Görünmez anlaşmalarDüşünce
Puan vermedi·122 syf.·
2026 32. kitabı
“Biz doğmadan önce doğan insanlar dışarıda kocaman bir rüya yarattı. Buna toplumsal rüya ya da gezegensel rüya diyeceğiz.”(s.25)
Don Miguel Ruiz ’in Toltekler’i insanın dünyaya yalnızca doğmadığını, aynı zamanda bir rüyanın içine girdiğini söylüyor. 
Dört Anlaşma kitabı da bu rüyanın, insanın kendisiyle yaptığı görünmez anlaşmalardanı oluştuğunu anlatıyor. İnsan, fark etmeden kelimelerle, yargılarla, beklentilerle kendi sınırlarını kuruyor, bu sınırlar zamanla onun kimliği gibi görünmeye başlıyor. Toltek bilgeliğine göre özgürlük, yeni bir kimlik edinmekle değil, bu eski anlaşmaları fark edip çözmekle mümkün oluyor. Kitapta bu bilgelikten oluşan dört anlaşmayla birlikte bir farkındalık yolu sunuyor.
Dünyaya yalnızca bir bedenle gelmiyoruz, aynı zamanda görünmeyen anlaşmaların içine doğuyoruz. Daha konuşmayı öğrenmeden önce neyin doğru, neyin yanlış olduğu ona öğretiliyor. Sevilmenin, kabul edilmenin, değerli olmanın koşulları yavaş yavaş zihnine yerleşiyor. 
Engin Geçtan ’da 
İnsan Olmak kitabında söylediği gibi insan çoğu zaman kendisini değil, kendisine öğretilmiş olanı yaşıyor, kendi gerçeğini görmek yerine, alıştığı kalıpların içinde hareket ediyor. Çünkü insan, çoğu zaman kendisini tanımaktan çok, kendisine verilen rolü sürdürmeye çalışıyor.
Don Miguel Ruiz ise insanın bu görünmez anlaşmalarla yaşadığını söylüyor.
İnsan, fark etmeden kendisiyle anlaşmalar yapıyor. Bu anlaşmalar onun nasıl konuşacağını, nasıl düşüneceğini, kendisine nasıl davranacağını belirliyor. Ama bu anlaşmaların çoğunun insanı özgürleştirmediğini aksine onu daralttığını belirtiyor. İnsan kendi zihninin içinde kurulan sınırların içinde yaşamaya devam ediyor. Yazara göre özgürlük yeni bir şey kazanmakla değil, yanlış olan anlaşmaları fark etmekle başlıyor.
İnsan, kullandığı kelimelerle kendisini inşa ediyor. Söylediği her söz, önce kendi içinde yankılanıyor. Kendisine yönelttiği sert sözler, onun iç dünyasını karartıyor. İnsan, kelimeleri değiştirirken aslında kendi içindeki sesi değiştiriyor. Ve o ses değiştikçe, dünya da değişiyor gibi görünmeye başlıyor.
İnsan, başına gelen her şeyi kişisel algıladığında, dünyanın ağırlığını omuzlarında taşıyor gibi hissediyor. Oysa insanların söyledikleri, çoğu zaman onların kendi yaralarından doğuyor. Bunu fark ettiği anda insan, başkalarının sözlerinin yükünden kurtulmaya başlıyor. Kendisine yöneltilen her bakışın, her sözün kendisini tanımlamadığını görüyor. Böylece ilk kez, kendisiyle dünya arasına nefes alabileceği bir mesafe koyuyor.
İnsan, varsayımlar yaptığında gerçeğin yerine korkularını yerleştiriyor. Bilmediği yerleri tahminlerle dolduruyor. Ve çoğu zaman bu tahminler, onu gerçeğe değil, kaygıya götürüyor. Oysa sormaya başladığında, anlamaya çalıştığında, zihnindeki sis dağılmaya başlıyor. İnsan, gerçeğin çoğu zaman sandığından daha sade olduğunu fark ediyor.
Ve insan, yapabildiğinin en iyisini yapmaya başladığında kendisiyle savaşmayı bırakıyor. Çünkü artık kendisini yargılamıyor, kendisini zorlamıyor, kendisini eksik görmekten vazgeçiyor. O anda insan, kusursuz olmaya çalışmayı bırakıyor ve gerçek olmaya başlıyor.
