Suzan DefterEdebiyat & Roman
Aynı günde 127 sayfa olan bu kitabı iki kez okudum.
Çünkü kitabın yazım tarzı klasik yazım ve baskının dışında bir eser...
Suzan Defter ,
Ayfer Tunç’un kaleminden çıkan ve Türk edebiyatında kendine özgü bir yere sahip olan deneysel bir eser.
İlk olarak 2003 yılında 
Taş - Kağıt - Makas adlı öykü kitabında bir öykü olarak yayımlanan bu metin, daha sonra 2011’de Can Yayınları tarafından bağımsız bir kitap olarak okurlarla buluşuyor. 127 sayfalık bu kısa ama yoğun roman, modern zamanların karmaşık insanlık hallerini, aşkı, yalnızlığı ve geçmişi sorgulama çabasını iki farklı günlüğün paralel anlatımıyla işliyor.
Suzan Defter in en çarpıcı yönü, alışılmadık yapısı. Kitap, iki farklı karakterin –Ekmel Bey ve Derya– aynı tarihlerde tuttuğu günlüklerden oluşmakta. Sol sayfalarda Ekmel Bey’in, sağ sayfalarda ise Derya’nın günlüğü yer alıyor. Bu çift taraflı anlatım, ilk anda okuru şaşırtabiliyor; hatta bazıları bunu bir basım hatası sanabilir.
Kitabın arka kapağında da belirtildiği üzere, Suzan Defter 12 Eylül darbesinin gölgesinde boğulan bir aşk hikâyesini merkeze alıyor. Ancak bu, yalnızca romantik bir anlatı değildir; aynı zamanda yalnızlık, pişmanlık, aile ilişkilerindeki kırılmalar ve bireyin kendi varoluşunu sorgulama çabası gibi temalarla zenginleşmekte.
Ekmel Bey, emekli bir avukat olarak hayatını izole bir şekilde sürdüren, mutsuz bir çocukluk geçirmiş ve sevgisiz bir evlilikten çıkmış bir adamdır. Günlüğüne “Ölüm seninle bir anlaşma yapalım. Şu lanet olası defter dolduğunda bana gel,” diye yazarak yaşamına bir son verme niyetini açıkça ortaya koyar. Öte yandan Derya, abisine takıntılı bir bağlılık duyan, annesini ve babasını erken yaşta kaybetmiş, yalnızlıkla mücadele eden bir kadındır. Kendini Ekmel Bey’e abisinin eski sevgilisi Suzan olarak tanıtır ve bu yalan, hikâyenin kilit noktalarından birini oluşturuyor.
Ekmel ve Derya’nın yolları, Ekmel Bey’in evini satılık gibi gösterip aslında sohbet etmek için insanlarla buluşmasıyla kesişir. Bu tesadüfi buluşma, iki yalnız ruhun birbirine tutunma çabasına dönüşür. Ancak hikâye, Suzan figürü etrafında dönmekte. Derya’nın abisine duyduğu aşırı bağlılık ve Suzan’a yönelik karmaşık duyguları, onun kimlik arayışını ve içsel çatışmalarını derinleştirir. Suzan, gerçekte var olmayan bir karakter gibi görünse de, Derya’nın zihninde ve hikâyede güçlü bir iz bırakır.
Ekmel Bey: Yaşamdan vazgeçmiş, içine kapanık bir erkek. Ailesinden sevgi görmemiş, evliliği başarısızlıkla sonuçlanmış ve artık insanlarla bağ kurmaktan kaçıyor. Günlüğü, onun geçmişle hesaplaşmasını ve ölümle flörtünü yansıtıyor. Yine de Derya ile karşılaşması, ona bir anlık umut ışığı sunuyor.
Derya: Duygusal olarak karmaşık bir karakter. Abisine olan takıntısı, onun hem en büyük dayanağı hem de en derin yarası. Suzan kimliğine bürünmesi, kendi kimliğini bulma çabasının bir yansıması. Günlüğü, iç dünyasındaki çalkantıları ve bastırılmış duyguları açığa vuruyor.
Suzan: Fiziksel olarak hikâyede yer almasa da, Derya’nın anlatımıyla var olan bir hayal. Abisinin büyük aşkı olarak Derya’nın hem kıskandığı hem de özendiği bir figür. Adeta bir ayna gibi, diğer karakterlerin duygularını yansıtıyor.
Ayfer Tunç’un sade ama vurucu üslubu, "Suzan Defter"de de kendini gösterir. Cümleler kısa, akıcı ve duygusal yoğunluğu yüksek. Özellikle günlük formatı, karakterlerin iç seslerini doğrudan okura aktararak samimi bir bağ kuruyor. Kitaptaki bazı cümleler, adeta birer aforizma gibi zihne kazınıyor:
Kitabı okurken, iki günlüğü eş zamanlı takip etmek başlangıçta zorlayıcı olabilir. Ancak bu zorluk, hikâyenin parçalarını birleştirme sürecini bir bulmacaya çevirerek okuru aktif bir katılımcı haline getiriyor.
Suzan Defter 12 Eylül’ün gölgesinde şekillenen bireysel hikâyeler, toplumsal travmaların kişisel yaşamdaki yansımalarını da düşündürüyor.
Yazarın uslubu içten ve samimi okuru romanla bütünleştiriyor, okurken kendinizden bir şeyler bulabileceğiniz güzel bir eser.
