Günümüzü Anlamak, Sabreden Okusun1000k
Eser, günümüzde gündemi sık sık meşgul eden Büyük veri - Big Data, Yapay Zeka, Makine ve Derin Öğrenme- konularının enformasyon çağının getirdiği mentalite ile açıklıyor. Yazarın değindiği konu "enformasyon rejimi" Ne olduğuna dair şu açıklamaları yapıyor: "Algoritmalar ve yapay zeka kullanılarak enformasyonun ve işlenmesinin toplumsal ekonomik ve politik süreçler üzerinde belirleyici bir etkiye sahip olduğu bir takvim biçimine enformasyon rejimi. Devamında ise disiplin rejimi ile enformasyon rejimini karşılaştırıyor. Disipline dayalı iktidar, sinir yollarını ve kas liflerinin nüfus eder ve biçimden yoksun bir hamurdan becerisi olmayan yetersiz bir bedeni bir makinaya dönüştürür. Uysal bir bedenleri Üretir. Uysal bir beden boyun Eğdirilebilen, sömürülebilen, dönüştürülebilen, ve mükemmelleştirbilen bir bedendir. Enformasyon rejiminde ise beden; öncelikle bir estetik ve fitness nesnesidir. Yazar her baskının kendi görselleştirme siyasetini takip ettiğini vurguluyor. Enformasyon rejiminde gösteri bir aracı ortamıdır.
Kitabı okurken okuduğum diğer eserlerde , bu kitapla paralel benzerlik gösterdiğini fark ettim. 
John Berger 
Görme Biçimleri , 
Guy Debord 
Gösteri Toplumu , 
Alain de Botton 
Statü Endişesi , 
Jean Baudrillard 
Kusursuz Cinayet … o eserlerde gösteri yani şovun, beğenilme kaygısı ile nasıl insanı bayağılaştırdığını anlatıyor.
Eserde yazara göre , enformasyona sahip olmak, artık güç iktidar kazanmak için belirleyicidir.
Eserin ikinci bölümü "Enfokrasi"
Kitabın kapağında da yazan bu rejim ile birlikte demokrasi zayıflamaya başlamıştır. Çünkü yeni rejimle birlikte insanların sabrı, algı ve odağı dakikalara kadar düşmüştür. Örneğin 1854 yılında Lincoln ve Douglas arasındaki münazara insanlar saatlerce dinleyebiliyor iken bugün toplam bu tarz konuşmalara münazaralara kayıtsız kalmaktadır. Hal böyleyken toplum, nasıl ve niçin yönetildiğine dair en ufak bir fikre düzgün sahip değildir. Bu da demokrasinin krizini ortaya çıkartmaktadır.
Bu yeni rejim ile birlikte , ne kadar bilgili ve çalışkan olduğunuz değil ne kadar iyi şovmen olduğunuz önemlidir. Nitekim yalancı olsanız bile, iyi bir şovmen olduğunuz takdirde kahraman olabilirsiniz. Eğer elinizde veri var ise, kitleleri kendi lehinize hareket ettirebilirsiniz. Eserde sık sık Trump hakkında bu tarz örnekler verilmektedir. Kitapta şu örneği veriyor: “Trump bir Twitter başkanı olarak siyasetini Tweetlere bölmüştür. Siyasetini belirleyen vizyonlar değil, viral enformasyonlardır.” /(s.23). Trump bunu psikografi ve psikometri sayesinde başarmıştır.
Eserin üçüncü bölümü “İletişimsel Eylemin Sonu“
Sayfa 29’da yazdığı üzere akıllı telefonun günün her saati her yerde tartışan bir mobil parlementoya dönüşmesidir. Bizler bugün dijital sürüler olarak, sorumlu, politik olarak etkin bir kolektif değiliz. Dijital topluluklar ortaklığın topluluğun meta biçimleridir. Bu bölümde yazar, demokrasi krizinin her şeyden önce bir dinleme krizi olduğunu söyler.
Bir sonraki bölüm “Dijital Rasyonalite “
Artık düzen dataistler tarafından oluşturulmaktadır . Bunlar Vigna ve yapay zeka ile tüm toplumsal süreçleri tam bir kesinlikle yakalayan ve onları herkesin yararına optimize eden, her şeyi kapsayan ilahi bir bakışı mümkün olduğuna inanan kimselerdir. Bu perspektiften bakıldığında, yakın gelecekte parti demokrasisi artık var olmayacaktır. Artık bir hakikat krizi ortaya çıkmaktadır.
Kitabın son bölümünün başlığı “hakikat krizi “
John Berger Görme Biçimleri , Guy Debord Gösteri Toplumu , Alain de Botton Statü Endişesi , Jean Baudrillard Kusursuz Cinayet … o eserlerde gösteri yani şovun, beğenilme kaygısı ile nasıl insanı bayağılaştırdığını anlatıyor.
Eserde yazara göre , enformasyona sahip olmak, artık güç iktidar kazanmak için belirleyicidir.
Eserin ikinci bölümü "Enfokrasi"
Kitabın kapağında da yazan bu rejim ile birlikte demokrasi zayıflamaya başlamıştır. Çünkü yeni rejimle birlikte insanların sabrı, algı ve odağı dakikalara kadar düşmüştür. Örneğin 1854 yılında Lincoln ve Douglas arasındaki münazara insanlar saatlerce dinleyebiliyor iken bugün toplam bu tarz konuşmalara münazaralara kayıtsız kalmaktadır. Hal böyleyken toplum, nasıl ve niçin yönetildiğine dair en ufak bir fikre düzgün sahip değildir. Bu da demokrasinin krizini ortaya çıkartmaktadır.
Bu yeni rejim ile birlikte , ne kadar bilgili ve çalışkan olduğunuz değil ne kadar iyi şovmen olduğunuz önemlidir. Nitekim yalancı olsanız bile, iyi bir şovmen olduğunuz takdirde kahraman olabilirsiniz. Eğer elinizde veri var ise, kitleleri kendi lehinize hareket ettirebilirsiniz. Eserde sık sık Trump hakkında bu tarz örnekler verilmektedir. Kitapta şu örneği veriyor: “Trump bir Twitter başkanı olarak siyasetini Tweetlere bölmüştür. Siyasetini belirleyen vizyonlar değil, viral enformasyonlardır.” /(s.23). Trump bunu psikografi ve psikometri sayesinde başarmıştır.
Eserin üçüncü bölümü “İletişimsel Eylemin Sonu“
Sayfa 29’da yazdığı üzere akıllı telefonun günün her saati her yerde tartışan bir mobil parlementoya dönüşmesidir. Bizler bugün dijital sürüler olarak, sorumlu, politik olarak etkin bir kolektif değiliz. Dijital topluluklar ortaklığın topluluğun meta biçimleridir. Bu bölümde yazar, demokrasi krizinin her şeyden önce bir dinleme krizi olduğunu söyler.
Bir sonraki bölüm “Dijital Rasyonalite “
Artık düzen dataistler tarafından oluşturulmaktadır . Bunlar Vigna ve yapay zeka ile tüm toplumsal süreçleri tam bir kesinlikle yakalayan ve onları herkesin yararına optimize eden, her şeyi kapsayan ilahi bir bakışı mümkün olduğuna inanan kimselerdir. Bu perspektiften bakıldığında, yakın gelecekte parti demokrasisi artık var olmayacaktır. Artık bir hakikat krizi ortaya çıkmaktadır.
Kitabın son bölümünün başlığı “hakikat krizi “·
125 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.