Vasat Senfonisi...
Özdemir Asaf'ın geçen hafta okuduğum 
Dokuza Kadar On kitabından sonra 
Çiçek Senfonisi kitabını üst üste okudum. Asaf önemli bir şairimiz olsa da şiir tarzı bana pek uymadı. Biraz kan uyuşmazlığı oldu şairle aramızda :D
Kitap 488 sayfa her sayfada 1 şiir olsa 488 şiir arasından hoşuma giden şiir sayısı 10'u geçmedi. Çünkü aşk ve toplumsal konulara pek değinmemiş. Aşka ucundan biraz değinmiş ama aşkın o ruhu geçmedi bana. Türkiye gibi tansiyonun yüksek olduğu bir ülkede yaşayıp da bir şairin toplumsal konulara girmeden şiir yazması beni biraz şaşırttı. Daha çok günlük konular üzerine şiirler yazmış. Açıkçası şiirleri hem konu çeşitlenmesi olarak hem de kalite olarak vasat geldi bana.
Özdemir Asaf şiirlerinde; kelime oyunları, karşıtlık, benzerlik ve çağrışımları yoğun şekilde kullanarak şiirin matematiğiyle oynayan bir şair. Lakin bir noktadan sonra her şiirde sürekli bu kelime oyunları biraz sıkıcı geldi.
Şükrü Erbaş ve 
Nazım Hikmet Ran'ın imgeleme yeteneği, toplumsal meseleleri ele alış şeklini göremedim.
Şu zamana kadar okuduğum kitapları ön araştırma yaparak seçtiğim için düşük puan verdiğim kitaplar pek olmamıştı lakin Turgut Uyar gibi Özdemir Asaf'a da düşük puan vermek zorundayım.
Kitaba 6.9/10 Puan veriyorum.
Özdemir Asaf'ın geçen hafta okuduğum Dokuza Kadar On kitabından sonra Çiçek Senfonisi kitabını üst üste okudum. Asaf önemli bir şairimiz olsa da şiir tarzı bana pek uymadı. Biraz kan uyuşmazlığı oldu şairle aramızda :D
Kitap 488 sayfa her sayfada 1 şiir olsa 488 şiir arasından hoşuma giden şiir sayısı 10'u geçmedi. Çünkü aşk ve toplumsal konulara pek değinmemiş. Aşka ucundan biraz değinmiş ama aşkın o ruhu geçmedi bana. Türkiye gibi tansiyonun yüksek olduğu bir ülkede yaşayıp da bir şairin toplumsal konulara girmeden şiir yazması beni biraz şaşırttı. Daha çok günlük konular üzerine şiirler yazmış. Açıkçası şiirleri hem konu çeşitlenmesi olarak hem de kalite olarak vasat geldi bana.
Özdemir Asaf şiirlerinde; kelime oyunları, karşıtlık, benzerlik ve çağrışımları yoğun şekilde kullanarak şiirin matematiğiyle oynayan bir şair. Lakin bir noktadan sonra her şiirde sürekli bu kelime oyunları biraz sıkıcı geldi.
Şükrü Erbaş ve Nazım Hikmet Ran'ın imgeleme yeteneği, toplumsal meseleleri ele alış şeklini göremedim.
Şu zamana kadar okuduğum kitapları ön araştırma yaparak seçtiğim için düşük puan verdiğim kitaplar pek olmamıştı lakin Turgut Uyar gibi Özdemir Asaf'a da düşük puan vermek zorundayım.
Kitaba 6.9/10 Puan veriyorum.··
1.799 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Fuzuzliden geçenlerde bir kitabın arasında bir beytini okudum; vuruldum… anlamı manası atmosferi bambaşka yerlere götürdü…
Sizinle de paylaşmak isterim sayfamda paylaşmıştım..
Cânıma bir merhabâ sundu ezelde çeşm-i yâr
Şöyle mest oldum ki gayrın merhabâsın bilmedim …🖋️( FuzuLî)
Tüm şiirler bir anda okununca sıkılma normal olur… ben de bir hikaye roman olay vs okuduktan sonra araya konan o şiire hasta oluyorum… şiirin o zaman lezzetini tam alıyorum, şiirden önce şiire hazırlık olunca şiir ruhuma işler genelde… yani bir şiir kitabını sürekli okumak biraz sıkıcı olmuş olabilir diye düşündüm..
Lavinia’yı okumanı tavsiye ederim. Özdemir Asaf’ın en sevdiğim kitabı olmuştu okuduklarım arasında. ☺️
Madam Melankoli Şükrü Erbaşın o dizelerini geçenlerde paylaşmıştım. O dizeler beni çok etkilemişti. 😊