Gün Batıyor Hasretin Başlıyor
Cennet,ten koulan Adem,in gözyaşları,
Nergis çiçeği olarak yeryüzüne çıkarmış
Gönül ırmağımda çiçekler açsın artık
Feryadım Arşa ulaşmadan
Deniz vuruyor şimdi göğsüme
Sıcak,ılık
Al şu içimdeki hazanı
Ağrılarım artıyor
Sen ,şu gözlerini bana getir
Bahar serinliği var yüzünde
Her yaprağında binlerce ışık
Mavi ,senin rengin
Göl de,deniz de,gökyüzü de..
Durdu rüzgar şimdi..
Vurdu be yalnızlığım..
Reklam
Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
Pervane olan kendini gizler mi alevden?
Sen istedin ondan, gönül zorla tutuştu
Hüseyin Nihâl Atsız
Hüseyin Nihâl AtsızGönül Ufkunda Bir Uçurtma1000Kitap
Gönlümün sarayında bir ümit var, ezelden kalma,
Dar geliyor bu gökyüzü, dünyaya sakın aldanma.
Sen kapımı çaldın çalalı, rûhumda ebedî bir tebessüm,
Sanki rüzgârınla göklere süzülen garip bir uçurtma gibiyim.
Öyle bir nakış ki bu, kalbime kazımışım her bir harfini,
Ben bu aşkın ayetlerini hıfzeden dilsiz bir hafız mıyım?
Yürüyorum işte, önüme serdiğin o çizgide,
Kader der, baş eğerim; rızan gizlidir her bir gizemde.
Herkes ürker, feryat eder, bilmezler ki vuslattır ölüm,
Sen yoksan asıl o zaman başlar rûhumdaki zulüm.
Sana varmak, Sende kaybolmak bana nasıl olur imkansız?
Kulunu yarı yolda bırakır mı o yâr, hiç kalır mıyım mekânsız?
Biliyorum, bir damla merhamet dilensem ummanlar taşar,
O sarmalayan, o sonsuz şefkat nurunla tüm engeller aşar.
Sıyrıldım masivâdan, nihayet içimde tarifsiz bir huzur,
Gözümde ne mülk kaldı artık ne de dünyalık bir gurur.
Yansın bu ten, kavrulsun; kutsaldır Senden gelen her acı,
Aşkınla ağlayan dervişin, sînedeki sızısıdır baş tâcı.
Kalabalıklar içinde kalsam da, Sensizsem her an yalnızlık,
Sana döndüm yüzümü, bitti içimdeki o derin yabancılık.
Zikrinle aydınlanır içimde kararıp kalan her gece,
Gönül ufkumda batmayan sonsuz bir gündüz başlar,
Dil dökülünce o tek heceye... Hû.🍀🌼🌹
Reklam
Reklam