Çuf çuf değil puuffEdebiyat
Selamlar, bol spoiler uyarısı verip başlıyorum.
Öncelikle bana bu kitabı aldırıp, oku oku oku diyen 
Nadia, senin ben ta ... şaka şaka. Kız kaç sene önce okumuş, nerden hatırlasın :)
Tür olarak polisiye, korku-gerilim diyerek etiketlenen bu kitabımızda gram polisiye, korku, gerilim bulamadığımı belirtmek isterim. Zaten var desem çok sevdiğim 
Ahmet Ümit ve 
Agatha Christie ye büyük haksızlık etmiş olurdum. Kitap çok uzun süre listelerde birinci sırada yer almış, hayretler içerisindeyim efenim... Kurgu üç kadının dilinden bir anlatım ile ilerliyor, en çok anlatım yapan kişi Rachel, ana karakterimiz.
Biraz bu ana karakteri ele almak istiyorum, zira ele alabileceğim başka da bir şey yok gibi. Rachel, psikolojik olarak çökmüş, kendi hayal dünyasında yaşayan, trenle oraya buraya gidip trenlere aşkını sıklıkla dile getiren alkolik bir manyak. Her gün aynı trene binip, sabah akşam rotası üzerindeki bir evde yaşayan tatlı bir çifti görüyor, hayalinde onlara bir isim, onlara bir iş yerleştiriyor ve kendi hayatı ile özdeşim kuruyor, hayal dünyası yani, manyak demiş miydim demişim, evet devam ediyorum. Evlilik hayatı mükemmel ilerlerken boka sarıyor ve boşanıyor sonrasında ise hayatı bombok bir hal alıyor. Bu kadar da salmazsın be ablacım kendini ama, olmaz böyle olmaz... Sonrasında o evde yaşayan kadının öldüğünü/öldürüldüğünü haberlerde görüyor ve olaylar bu şekilde başlıyor. (Olayların başlaması yaklaşık yüzüncü sayfada falan, ilk yüz sayfaya dayanan herkesi, kendim dahil, tebrik ederim.) Neyse işte Rachel kadının öldüğünü görünce bir polis edası ile yardımcı olmak icabında olaylara dahil oluyor. Ah Rachel bebeğim yüce rabbim sana o burnu nefes al diye verdi, her şeye sok diye değil...
Diğer bir karakterimiz, Anna. Azıcık da bundan bahsedeceğim. Anna pisliğin teki çıktı Rıza baba desek haksız sayılmayız... Bu Anna, Rachel'ın boşanmasına sebep olan kocişkosunu elinden alan pislik biri. Yuva yıkanın yuvası olmaz derler bacım hiç mi duymadın? Aha noldu şimdi... Bu hatun kişisi de her bölümünde Rachel'a olan nefretinden bahsediyor, kadının kocasını elinden almış biri için fazla konuşuyorsun yalnız sen???
Biraz sinir attıktan sonra içerik ile devam edelim. Çeviri güzel yormuyor, ufak tefek yazım hataları yapılmış biraz rahatsız edici. Yüz sayfadan sonra anlatım daha akıcı ve heyecanlı bir hal alıyor. Polisiye, gerilim dediğimiz kısımlar az biraz da olsa böyle başlıyor diyebiliriz. Beni rahatsız eden diğer nokta son ana kadar hiçbir şekilde katil tahmini yapamıyorsunuz, herhangi bir ipucu yok, ama her şeye burnunu sokan Rachel aniden olayı çözüveriyor. Dedektif misin be kızım??
Evet, cahildim 
Tess Gerritsen ’ın kitap üzerinde yazılan yorumuna kandım diyerek incelememi bitiriyorum.
Keyifli okumalar :)
Nadia, senin ben ta ... şaka şaka. Kız kaç sene önce okumuş, nerden hatırlasın :)
Tür olarak polisiye, korku-gerilim diyerek etiketlenen bu kitabımızda gram polisiye, korku, gerilim bulamadığımı belirtmek isterim. Zaten var desem çok sevdiğim Ahmet Ümit ve Agatha Christie ye büyük haksızlık etmiş olurdum. Kitap çok uzun süre listelerde birinci sırada yer almış, hayretler içerisindeyim efenim... Kurgu üç kadının dilinden bir anlatım ile ilerliyor, en çok anlatım yapan kişi Rachel, ana karakterimiz.
Biraz bu ana karakteri ele almak istiyorum, zira ele alabileceğim başka da bir şey yok gibi. Rachel, psikolojik olarak çökmüş, kendi hayal dünyasında yaşayan, trenle oraya buraya gidip trenlere aşkını sıklıkla dile getiren alkolik bir manyak. Her gün aynı trene binip, sabah akşam rotası üzerindeki bir evde yaşayan tatlı bir çifti görüyor, hayalinde onlara bir isim, onlara bir iş yerleştiriyor ve kendi hayatı ile özdeşim kuruyor, hayal dünyası yani, manyak demiş miydim demişim, evet devam ediyorum. Evlilik hayatı mükemmel ilerlerken boka sarıyor ve boşanıyor sonrasında ise hayatı bombok bir hal alıyor. Bu kadar da salmazsın be ablacım kendini ama, olmaz böyle olmaz... Sonrasında o evde yaşayan kadının öldüğünü/öldürüldüğünü haberlerde görüyor ve olaylar bu şekilde başlıyor. (Olayların başlaması yaklaşık yüzüncü sayfada falan, ilk yüz sayfaya dayanan herkesi, kendim dahil, tebrik ederim.) Neyse işte Rachel kadının öldüğünü görünce bir polis edası ile yardımcı olmak icabında olaylara dahil oluyor. Ah Rachel bebeğim yüce rabbim sana o burnu nefes al diye verdi, her şeye sok diye değil...
Diğer bir karakterimiz, Anna. Azıcık da bundan bahsedeceğim. Anna pisliğin teki çıktı Rıza baba desek haksız sayılmayız... Bu Anna, Rachel'ın boşanmasına sebep olan kocişkosunu elinden alan pislik biri. Yuva yıkanın yuvası olmaz derler bacım hiç mi duymadın? Aha noldu şimdi... Bu hatun kişisi de her bölümünde Rachel'a olan nefretinden bahsediyor, kadının kocasını elinden almış biri için fazla konuşuyorsun yalnız sen???
Biraz sinir attıktan sonra içerik ile devam edelim. Çeviri güzel yormuyor, ufak tefek yazım hataları yapılmış biraz rahatsız edici. Yüz sayfadan sonra anlatım daha akıcı ve heyecanlı bir hal alıyor. Polisiye, gerilim dediğimiz kısımlar az biraz da olsa böyle başlıyor diyebiliriz. Beni rahatsız eden diğer nokta son ana kadar hiçbir şekilde katil tahmini yapamıyorsunuz, herhangi bir ipucu yok, ama her şeye burnunu sokan Rachel aniden olayı çözüveriyor. Dedektif misin be kızım??
Evet, cahildim Tess Gerritsen ’ın kitap üzerinde yazılan yorumuna kandım diyerek incelememi bitiriyorum.
Keyifli okumalar :)·
669 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
