Mine Y.
@goksmin
*Bu Dünya'dan değil-Var ile yok arası
*Giyinik insanlar arasında çıplak biri
"Sen kendin için bir şey yapmıyorsan kim senin için bir şeyler yapacak?Sen kendin yaralarını sarmadan,kim sana yardım edebilir gerçekten? Eğer başkaları için önemli olmadığını hissediyorsan,ilk önce kendine şunu sormalısın: Ben kendim için önemli miyim?"diyor kitabın arka kapağında..
Yazarın bu ilk kitabında olumsuz dusunceler, aşırı duygusallik, ilişkiler, kabullenme, değersizlik,zehirli insanlar gibi çok cesitli konulardan bahsetmis.Kitap oldukca akıcı ve sohbet havasında karşılıklı konuşuyormuşsunuz gibi geçiyor.Yazarin kendinin de dedigi gibi bildigimiz ama unuttuğumuz seyleri hatırlatıyor.
Bununla beraber değişimin bir süreç olduğundan ve zamanla olacağından bahsediyor.O kadar makul ki ;size mucize vaat etmiyor.
Ben çok beğendim herkese tavsiye ediyorum.Keyifli okumalar..
Uzun zaman önce lise yıllarımda cok merak salmistim psikolojik kitaplara.Hep kendimi kesfetmek ,arayip bulmak isterdim.Degismek isterdim.Daha sonra yaş ilerledikçe bu tip kitaplar okumayı bırakmıştım..
Bu harikulade eseri size burada 3 paragraflik bir incelemeyle anlatamam.Cunku bence bu kitabi okumak incelemek degil de hazmetmek daha uygun.Vaktim oldugu genis bir zaman cokca notlar alacağım.
Kitap bes bölümden olusuyor.Beni en cok etkileyen zihinsel virusler kismiydi.Ne kadar hata yapmisim,ne kadar kendime yuklenmis haksizlik etmisim diyor insan okudukca.Bunlarin reflekse dönüştüğünü goruyor.Gecmisin hasarlari tamamen ortadan kalkmasa da daha iyi hissedebiliriz.Bu kitap adi gibi bizim dışımızda olusmus biz de travmalara neden olan aile,iliski,arkadasliklarin izlerini ve aslinda icimizdeki cocugun bizi yönettiğini anlatiyor ve kontrolu elimize almamiz gerektigini ifade ediyor.İyi insanlar iyi seylerle karsilasmaz ve dünya acimasiz bir yer bunu kabullenmeliyiz galiba.Kitap ayrica kendi icimize yolculuk yapmaya tesvik ediyor;cunku her sey icten disa olur .
Beyhan Budak hocam emegine saglik.O kadar dolu dolu ve gercek bir eser uretmissin ki dilerim daha cokca eserler üretirsin bizlere ,icimize ışık tutarsin.
Son olarak ben tesaduflere inanmam.Ankara da bile bulamadigim bu kitabi kucucuk bir sehirde esimle cay icerken minicik bir sahafta tam basimin hizasinda bana bakarlarken gordum.Urperdim bir an.Belki de tam zamaniydi.Herkese tavsiye ederim.Keyifli okumalar..
İlk defa bir kitabı nasil anlatabilirim,cümlelere dokebilirim diye düşünüyorum.
Dostoyevski bence insan psikolojisi uzerine derin incelemeler yapan en iyi yazar.Bu yüzden eserlerinde kendimizden parçalar buluyoruz.
Kitap iki bölümden oluşuyor.
Birinci bölümde yer altı adamımızın ruhsal çöküntüsu,isyani,serzenisi,gitgelleri anlatiliyor.Yer alti adamımız hayalindeki yuce ve essiz guzellikleri toplumda bulamadığı icin insanlardan kopmustur.Kirk yıllık yeraltı hayatından çıkınca biraz da felsefeye kaçar.Ona gore tam da bu yuzden iki kere ikinin bes olmasi ihtimali her zaman daha ustundur.
İkinci bolumde ise yeraltindan cikisiyla beraber basina gelen olaylar anlatiliyor.Kucumsenmesi,alay edilmesi ve görmezden gelinmesinden dolayi kendini ispatlamaya çalışıyor ve ben de varim demek istiyor.Hep huzursuz hep karamsar ve çelişkili bir ruh..Bütün ezberlere karşı ve insanın her zaman mantıklı olani yapmayacağını savunuyor.Çünkü o "Gerçek bir insan" ve "Ortalama insan denebilecek belirsiz bir tip değil"
Bu kitabı hafızama kazimak icin tekrar tekrar okumak istiyorum.Okumak büyük zevk ancak Dostoyevski okumak daha büyük zevk.Belki de herkesin herkesten sakladigi bir yer alti var ve orada kendine bile soyleyemedikleri var.
Neyse soyleyecek o kadar söz var ki siz kitabı okuyun ve Yeralti'na inin...
Unutmadan;
Dün Zeki Demirkubuz'un Yeraltı filmini izledim.Kitabi sinemaya güzel uyarlanmıs.Bu sahane eserle beraber tavsiyemdir.
Canım Zeze'm.Bir gün önce hikayene şahit olmaya başladım ve bugün göz yaşlarıyla son sayfayi kapattim.
Zeze çok kivrak bir akla ve hassas bir kalbe sahip bir çocuktur ayni zamanda da hasaradir.Ailesinden siddet görür.Ayaklari ciplak okula gider.Bir de cok sevdigi kardesi vardir,ona cok guzel sahip cikar.Konusmak icin de bir portakal fidaniyla arkadas olur.Cunku yalnizdir onu kimse anlamaz.Nasil anlasin hem zaten.O cevresindeki herkesten olgun dusuncelere,duygulara sahiptir.Ailesi oldukca yolsuldur.Aslinda bu yüzden belki de hic cocuk olamamistir.Sonrasinda kalbinde bir yabanciya yer acar.Cok bağlanır ona.Yakin dostunu kaybettiğinde de yataklara düşer acisindan.Yetmiyor gibi cektigi acilar.Zeze kirk sekiz yasina da gelse kalbinde oldurememis Portigo'yu.Cocuklugunun en gitmek istedigi tarafi da herhalde onun yanidir.Simdi o da bir avuc bilye ve artistlerle cocuklari mutlu eder.
Bir cocuk hem neden mutlu olmasin ki..Bir avuc seker,biraz bilye,cokca sevgi ve anlayisla..
Yazar arka plana devrim öncesi ve sonrasi hayati;halkı ve burjuvayi alarak Paris ve Londra arasında yasanan aski ve dostlugu anlatmış.
Hikayeye gelecek olursam;Dr.Manette haksiz yere hapiste kalmış ve bu yüzden aklini kaybetmiştir.Kizini bulduktan sonra ise kızının C.Damay'la evlendikten sonra C.Damay'in Paris'te haksiz yere hapise dusmesi ve Lucie'nin duvar kenarlarinda tek bir an sevdigini gormek için beklemesi en can alici satirlardi.S.Carton'un platonik aşkı nedeniyle hikayenin sonu değişir.
Kitapta dostluk,vefa, aşk gibi kavramlari iliklerime kadar hissetmekle beraber o dönem burjuvazinin halka eziyetleri,insan hayatinin hice sayilmasi ve buna karsilik halkin daha buyuk ofkeyle isyani ,kiyimlari,giyotinler ve kargasalarla hakli haksiz karismis halk adeta kan dökmeye baslamistir.Tarihsel acidan da oldukça doyurucu bir eserdi.Keyifli okumalar..
