Harika bir gerilim kitabı arayanlar buraya toplaşsın diyorum
Lyla bir virologdur ve mesleği açısından oldukça zor bir dönemden geçmektedir. Tam da bu sırada sevgilisi Nico ona bir reality showa katılma fikrini sunar. Nico, programa katılırlarsa tanınacaklarını ve bu sayede istedikleri işlere daha kolay kabul edilebileceklerini düşünmektedir. Aslında bu fikrin arkasında Nico'nun oyunculuk hayali ve daha çok ön plana çıkma isteği vardır. Lyla, sevgilisinin ısrarına dayanamaz ve “Nasıl olsa seçilmeyiz.” düşüncesiyle kabul eder. Ancak işler düşündüğü gibi gitmez ve seçilirler. Program tropik bir adada çekileceği için Lyla bunu en azından güzel bir tatil fırsatı olarak görür. Yine de içine sinmeyen bir şeyler vardır.
Beş çift, eğlenceli bir programın içinde olacaklarını düşünürken bir anda kendilerini hayatta kalmaya çalışırken bulur.
Kitap üç bölümden oluşuyor. İlk bölümün başlarında biraz sıkıldığımı itiraf etmeliyim ama sonrasında hikâye öyle bir açıldı ki kitabı elimden bırakamadım. Yazardan okuduğum ilk kitaptı ama kesinlikle son olmayacak. Yarattığı gerilim atmosferini ve karakterlerin derinliğini fazlasıyla hissediyorsunuz. Sürekli artan gizem ve yaşanan olaylar beni hikâyenin içine çekti. Özellikle karakterlerin psikolojilerinin başarılı bir şekilde yansıtılması en sevdiğim kısımlardan biri oldu. Gerilim türünü seviyorsanız gönül rahatlığı ile tavsiye ederim. Yazarın kalemiyle henüz tanışmadıysanız bence hiç vakit kaybetmeyin
Kahkahanın Ötesindeki Mizah..Edebiyat
Yves Bossart'ın Her Şeye Rağmen Gülmek kitabı, hacim olarak oldukça kısa olmasına rağmen içerdiği düşünceler bakımından son derece yoğun bir eserdi. Bossart, mizahı sadece insanı güldüren bir şey olarak değil, dünyayı sorgulama, hayatı anlamlandırma ve çelişkilerle başa çıkma biçimi olarak ele alıyordu.
Okurken sık sık altını çizdiğim, not aldığım ve geri dönüp okuduğum yerler oldu. Çünkü neredeyse her bölümde durup düşünmeye değer fikirler ve farklı bakış açıları ile karşılaştım. Özellikle yazarın hayatın çelişkilerle dolu yapısını mizah üzerinden okumaya çalıştığı; ruh ve beden, akıl ve duygu, mutluluk ve keder gibi karşıt gördüğümüz kavramların aslında birbirinden o kadar da uzak olmadığını anlatan bölümler oldukça etkileyiciydi. O sebeple kısa sürede okunabilecek bir kitap olmasına rağmen sindirilerek okunmayı hak ettiğini düşünüyorum.
Kitapta beni en çok etkileyen düşüncelerden biri, insanın hem gülen hem de gülünç olan bir varlık olduğu fikriydi. Yazarın ifadesiyle bizler hem homo ridens, yani gülen insanız hem de homo risibilis, yani gülünç insanız. Aslında hayatımızın büyük kısmı da bunun örnekleriyle dolu. Kendimizi çok ciddiye aldığımız anlarda bile dışarıdan bakınca ne kadar komik görünebildiğimizi fark etmek, kitabın sık sık hatırlattığı şeylerden biri idi. Bossart'a göre mizah tam da burada devreye giriyor; kendimizi ve hayatı biraz daha hafif bir yerden görebilmemizi sağlıyordu..
Hoşuma giden bir diğer konu ise mizahın sadece bireysel değil, toplumsal bir mesele olarak da ele alınmasıydı. Birlikte kahkaha attığımız insanlarla aslında yalnızca bir şakayı paylaşmadığımızı; çoğu zaman ortak değerleri, benzer bakış açılarını ve hayata dair bir duruşu da paylaşmış olduğumuzu fark etmek, mizahın insanları bir araya getiren görünmez bir bağ olduğunu ve bu
Reklam
Gerçek anlamda okurken hasta hissedeceğiniz bir savaş karşıtı edebiyat kitabı…
Son dönemde bu alanda oldukça fazla okuma yaptığımı düşünürsek, gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ki Tim O’Brien’ın bu eseri okuduğum savaş karşıtı kitapların bel kemiği niteliğinde.
Normalde sevdiğim kitaplardan heyecanla, bıcır bıcır bahseden biri olmama rağmen bu kitap beni tutuklaştırdı. Tüylerimi ürpertti, içimi sıktı, yer yer nefessiz bıraktı; ama bütün bunlara rağmen akıcılığından hiçbir şey kaybetmedi.
Bazı okurlar bir kitabı okurken “Sanki izledim.” der. Ben ise bu kitap için çıtayı biraz yükseltip “Yaşadım.” demek istiyorum.
Savaşa hep acı, yıkım ve kayıplar üzerinden bakmaya alışmışken; savaşın içindeki umudu, özlemi ve kavuşmayı da merceğine alan bir eser okumak bende yeni pencereler açtı.