Ayfer Tunç'un bugüne kadar okuduğum diğer kitapları
1-Suzan Defter
2-
Âşıklar Delidir ya da Yazı Tura
3-
Ömür Diyorlar Buna
4-
Yeşil Peri Gecesi
5-
Aziz Bey Hadisesi
6-
Memleket Hikayeleri
7- 
Kırmızı Azap
Suzan Defter ,
Ayfer Tunç’un kaleminden çıkan ve Türk edebiyatında kendine özgü bir yere sahip olan deneysel bir eser.
İlk olarak 2003 yılında Taş - Kağıt - Makas adlı öykü kitabında bir öykü olarak yayımlanan bu metin, daha sonra 2011’de Can Yayınları tarafından bağımsız bir kitap olarak okurlarla buluşuyor. 127 sayfalık bu kısa ama yoğun roman, modern zamanların karmaşık insanlık hallerini, aşkı, yalnızlığı ve geçmişi sorgulama çabasını iki farklı günlüğün paralel anlatımıyla işliyor.
Suzan Defter in en çarpıcı yönü, alışılmadık yapısı. Kitap, iki farklı karakterin –Ekmel Bey ve Derya– aynı tarihlerde tuttuğu günlüklerden oluşmakta. Sol sayfalarda Ekmel Bey’in, sağ sayfalarda ise Derya’nın günlüğü yer alıyor. Bu çift taraflı anlatım, ilk anda okuru şaşırtabiliyor; hatta bazıları bunu bir basım hatası sanabilir.
Kitabın arka kapağında da belirtildiği üzere, Suzan Defter 12 Eylül darbesinin gölgesinde boğulan bir aşk hikâyesini merkeze alıyor. Ancak bu, yalnızca romantik bir anlatı değildir; aynı zamanda yalnızlık, pişmanlık, aile ilişkilerindeki kırılmalar ve bireyin kendi varoluşunu sorgulama çabası gibi temalarla zenginleşmekte.
Ekmel Bey, emekli bir avukat olarak hayatını izole bir şekilde sürdüren, mutsuz bir çocukluk geçirmiş ve sevgisiz bir evlilikten çıkmış bir adamdır. Günlüğüne “Ölüm seninle bir anlaşma yapalım. Şu lanet olası defter dolduğunda bana gel,” diye yazarak yaşamına bir son verme niyetini açıkça ortaya koyar. Öte yandan Derya, abisine takıntılı bir bağlılık duyan, annesini ve babasını erken yaşta kaybetmiş, yalnızlıkla mücadele eden bir kadındır. Kendini Ekmel Bey’e abisinin eski sevgilisi Suzan olarak tanıtır ve bu yalan, hikâyenin kilit noktalarından birini oluşturuyor.
Ekmel ve Derya’nın yolları, Ekmel Bey’in evini satılık gibi gösterip aslında sohbet etmek için insanlarla buluşmasıyla kesişir. Bu tesadüfi buluşma, iki yalnız ruhun birbirine tutunma çabasına dönüşür. Ancak hikâye, Suzan figürü etrafında dönmekte. Derya’nın abisine duyduğu aşırı bağlılık ve Suzan’a yönelik karmaşık duyguları, onun kimlik arayışını ve içsel çatışmalarını derinleştirir. Suzan, gerçekte var olmayan bir karakter gibi görünse de, Derya’nın zihninde ve hikâyede güçlü bir iz bırakır.
Ekmel Bey: Yaşamdan vazgeçmiş, içine kapanık bir erkek. Ailesinden sevgi görmemiş, evliliği başarısızlıkla sonuçlanmış ve artık insanlarla bağ kurmaktan kaçıyor. Günlüğü, onun geçmişle hesaplaşmasını ve ölümle flörtünü yansıtıyor. Yine de Derya ile karşılaşması, ona bir anlık umut ışığı sunuyor.
Derya: Duygusal olarak karmaşık bir karakter. Abisine olan takıntısı, onun hem en büyük dayanağı hem de en derin yarası. Suzan kimliğine bürünmesi, kendi kimliğini bulma çabasının bir yansıması. Günlüğü, iç dünyasındaki çalkantıları ve bastırılmış duyguları açığa vuruyor.
Suzan: Fiziksel olarak hikâyede yer almasa da, Derya’nın anlatımıyla var olan bir hayal. Abisinin büyük aşkı olarak Derya’nın hem kıskandığı hem de özendiği bir figür. Adeta bir ayna gibi, diğer karakterlerin duygularını yansıtıyor.
Ayfer Tunç’un sade ama vurucu üslubu, "Suzan Defter"de de kendini gösterir. Cümleler kısa, akıcı ve duygusal yoğunluğu yüksek. Özellikle günlük formatı, karakterlerin iç seslerini doğrudan okura aktararak samimi bir bağ kuruyor. Kitaptaki bazı cümleler, adeta birer aforizma gibi zihne kazınıyor:
Kitabı okurken, iki günlüğü eş zamanlı takip etmek başlangıçta zorlayıcı olabilir. Ancak bu zorluk, hikâyenin parçalarını birleştirme sürecini bir bulmacaya çevirerek okuru aktif bir katılımcı haline getiriyor.
Suzan Defter 12 Eylül’ün gölgesinde şekillenen bireysel hikâyeler, toplumsal travmaların kişisel yaşamdaki yansımalarını da düşündürüyor.
Yazarın uslubu içten ve samimi okuru romanla bütünleştiriyor, okurken kendinizden bir şeyler bulabileceğiniz güzel bir eser.
Ayfer Tunç'un bugüne kadar okuduğum diğer kitapları
1-Suzan Defter
2-Âşıklar Delidir ya da Yazı Tura
3-Ömür Diyorlar Buna
4-Yeşil Peri Gecesi
5-Aziz Bey Hadisesi
6-Memleket Hikayeleri
7- Kırmızı Azap·
157 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.