Leyla İle Mecnun : Çocuk Kalanlar İçin Bir Masal
"OLAN OLMUŞTUR, OLACAK OLAN DA OLMUŞTUR"
Ahmet Amiş Efendi
Sene 2011, bir akşam sıradan hayatımıza renk katan bir "ŞEY"le karşılaştık televizyon ekranlarına bakınca, belki de devcileyin bir ihtiyacımız vardı da, kendimizi koyacak yer arıyorduk da onu bulmuştuk. Leyla ile Mecnun dizisi..
Az zamanda çok gönül fethetti bu sıradışı dizi, edebiyattaki türlere benzetirsek eğer "büyülü gerçekçilik" diyebiliriz. Gerçekle hayalin iç içe geçtiği, bizi imkansıza, saçmaya ve absürde inandıran dizi.
Ben 28 yaşındaydım, çocuktum Mecnun misali. Birileri 18 yaşında birileri 8 yaşındaydı, birileri 38 birileri 48 yaşındaydı ama hepsi de çocuktu ki kendini buldu izledikçe.
Leyla, Mecnun, İsmail Abi, İskender, Erdal Bakkal ve diğerleri.. Hepimizin kaçmak istediği gerçekleri vardı, yarım kalmış sevdaları, beklediği gemisi, aradığı dostlukları, derman bulmak istediği dertleri vardı..
Dünya o zaman da kötüydü, bugün belki daha kötüdür bilmiyorum. Kötülük hep vardı aslında. Fakat insan bir parça neşeye muhtaçtı her zaman. Hayatta değişen fazla bir şey olmadığını, en çok kendi bakış açımızın değiştiğini er ya da geç bir gün herkes anlıyor..
Dün ve Yarın, hani nerede bunlar ? Elde var Şimdi. Yaşıyoruz işte bir şekilde, insan biraz da İsmail abi rahatlığıyla bakmalı hayata, kim neyi çözebilmiş ki tamamen ? Bırakmasak mı kendimizi biraz kaderin ellerine ? Neeemişşş ? Ne yani var mı başka çare ?
"Aşk imiş ne varsa alemde
İlim bir dedikoduymuş ancak"
demiş Fuzuli dedemiz nur içinde yatsın. O da bizim gibi biraz yarım akıllıymış belli. Kimileri bilmek için kimileri de hissetmek için var bu hayatta, herkesin misyonu farklı, karakteri farklı.
Mecnun'da akıl aramak, Leyla'da vefa aramak falan beyhude..
Kitapta, diziden farklı bir şekilde işlemiş hikayeyi Burak Aksak. Eleştirdiğim yerler olmakla beraber genel olarak sevdiğimi söyleyebilirim. Bazı gereksiz espriler ve yine yazmasa da olur dediğim kısımlar vardı. Fakat samimiydi, tıpkı dizideki gibi. Çocuklukla ve çocukça davranmakla, çocuk kalmakla ilgiliydi pek çok mesele, bütün karakterler için durum yaklaşık böyle.
Etkinliği düzenleyen kendime teşekkür ederim, bu vesileyle ertelediğim bir kitabı okuma fırsatı buldum. http://1000kitap.com/gonderi/41656188
Son olarak çok sevdiğim şair Sezai Karakoç'tan bir dizeyle bitirelim,
"İnsanı çözersin, çözersin, çözersin çocuk çıkar."
··
718 Gösterim
12 Yorum
Doğru, büyülü gerçekçiliğe benziyor dizi :) Sadece absürd dizi diye nitelendiriyordum hep. Büyülü gerçekçilik benzetmesi de iyi oldu. Peki, Yüzyıllık Yalnızlık’ın Macondo’su mu Leyla ile Mecnun’un Metonya’sı mı? :)
İyi olduysa ne mutlu bana boşa söylemiş olmadım :) Yüzyıllık Yalnızlık okursam kıyaslayabilirim ama yakında zor :) Teşekkürler.
Kafka ve Tarık Tufanlardan sonra büyülü gerçekçiliğe mi sarmalar başlıyordu yoksa? :)
Dizinin samimiyeti zaten çok aşikâr fakat "Etkinliği düzenleyen kendime teşekkür ederim" cümlesi de bana çok samimi geldi, ben de bu inceleme için teşekkür ederim o zaman.
Bir teşekkür de sana Oğuz :) Kafka ve TT evet iki vazgeçilmez adamım :) Etkinlik düzenleyenlere teşekkür etmeyi seviyorum, baktım kendimi görünce boş geçmeyeyim dedim, sağolasın samimiyetin için tekrar teşekkürler :)
Çok etkinlik organizatörü gördüm de kendine teşekkür edenini görmediydim :))) Eee LiM fanı olmak böyle bişiy :) Farkımız tarzımız, asaletimiz. Eline, koluna, gözüne sağlık..
Yapımcısından yönetmenine, oyuncusundan senaristine, çaycısından yemekçisine "tutmaz bu dizi 3-5 bölüme kalkar, ne saçma birşey yaptık kim niye izlesin" dedikleri dizi tuttu, izlendi ve kendi kitlesini yarattı. En önemli sebebi senin de dediğin gibi çocukluğumuza dokunacak bir samimiyeti olması. Bu dünyada zor olan büyüyüp de çocuk kalabilmek bir nevi savunma mekanizması işte İsmail Abi nin yaptığı gibi.. Kullandığı referanslar, yapılan göndermeler kendine ait bir dil oluşturması ile benim için kült dizidir ve öyle kalacaktır. Popülariteye hizmet değil, popülaritenin dibine yerleştirilmiş bir dinamittir kendisi dahil herşeye ve herkese yaptığı göndermelerden dolayı..
Biz teşekkür ederiz efemm:D
Hacı yemin ediyom o kadaaa güzel yorumladın ki ne diyeyim :) Kendine teşekkür de evet at kafası :))))
Seninle olan dostluğumu kısa süreliğine askıya alıyorum Osman abi :) Şahsen ben dizininde kitabında tamamen popüler kültür dayatması olarak görüyorum. Sanatsal olarak her iki mecrada vasatın çok ama çok altında...
Diziye de öyle bir göz attım evet Mecnun’u bir şaklaban yapmışlar ki ülkemizde şaklaban satar...
Etkinlik ve incelemen için tekrardan teşekkür ederim. Keyifli okumalar.
Bizim dostluğumuz zaten varoluşsal olarak askıda ekmek gibi "askıda dostluk" Tayfun :) kaybol çabuk gözüm görmesin :) Şimdi bu yorumunu okuyan 5 kişi seni engelleyecek, 15 kişi sessize alacak, 25 kişi de şikayet edecek başına iş aldın :)
Kitap bir detay kalır isteyen istediği gibi yorumlasın, lakin dizi bambaşkaydı, senin nasibin yokmuş diyelim :) Belki bir gün gerçek anlamda keşfedersin. Teşekkür ederim ben de sana, iyi okumalar..
Reklam
Diziyi izlemeden okuma dediler bekliyor sırasını kitap bu gidişle zor okunacak sanırım...Emeğinize sağlık...
İzleyin derim geç sayılmaz.. Kendiniz karar verirsiniz sonra kaç bölüm ne kadarına bakarsınız :) Efsane dizilerden.
Güzel inceleme idi. Eline sağlık Osman.. yaş kısmı tespitin güzeldi :) dizi ise her karakter bir efsaneydi hakkını vermek lazım..
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.