"Siyah çerçeveli ciddi bir ilân: bu kitap ne ciddi kavgaların, ne büyük ve yaygın sıkıntıların, ne de ezilen insanların romanıdır; bu kitap, mustarip bir ruhun iç çekişlerinin romanıdır. Sizlere hizmetten şeref duyan yayınevimiz iftiharla sunar: Tutunamayanlar."
2017 yılının Temmuz ayında başlayan ve 1 yıl süren bir serüven. 2020 yılında asla anlaşılmadığı için tekrar başlanmıştır ve çok daha kısa bir sürede bitirilmiştir. İçimdeki Oğuz Atay sevgisini hiçbir güç bırak bitirmeyi, azaltamayacak sanırım...
Bilinçli bir okuyucu olmamanın en kötü yanı da sanırım kitapları okumayı ertelemektir. Ne yazık ki bunu önceden çok fazla yaptığım için anlayamamıştım kitabı hatta hatırlamıyordum bile.
Eğer hayatınızda bir kere bile 
Fyodor Dostoyevski kitabı açmadıysanız, 
Oscar Wilde ve 
Johann Wolfgang Von Goethe okumadıysanız Oğuz Atay'ın 
Korkuyu Beklerken veya 
Tehlikeli Oyunlar kitabını Tutunamayanlar'ı okumadan önce okumanızı öneririm.
Ne yazık ki çok yaygın bir terim türemiştir ülkemizde: "Tutunamayanlar’ı okuyamayanlar". Maalesef bu çok doğru ve yerinde bir terim olmuştur. Çoğumuz bir anda bu kitaba başlarız ve anlamsız konu geçişleri, uzun ve bitmek bilmeyen cümleler ve hatta noktasız geçen sonu gelmeyen sayfalarla karşılaşınca korkup kitabı yarım bırakırız. Bence biraz da kitabın popüler ve çok satılanlarda olmasıyla alakalı bir durum bu.
Tonlarca sayfada gördüklerinizi unutun! Bir söz yazıp, içinde Olric geçince o sözün bu kitapta olduğu anlamına gelmiyor.
14. bölüm sanırım en önemli bölüm bu kitapta. Oğuz Atay sayfalarca noktasız bir şekilde ilerliyor o yüzden diğer her şeyden uzakta olup, fazlasıyla odaklanmalısınız. Diğer bölümlerde ve kitabın sonunda rahat bir şekilde oturup ağlayabilirsiniz. Şahsen ben ilk defa bir kitabı bitirince kendimi tutamayıp ağlamaya başladım. :)
O zaman "Ben iç dünyama dönüyorum. Orada hayal kırıklığına yer yok." diyelim.
Tutunamayanlara...
Fyodor Dostoyevski kitabı açmadıysanız, Oscar Wilde ve Johann Wolfgang Von Goethe okumadıysanız Oğuz Atay'ın Korkuyu Beklerken veya Tehlikeli Oyunlar kitabını Tutunamayanlar'ı okumadan önce okumanızı öneririm.
Ne yazık ki çok yaygın bir terim türemiştir ülkemizde: "Tutunamayanlar’ı okuyamayanlar". Maalesef bu çok doğru ve yerinde bir terim olmuştur. Çoğumuz bir anda bu kitaba başlarız ve anlamsız konu geçişleri, uzun ve bitmek bilmeyen cümleler ve hatta noktasız geçen sonu gelmeyen sayfalarla karşılaşınca korkup kitabı yarım bırakırız. Bence biraz da kitabın popüler ve çok satılanlarda olmasıyla alakalı bir durum bu.
Tonlarca sayfada gördüklerinizi unutun! Bir söz yazıp, içinde Olric geçince o sözün bu kitapta olduğu anlamına gelmiyor.
14. bölüm sanırım en önemli bölüm bu kitapta. Oğuz Atay sayfalarca noktasız bir şekilde ilerliyor o yüzden diğer her şeyden uzakta olup, fazlasıyla odaklanmalısınız. Diğer bölümlerde ve kitabın sonunda rahat bir şekilde oturup ağlayabilirsiniz. Şahsen ben ilk defa bir kitabı bitirince kendimi tutamayıp ağlamaya başladım. :)
O zaman "Ben iç dünyama dönüyorum. Orada hayal kırıklığına yer yok." diyelim.
Tutunamayanlara...
·
11 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Konudan ziyade üslup insanı alıp götürüyor. Çok az yazarda bulduğum şiir okuyormuş hissi uyandurmıştı bende. Bu arada kitabı okurken ağlamıştım ben de. Fazla duygusal olduğumu düşünüp kendime öfjekrnmiştim. Yalnız olmadığını bilmek insana geçici bir huzur veriyor.