“İnsanı hayatta tutan şey bazen mutluluk değil, umuttur.” Demiş Dostoyevski ☘️
Benimde ayakta ve her şekilde mutlu kalmami sağlayan umut ve ümittir ✨
Her koşulda ☘️✨
Bazen umut, bazen de anlam arayışı. İnsan umudunu kaybettiğinde bile yaşamaya devam edebiliyor ama yaptıklarının anlamını kaybettiğinde ayakta kalmak daha zor.
Çok doğru bir noktaya değinmişsiniz. İnsan bazen umutsuz günleri atlatabiliyor; fakat hayatındaki anlamı kaybettiğinde hangi yöne yürüyeceğini de bilemiyor. Belki de umut insana güç verir, anlam ise o gücü neden kullanacağını gösterir. 🙂🙏🏻
insanı ayakta tutan şey sadece umut değil, umudun üzerine inşa edilmiş bir iradedir. O umudu besleyen iman ve Allah'a olan tevekküldür. Umut, karanlıkta yolu görmemizi sağlayan bir ışık; çaba ve irade ise o yolda yürümemizi sağlayan güçtür. Bekleyen değil, tevekkülle gayret eden insan ayakta kalır."
Ne güzel ifade etmişsiniz. Umut insana yön verir ama tek başına yeterli olmaz; onu anlamlı kılan şey gayret, sabır ve tevekküldür. Çünkü insanı ayakta tutan sadece yarına inanmak değil, o yarın için adım atabilmektir. 🙂🙏🏻
Çoğu insanı ayakta tutan yaptıklarının, yaşantısının doğru olduğuna inanmak. Çoğu insan yıllarca değişmez. Bir lider onları koruyordur, umut etmelerine gerek yok... Yıllarca aynı şeyleri yapıyoruz. Umut olsa farklı bir şeylere ulaşılır. Ama çoğu insan sabit bir şeye ulaşınca aynı kalıyor, gerileme de oluyor. Bazı insanlar sayesinde ilerleme oluyor. Umudu olan insan farklı şeylerle uğraşır, çabalar, gelişir. Sürü gibi çoğunluk...