Thomas Bernhard
Neden
Kiler
Nefes
Soğuk ve
Çocuk
Konuya direk ortadan dalacağım çünkü ben bu beşlemenin içinde büzülüp kaldım. Ne zamandan hatırlamıyorum yalnız sevgili 
Ebru Ince'nin (ama kendisi beni tanımaz gizli takipçilerindenimdir. :) ) "benim acil Bernhard okumam lazım" diye paylaştığı alıntısını okumuştum ve okuyacağım kitaplar listeme not etmiştim. Bir yazar nasıl yazabilir de bu kadar etkileyebilir merak etmiştim. Zamanı bu zamanmış benim okumamın. Bence geç kalmışım ama değdi mi değdi.
Bu kitaplara gelirsem, bir insan ne kadar zor bir hayat yaşarın canlı kanıtıymış Berhard. Bir insan nasıl dışlanır neden dışlanır veya ne sebeple dışlanır. Haa bu insan dediğime bakmayın daha çocuk. Herşeyi yeni öğrenmeye çalışan dünyayı tanımaya çalışan bir çocuk. Bir çocuk defalarca intihara nasıl sürüklenir, bir çocuk sevgi ilgi beklediği yerde nasıl dövülür ezilir yıpranır.
Yoksulluğun içine doğmuş en zor şartlar ne ise öyle yaşamaya çalışan bir aile. Eşya yok yatak yok elektrik yok. Tuvalet yok. Hani bir gerçek vardır ya, bakamayacağın çocuğu yapmayacaksın diye. Bernhard'ın yaşadığı durum tam da bu cümlede geçen çocuğun durumu. Yaşadığı olumsuz koşullardan etkilenip altını ıslattığının bir hastalık olarak düşünmeyip her seferinde onu rezil eden annesi ve gönderdikleri bir nevi ıslah evi olan okulda da aynı şekilde psikolojisini daha da etkilemesi, çocuk aklıyla defalarca intihara kalkışması, ve yine o halde bile çatıdan atlarsam beni çuval gibi yere yapışık görmelerini istemedim diye de gurur yapması, sonra dedesinin rahatsızlığı, dedesinin ardından kendisi de aynı hastaneye akciğer rahatsızlığından dolayı yatması, doktorların yanlış teşhisiyle verem zannedip sadece verem hastalarının ve bulaşıcı akciğer hastalıklarının olduğu ve bu hastaların ölüme terkedildikleri hastaneye sevk edilmesi. Asıl orada verem hastalığı bulaşması. Annesinin ölümünü tesadüfen eline geçen gazeteden öğrenmesi... fazla spoiler vermeden burada keseyim.
Hayata dair en ağır ne yaşanabilirse çocukluğundan itibaren çok fazlasıyla yaşamış bir kişilik Bernhard. Onun daha sonradan bu kitapları yazabilmesi benim için çok etkileyiciydi. Benim artık bunları yaşarsam vazgeçerim herhalde dediğim yerde kendini yeniden ayağa kaldırmış. Yazılarındaki akıcılık, onun dışında kusursuz tahlilleri betimlemeleri metni çok akıcı halde yansıtmış. Ve bazı cümleleri var ki, insanı etkisi altına alıyor . Fazla uzun tutmadan herkese önerdiğim bir seri bir beşleme bir otobiyografi artık ne olduğunu düşünerek okursanız. Ama hayatınızın bir döneminde mutlaka okuyun. Tavsiye edebilecek kadar rütbeli miyim bilmiyorum ama yine de tavsiyemdir. Kitapla kalın. Hoşça kalın. :)Hayat ve İnsan
Neden
Kiler
Nefes
Soğuk ve
Çocuk
Konuya direk ortadan dalacağım çünkü ben bu beşlemenin içinde büzülüp kaldım. Ne zamandan hatırlamıyorum yalnız sevgili Ebru Ince'nin (ama kendisi beni tanımaz gizli takipçilerindenimdir. :) ) "benim acil Bernhard okumam lazım" diye paylaştığı alıntısını okumuştum ve okuyacağım kitaplar listeme not etmiştim. Bir yazar nasıl yazabilir de bu kadar etkileyebilir merak etmiştim. Zamanı bu zamanmış benim okumamın. Bence geç kalmışım ama değdi mi değdi.
Bu kitaplara gelirsem, bir insan ne kadar zor bir hayat yaşarın canlı kanıtıymış Berhard. Bir insan nasıl dışlanır neden dışlanır veya ne sebeple dışlanır. Haa bu insan dediğime bakmayın daha çocuk. Herşeyi yeni öğrenmeye çalışan dünyayı tanımaya çalışan bir çocuk. Bir çocuk defalarca intihara nasıl sürüklenir, bir çocuk sevgi ilgi beklediği yerde nasıl dövülür ezilir yıpranır.
Yoksulluğun içine doğmuş en zor şartlar ne ise öyle yaşamaya çalışan bir aile. Eşya yok yatak yok elektrik yok. Tuvalet yok. Hani bir gerçek vardır ya, bakamayacağın çocuğu yapmayacaksın diye. Bernhard'ın yaşadığı durum tam da bu cümlede geçen çocuğun durumu. Yaşadığı olumsuz koşullardan etkilenip altını ıslattığının bir hastalık olarak düşünmeyip her seferinde onu rezil eden annesi ve gönderdikleri bir nevi ıslah evi olan okulda da aynı şekilde psikolojisini daha da etkilemesi, çocuk aklıyla defalarca intihara kalkışması, ve yine o halde bile çatıdan atlarsam beni çuval gibi yere yapışık görmelerini istemedim diye de gurur yapması, sonra dedesinin rahatsızlığı, dedesinin ardından kendisi de aynı hastaneye akciğer rahatsızlığından dolayı yatması, doktorların yanlış teşhisiyle verem zannedip sadece verem hastalarının ve bulaşıcı akciğer hastalıklarının olduğu ve bu hastaların ölüme terkedildikleri hastaneye sevk edilmesi. Asıl orada verem hastalığı bulaşması. Annesinin ölümünü tesadüfen eline geçen gazeteden öğrenmesi... fazla spoiler vermeden burada keseyim.
Hayata dair en ağır ne yaşanabilirse çocukluğundan itibaren çok fazlasıyla yaşamış bir kişilik Bernhard. Onun daha sonradan bu kitapları yazabilmesi benim için çok etkileyiciydi. Benim artık bunları yaşarsam vazgeçerim herhalde dediğim yerde kendini yeniden ayağa kaldırmış. Yazılarındaki akıcılık, onun dışında kusursuz tahlilleri betimlemeleri metni çok akıcı halde yansıtmış. Ve bazı cümleleri var ki, insanı etkisi altına alıyor . Fazla uzun tutmadan herkese önerdiğim bir seri bir beşleme bir otobiyografi artık ne olduğunu düşünerek okursanız. Ama hayatınızın bir döneminde mutlaka okuyun. Tavsiye edebilecek kadar rütbeli miyim bilmiyorum ama yine de tavsiyemdir. Kitapla kalın. Hoşça kalın. :)··
421 Gösterim
1 Yorum
Sevgili dost :) Bernhard bir okuru paçasından yakaladımı asla bırakmayan, aksi huysuz ama bir o kadar da "çok haklı " bir yazar :)) o benden ben ondan vazgeçmeyiz:)) yüksek ihtimal senin de başına gelecek olan budur 👍emeğine sağlık, selamlar 🤘:)
Nurrr...
Gönderi Sahibi
Ben bu bağımlılığı sevdim zaten. 😊 Ama dediğim gibi sayenizde 👍çok teşekkür ediyorum. 🙏🙏🙏
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.