Icetree hanımın tavsiyesiyle okumaya başladım bu kitabı. Nazan Bekiroğlu hiç bir dönemimde ilgi duymadığım bir yazardı. Burada yapılan etkinlikte bile, inceleme ve alıntılara baktıktan sonra bana göre olmadığını düşünmüştüm işin doğrusu. Hatta o kadar alakasız birisiydim ki, çeşitli hile ve desiselerle 
Necip G.'yı da ikna ederek alakasız kitap türleri etkinliğine de katıldım bu tür ve kitapla:) Ne olacağını bilmiyordum. Siparişi verdim ve beklemeye başladım.
Bu arada 1K'daki incelemelere de göz atma fırsatı buldum haliyle. Kitabın, yazarın Zaman gazetesinde çıkan yazılarının derlemesi olduğunu söylüyordu bir okur. Nedense daha en başta bir antipati duydum kitaba. Aptal bir ön yargı, yani baktığım diğer incelemelerden yazarın dinine bağlı birisi olduğunun farkındaydım elbette, ama o kadar önemsemiyordum en başta. Neyse, bahsettiğim ön yargıyla başladım kitaba (Başlayacaktım bir kere, söz vermiştim.)
Kitap dört bölümden oluşmakta, daha önce bahsettiğim gibi 2-3'er sayfalık yazılar var gazetede çıktığı söylenen. Bu bölümler Kalp Sathı, Defter Kağıdı, Seyahat Albümü ve Dünya Yüzü.
Nazan Bekiroğlu'nun kaleminde ilk göze çarpan özellik samimiyet. Kesinlikle kötü bir şey düşünmüyorsunuz bu satırları yazan hakkında, içine alıyor sizi, inandırıyor sonuna kadar içinden geçenlere.
Onun dışında, özellikle yeteneğini daha çok konuşturduğu Kalp Sathı bölümündeki yazılarda, kelimelerle nasıl oynadığını fark ediyorsunuz yazarın. Bu bölümdeki yazılar birbirine benziyor genelde, ama kesinlikle aynı değil. Bu duygusal ama bir o kadar da zekice olan yazılarla adeta dans ediyorsunuz bölüm boyunca. Bolca da gönderme var çeşitli kitaplara bu bölümde. Dostoyevski ağırlıklı bir kitap bu işin aslı. İlk hikaye en başta Borges'in Öteki'sini hatırlatsa da bana kesinlikle daha samimi ondan.
İkinci bölüm Defter Kağıdı, daha çok yazarın hayatından samimi ve güzel öyküler/yazılar içeriyor. İlk bölümdeki yetenek gösterisi burada fazla ön plana çıkmıyor. Daha çok içini, kendini açan bir kadın var bu bölümde. Onunla sevinip onunla ağlıyoruz. Güzel şeyler yazıyor sonuçta Nazan Bekiroğlu.
Üçüncü bölüm adı üzerinde Seyahat Albümü,. Dolaştığı ülkelerden hoşuna giden anları resimliyor, anlatıyor burada Bekiroğlu. Ama Avrupa, Amerika değil. Rusya , İran , Azerbeycan, Suriye, İsrail- kısaca daha bizden, bize yakın ülkeler. Rusya macerası daha çok yazarlar çerçevesinde anlatılırken, diğer yerlerde, İslam coğrafyası biraz daha ön plana çıkıyor.
Son bölüm Dünya Yüzündeki yazılar, daha münferit, daha bir cari geldi bana. Burada genel olarak , çevre bilinci içeren ve hayvan haklarını savunan yazılar olsa da, yazarın hayatının geçtiği Karadeniz'e ilişkin güzel betimlemeler de bulunmakta. Bunların dışında kitabı vurucu bir finalle bitirmek istediği için olsa gerek, kitabın sonunda birbirini tamamlayan iki güzel öykü var. (Belki de bu kitap için kaleme almıştır özellikle bunları)
Neyse, baştaki ön yargımı tam olarak aşabildiğimi söyleyemeyeceğim aslında. Ama yazılarda (Gazetenin okuyucu kitlesini de göz önünde bulundurursak) olması gerekenden fazla bir din vurgusu görmedim. Diğer okurlara baktığımda alıntılar genelde ilk bölümden olsa da , beğenilen bölümler genelde farklılıklar göstermiş. Gezi yazılarını beğenenler de var, sıkılanlar da. Ben kendi adıma Kalp Sathı'nda bulunan yazıları daha çok sevdim. Yazarın şu anda bulunduğu yere kaleminin hakkıyla geldiğini düşünmekteyim, bazı diğer yazarların aksine. Ama yine de tam olarak bana hitap ettiğini söyleyemem. Boş bir zamanımda bir romanını da okuyabilirim ilerde.
