Necip eline sağlık ve gerçekten büyük bir çaba göstermişsin, edebiyat gönüllüsü olarak :) Çok derin bir kitap pek çok yönden, bir kere de senin bahsettiğin açıklayıcı kitapla beraber okumak isterim. Atılgan belki de bazı şeyleri anlatamadı yarım kaldı, belki de anlatmak istemedi veya ancak bu şekilde anlatabildi. Aklıma çok sevdiğim Kafka abimden bir alıntı geldi, bir bakıma bu kitabın baş kahramanı karakterini de biraz olsun açıklayabilir, bazı şeyler belki de hep aynı, pek çok kere tekrar eden bir döngüye dahildir. Sözü çok sevdiğim yazar abime bırakıyorum :)
“Sevgi hep onmak bilmeyen yaralar açar,sevgi hep pislik eşliğinde görünür de ondan. Sevginin pislikten ayrılması ancak sevilenin istemiyle olur. Yardımsız bir erkeğin kendi sevgi istemi yoktur, bu yüzden pislik ona bulaşır. Hamlıktan ileri gelen şaşkınlığının kurbanıdır o. Bu gibi şeylerden büyük zararlar doğabilir. Bir adamın acı yüz çizgileri çoğu kez, bir çocuğun taş kesilen şaşkınlığıdır sadece”