Engin Geçtan’ın da benzer bir yerden işaret ettiği gibi, insanın kendisini yaşayabilmesi için önce kendisine yabancı olanı fark etmesi gerekiyor. İnsan, kendi içindeki düğümleri çözdükçe özgürleşiyor. Çünkü özgürlük dışarıda bulunmuyor, insanın kendi içinde saklı duruyor.
Dört Anlaşma da tam da bu yerden insana dönmeyi hatırlatan bir kitap, İnsanın kendisine fark etmeden yaptığı anlaşmaları görmesini sağlıyor. kelimelerle kurduğu sınırları, başkalarının sözlerine verdiği anlamları, zihninde büyüttüğü varsayımları ve kendisine karşı açtığı görünmez savaşı fark etmesine yardımcı oluyor. Kendisine öğretilmiş olanla kendisi olan arasındaki mesafeyi fark etmeye hazır olanlara, kendi iç sesini yeniden duymak isteyenlere, özgürlüğün dışarıda değil kişinin kendi içinde başladığını görmek isteyenlere sakin ama derin bir eşlikçi olacaktır.
Herkese keyifli okumalar.
Don Miguel Ruiz ’in Toltekler’i insanın dünyaya yalnızca doğmadığını, aynı zamanda bir rüyanın içine girdiğini söylüyor. Dört Anlaşma kitabı da bu rüyanın, insanın kendisiyle yaptığı görünmez anlaşmalardanı oluştuğunu anlatıyor. İnsan, fark etmeden kelimelerle, yargılarla, beklentilerle kendi sınırlarını kuruyor, bu sınırlar zamanla onun kimliği gibi görünmeye başlıyor. Toltek bilgeliğine göre özgürlük, yeni bir kimlik edinmekle değil, bu eski anlaşmaları fark edip çözmekle mümkün oluyor. Kitapta bu bilgelikten oluşan dört anlaşmayla birlikte bir farkındalık yolu sunuyor.
Dünyaya yalnızca bir bedenle gelmiyoruz, aynı zamanda görünmeyen anlaşmaların içine doğuyoruz. Daha konuşmayı öğrenmeden önce neyin doğru, neyin yanlış olduğu ona öğretiliyor. Sevilmenin, kabul edilmenin, değerli olmanın koşulları yavaş yavaş zihnine yerleşiyor. Engin Geçtan ’da İnsan Olmak kitabında söylediği gibi insan çoğu zaman kendisini değil, kendisine öğretilmiş olanı yaşıyor, kendi gerçeğini görmek yerine, alıştığı kalıpların içinde hareket ediyor. Çünkü insan, çoğu zaman kendisini tanımaktan çok, kendisine verilen rolü sürdürmeye çalışıyor.
Don Miguel Ruiz ise insanın bu görünmez anlaşmalarla yaşadığını söylüyor.
İnsan, fark etmeden kendisiyle anlaşmalar yapıyor. Bu anlaşmalar onun nasıl konuşacağını, nasıl düşüneceğini, kendisine nasıl davranacağını belirliyor. Ama bu anlaşmaların çoğunun insanı özgürleştirmediğini aksine onu daralttığını belirtiyor. İnsan kendi zihninin içinde kurulan sınırların içinde yaşamaya devam ediyor. Yazara göre özgürlük yeni bir şey kazanmakla değil, yanlış olan anlaşmaları fark etmekle başlıyor.
İnsan, kullandığı kelimelerle kendisini inşa ediyor. Söylediği her söz, önce kendi içinde yankılanıyor. Kendisine yönelttiği sert sözler, onun iç dünyasını karartıyor. İnsan, kelimeleri değiştirirken aslında kendi içindeki sesi değiştiriyor. Ve o ses değiştikçe, dünya da değişiyor gibi görünmeye başlıyor.
