St Petersburg evimiz, Dostoyevski babamız !!
Şu zamana dek, okurken sanırım en çok gülümsediğim Dostoyevski kitabı Kumarbaz oldu.Hani o kitabı 25 günde yazmak zorunda olduğu falan bence hikaye , bir oturuşta bile yazardı bence bu kitabı Dostoyevski. Çünkü ben Aleksey lvanoviç'in hikayesini değil Dostoyevski'nin hikayesini okuduğuma bahse girerim.O nasıl bir tutkudur, kendimi Vegas'ta bir oyun salonuna atma isteğiyle doldum taştım desem yalan olmaz :D
Dostoyevski bu kitapta ,içten içe, hatta ağzımıza vura vura şöyle demiş ; Bak işte senin iraden bu kadar, sen busun, daha ötesi değil! Senin binlerce aptal kaygın, binlerce zaafın, o şatafatın içinde sakladığın binlerce masken , topluluklara uyma kaygın , sürekli birilerinin senin hakkında ne düşündüğü tasaların var! Sen busun, sen insansın varlıkların en üstünü olduğunu düşünüp esasında en aşağılığı, en defolusu, o süper ego dağlarının arkasına sinmiş en cansız varlıksın. Sen busun!
Bir Çin atasözünde şöyle der;
''Dünyada iki kusursuz insan vardır, biri ölmüştür, biri de doğmamıştır. ''
Hepimiz kusurlardan, kaygılardan , süper egolardan, megalomanlıklardan , zaaflardan, bunun gibi bir sürü defodan oluşuyoruz. Gün içinde binlerce maske değiştirip, binlerce role bürünüyoruz ne için.. Hiç..Toplum gözünde daha iyi yerlere koymuyor bizi bu sayede. Chuck Palahniuk abimin çok sevdiğim bir sözüyle bitirmek istiyorum;
''Güzel ve emsalsiz bir kar tanesi değilsin,herkes gibi sen de o çürüyen organik maddeden yapılmasın! ''
Kafayı sağlam tutalım arkadaşlar ,size bir sır hepimiz ölüciyzz :} Bu kadar tantanaya ne gerek var. Gününüz güzel olsun :)
youtube.com/watch?v=W9jZs-V...
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
HAT'ın 
Gecenin Gecesi 'nde bir tane hikâyesi bu kitabı anımsatmıştı bana, okumadım ama genel olarak konusunu biliyorum, yakında okuyacağım inşallah. Kalemine sağlık.
Gecenin Gecesi 'nde bir tane hikâyesi bu kitabı anımsatmıştı bana, okumadım ama genel olarak konusunu biliyorum, yakında okuyacağım inşallah. Kalemine sağlık.
Nays! Bu kitabın, Dostoyevski'nin en eğlenceli kitabı olduğunu bir yere yazmıştım, ama neresiydi acaba? :) Sizin de benzer eğlendiren duygu ve düşünceleri hissetmiş olduğunuza sevindim. Bu kitapta Dostoyevski'nin benim gibi 'insan' olduğunu düşünmüştüm. Diğer kitaplarını okurken hep bir hayranlık ve alttan bakma vardı. Böyle bir deha nerede, ben neredeyim tarzında gidiyordu. Ancak hayatını biraz araştırdıktan ve bu kitabı okuduktan sonra dedim ki: "Dostoyevski, adamdır! Benden daha büyük bir adam. Ama sadece adam..." Bir ara onunla eş olup batak oynadığımızı bile hayal etmiştim. Çok güzel bir inceleme olmuş, Ayşe Hanım. Teşekkür ederim. Kaleminize ve aklınıza sağlık.
Ayşe*
Gönderi Sahibi
:) Kendisini çok seviyoruz evet ama oda bizim gibi insan nihayetinde.Kalemi, yaşadıkları, gördükleri bizden daha kuvvetli o kadar.
