağım, inandığımı kaç defa kaybedip kaç kez yeniden bulacağım? Esas soru budur Şevket. Senin kafan rahat, senin böyle dertlerin yok. Yaşamak senin üstüne saldırmıyor; ben kendi varlığımı her gün sırtımda ziftten bir haç gibi gittiğim her yere taşıyorum, ben her şeyi bir tür ağırlık gibi yaşıyorum, ben birini ya da bir şeyi ancak devasa bir yük gibi anlıyorum. Bir kalksam ayağa, bir dikilsem, bir doğrulsam, bir kendime gelsem, kendim denen şey neresidir onu bir bilsem işte o zaman ben de muhakkak ki dik durup dünyaya doğru esneyeceğim, genişleyeceğim, hafifleyeceğim.