İnsan, başına gelen her şeyi kişisel algıladığında, dünyanın ağırlığını omuzlarında taşıyor gibi hissediyor. Oysa insanların söyledikleri, çoğu zaman onların kendi yaralarından doğuyor. Bunu fark ettiği anda insan, başkalarının sözlerinin yükünden kurtulmaya başlıyor. Kendisine yöneltilen her bakışın, her sözün kendisini tanımlamadığını görüyor. Böylece ilk kez, kendisiyle dünya arasına nefes alabileceği bir mesafe koyuyor.
İnsan, varsayımlar yaptığında gerçeğin yerine korkularını yerleştiriyor. Bilmediği yerleri tahminlerle dolduruyor. Ve çoğu zaman bu tahminler, onu gerçeğe değil, kaygıya götürüyor. Oysa sormaya başladığında, anlamaya çalıştığında, zihnindeki sis dağılmaya başlıyor. İnsan, gerçeğin çoğu zaman sandığından daha sade olduğunu fark ediyor.
Ve insan, yapabildiğinin en iyisini yapmaya başladığında kendisiyle savaşmayı bırakıyor. Çünkü artık kendisini yargılamıyor, kendisini zorlamıyor, kendisini eksik görmekten vazgeçiyor. O anda insan, kusursuz olmaya çalışmayı bırakıyor ve gerçek olmaya başlıyor.
Engin Geçtan’ın da benzer bir yerden işaret ettiği gibi, insanın kendisini yaşayabilmesi için önce kendisine yabancı olanı fark etmesi gerekiyor. İnsan, kendi içindeki düğümleri çözdükçe özgürleşiyor. Çünkü özgürlük dışarıda bulunmuyor, insanın kendi içinde saklı duruyor.
Dört Anlaşma da tam da bu yerden insana dönmeyi hatırlatan bir kitap, İnsanın kendisine fark etmeden yaptığı anlaşmaları görmesini sağlıyor. kelimelerle kurduğu sınırları, başkalarının sözlerine verdiği anlamları, zihninde büyüttüğü varsayımları ve kendisine karşı açtığı görünmez savaşı fark etmesine yardımcı oluyor. Kendisine öğretilmiş olanla kendisi olan arasındaki mesafeyi fark etmeye hazır olanlara, kendi iç sesini yeniden duymak isteyenlere, özgürlüğün dışarıda değil kişinin kendi içinde başladığını görmek isteyenlere sakin ama derin bir eşlikçi olacaktır.
Herkese keyifli okumalar.·
1.368 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
kaleminize sağlık hocam çok güzel bir inceleme olmuş.👌 En yakın vakitte okuyacağım inşallah 😊
Berceste
Gönderi Sahibi
Çok teşekkür ederim✨Umarım okuduğunda senin iç dünyanda da yeni bir kapı aralar. Keyifli okumalar diliyorum✨😇📚
Canımın içi, bu kitabın hakkını öyle güzel vermişsin ki; eline, emeğine, fikrine, kalemine sağlık. Don Miguel Ruiz ve Toltek bilgeliğini okuma öğrenme fırsatını veren bu kitabı ben herkese tavsiye ediyorum. Engin Geçtan da bizim topraklarımızın en saygı duyduğum kalemlerinden biri. İki bilgenin bilgisini ne güzel kendi bilgeliğinle harmanlamışsın. Emeğine sağlık keyifle okudum.🤍🌸
Berceste
Gönderi Sahibi
Madam melankoli ✨🌸 çok teşekkür ederim. Aslında her iki kalem de bize aynı şeyi söylüyor, insanın yolu yine kendisine çıkıyor. Madamla bilgeliklerin izini birlikte sürebilmek ve aynı yerden hissedebilmek çok kıymetli. Belki ilerde ortak okuma yapar tolteklerin ateşini yakarız 🥳🌸
Hocam çok güzel bir inceleme olmuş bu kitabı severek okudum çok iyi gelmişti. Tekrarında beşinci anlaşma bir tekrar gibi olsa da onu da severek okudum. Bence çok değerli bir kitap incelemeniz de çok güzel ellerinize sağlık.
Berceste
Gönderi Sahibi
Çok teşekkür ederim Hocam✨ 👏o da sırada bekliyor, gerçekten kitabın sundukları insanın içindeki sessiz yerleri uyandırıyor.✨😇📚