Ayrıca bu kitap sayesinde yayınevini de daha yakından takip etmek istediğim yayınevleri arasına ekledim. Bu yayınevinden okuyup sevdiğiniz kitaplar varsa önerilerinizi bekliyorum.
Kitap bittiğinde insan, ister istemez kendi taşıdıklarını düşünmeye başlıyor; hem fiziksel hem de zihinsel olarak…
Peki ya siz? Ne olursa olsun yanınızda taşıdığınız bir şey var mı?
@sirenkitap #taşıdıklarışeyler #thethingstheycarried #timobrien #önerikitap #501kitapkulübü
Abby Jimenez, daha önce okuduğum hiçbir kitabında beni hayal kırıklığına uğratmadığı gibi bu romanında da beklentilerimi fazlasıyla karşıladı. Hatta her yeni kitabını bitirdiğimde, eserlerinin tamamının dilimize kazandırılması gerektiğine biraz daha fazla inanıyorum.
Yazar, bu serinin diğer kitaplarında olduğu gibi burada da hikâyesini hepimizin başına gelebilecek gerçek hayat sınavlarıyla, hastalıklarla ve kaderin beklenmedik oyunlarıyla harmanlıyor. Belki de bu yüzden karakterleri ve yaşadıkları duygular bu kadar sahici geliyor; okuru ilk sayfalardan itibaren hikâyenin içine çekip bırakmıyor.
Özellikle ana kadın karakterin hayata yaklaşımı, yaşanan tüm zorluklara rağmen akışta kalabilmesi ve sahip olduğu içsel güç beni çok etkiledi. Kitaplar sayesinde güçlü kadın karakterlere ne kadar hayran olduğumu fark ediyorum. Hatta çoğu zaman onlarla yalnızca empati kurmuyor, sanki gerçek bir dost edinmiş gibi hissediyorum.
Abby Jimenez’in romanlarını benim için özel kılan şey ise her hikâyenin romantik bir anlatının ötesine geçerek okuyucuyu kendi içinde de bir yolculuğa çıkarması. Kitabı kapattığınızda yalnızca güzel bir hikâye okumuş olmuyor, kendinizden de bir şeyler keşfetmiş oluyorsunuz.
Yazarla henüz tanışmadıysanız gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Sizlere kalbime dokunan, ruhuma iyi gelen bir kitaptan bahsetmek istiyorum: “Belki Derdimize Çare Bir Çiçek”. Adı bile insana bir umut fısıldamıyor mu? Sanki modern hayatın gürültüsünde kaybolmuş ruhlarımıza bir nefes, bir sükunet vaat ediyor gibi.
Bu kitap, öyle romanlar gibi sürükleyici bir olay örgüsü sunmuyor bize. Aksine, sizi durduran, düşündüren, iç dünyanıza bir yolculuğa çıkaran bir eser. Üç değerli ismin, Sadettin Ökten, Kemal Sayar ve Mehmet Dinç’in gönül sohbetlerinden damıtılmış, yazıya dökülmüş hali aslında. Her biri kendi alanında birer duayen olan bu kıymetli hocalarımız, hayatın koşturmacasında unuttuğumuz değerleri, yalnızlaşan insanı, hakikat algısının nasıl çarpıtıldığını ve gerçek tesellinin ne olduğunu o kadar samimi bir dille anlatıyorlar ki, okurken sanki onların dizinin dibinde oturmuş, muhabbetlerine ortak oluyorsunuz.
Kitabın sayfalarında ilerlerken, modern insanın içindeki firavunluk, yani nefisle mücadeleden bahsedildiğini görüyoruz. Ne ile meşgul olduğumuzun, aslında kim olduğumuzu belirlediği vurgulanıyor. Dışımızı süslerken içimizi ihmal ettiğimiz, daha çok koşarken daha az huzurlu olduğumuz gerçeği yüzümüze çarpıyor. Ama bu çarpış, acıtmaktan ziyade, bir uyanışa vesile oluyor. Yarayı kaşımıyor, aksine iyileşmesi için bir ışık tutuyor.
“Belki Derdimize Çare Bir Çiçek”, bize küçük şeylerden mutlu olabilmeyi, sıradanın içinde saklı olan sıra dışını fark edebilmeyi, en zor imtihanlarda bile dimdik kalabilmeyi hatırlatıyor. Bir çiçeğin naifliğinde, bir tebessümün sıcaklığında, sessiz bir varlığın derinliğinde gizli olan hikmetleri görmeyi öğütlüyor. İnsanın kendi hikayesini yazması gerektiğini, cüzi iradesiyle yaptığı seçimlerin hayatını şekillendirdiğini nazikçe anlatıyor.
Özellikle günümüz dünyasında mesuliyet ahlakının zayıfladığına,
Aynaya Baktım Mevlana'yı GördümTasavvuf
Kitabımız dört kısmdan oluşuyor aslında üç kısım yazıyor kapakta ama son kısımda Mevlana'nın mektupları yer alıyor
Kısımlar şunlar birinci kısım Divan-ı Kebir, ikinci kısım Meclis-i Seb'a ve üçüncü kısımda Fîhi Ma-fih ve mektuplar
Bu kitaptan bir çok ders aldım diyebilirim kim olursa olsun gönül incitme diyor Mevlana
Reklam
Reklam