Yağmur Hanıma buradan çok teşekkür ediyorum, biraz da olsa yazdığım yazıları Nazan Hanıma benzettiği için, umarım üzmemişimdir bu incelemeyle kendisini. Ve umarım fazla bir beğeni alarak üst sıralara çıkmaz bu inceleme.(Çok hipokrat bir temenni gibi gelse de size). İnsanların Nazan Bekiroğlu'nu benim gibi ilgisiz alakasız bir insanın kaleminden tanımasını istemem doğrusu. İyi geceler.
··
1.954 Gösterim
11 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ya her şey bir yana gerçekten bazı yazarlar bazı okurlarda çok enteresan duruyor:))) Yani böyle kategorize etmek doğru değil ama itiraf etmeliyim ki, incelemeyi görür görmez bi gülme geldi:) Ya bu işin güzel tarafı. Hatta bizim etkinlik için muhteşem bir örnek oldu. Mesele yazara devam edip etmemek de değil zaten; kendini böyle bir okuma deneyiminde test etmek... İncelemen de çok keyifli... Belki de yazarla arandaki mesafeden kaynaklı olarak daha farklı bir özen gördüm incelemede... Baya bölüm bölüm analiz etmişsin. Normalde üşenirdin sen, bu kadar titizlenmezdin:))) Erhan, emeklerine sağlık... Yine her zamanki gibi bir incelemenden daha tebessümle ayrılıyorum... Seni takip etmek gerçekten çok keyifli:) Sağlıcakla kal...
Kesin yakar ama:) Teşekkürler tekrar yorumun için, beyninin yanmasına katkıda bulunmaya devam edeceğim:)
Bence tam olarak en üstte olması gereken incelemeler. Önyargınıza rağmen böyle güzel cümleler kurabilmek de ne kadar kıymetli olduğunu göstermez mi yazarın? Bir Nazan Bekiroğlu sever olarak gazetede yazdığını ilk defa öğrenmiş oldum böylece. Neyseki çoktan bir samimiyet yakaladıktan sonra öğrenmişim. Yoksa ben sizin gibi önyargılarımı yıkamazdım da. Ellerinize sağlık. :)
Yok, takip edebildiğim kadarıyla anladım sizin yazım tarzınızı zaten :) Biraz Tuco'ya benziyor hatta bolca atıştığınız :) Buradakilere düşman denilemez tabi ama son yıllarda herkesin sanal düşmanları oldu, birbirlerinin yüzlerini hiç görmese de. O Alper Canıgüz örneği, neden incelemenin sonuna öyle gereksiz ve anlamsız bir cümle yazdığımı açıklamak için söylendi sadece, siz de konu mankeni oldunuz mecburiyetten. Kusura bakmayın.
Erhan Bey, ben de zamanında yazarımızın La isimli kitabını okumuştum. Okuduğumda aynen, kelimesi kelimesine, sizin gibi hissetmiştim. Bu sebeple katılım göstermedim. Fakat yanlış anlaşılma olmasın, etkinliği çok faydalı ve değerli buluyorum. Elinize sağlık. Ben bu incelemeyi çok beğendim.
Teşekkür ederim, değerli bir yazar ama bize göre değil anladığım kadarıyla:)
Bu incelemeyi nasıl bu kadar geç görebildim, hemen zirveye taşıyalım:)
Nazan Bekiroğlu ile ben de bu sitede tanıştım sayılır ve samimi dilini çok sevdim. Belki bazı kadına özgü duyguları çok şeffaf ve naif bir sekilde yansıtmasından da olabilir.
Sizin gibi kaliteli bir okurdan eserin yorumlanması bizim için önemliydi. Sonunda biraz da olsa farklı pencereden bakabilen bir yorum okuyabildik. Çok teşekkür ederim Erhan Hocam, hem incelemeniz hem de inceliğiniz için. :)
Siz sağolun asıl. Dediğiniz gibi o naif duygular benim gibi nispeten materyalistler için fazla sıkıcı olabiliyor belki. Ya fa farklı bir ruh halinde okunması gereken bir eser belki. Ama ilk bölümde sevdiğim yazılar vardı benim de, en azından samimiyetini ve kelime kullanımını beğendiğim. Tekrar ben teşekkür ederim, değerli yorumunuz için :)
"Ve umarım fazla bir beğeni alarak üst sıralara çıkmaz bu inceleme."
İlk sıraya yerleşecek muhtemelen. :)
Zaten böyle bir şey yazıp da beğenilmemesi mümkün değil normalde, bir de fazla talep gören bir kitap değil. Bir umut yazdım, dinleyen olur diye :)