Gönül Demircioğlu

“O kadar dünyanın içinde hissediyorum ki sanki düşünmüyormuşum da yeni bir nefes alma yolu kullanıyormuşum gibi geliyor. Elveda. Dünya bu, ben benim, dünyada yağmur yağıyor, bu bir yalan, ben bir düşünce işçisiyim, Joana odada uyuyor, şimdi birisi uyanıyor olmalı, Joana şöyle derdi: birisi ölüyor, birisi müzik dinliyor, birisi banyoya gitti, dünya bu. Herkese dokunacağım, benimle birlikte duygulanmaya çağıracağım. Çıplak, soğuk bir kadınla yaşıyorum, kaçınma bundan, kaçınma bundan, gözümün içine bakan, kaçınma bundan, beni izleyen, yalan bu, yalan bu ama doğru. Şimdi uzanmış yatıyor, uyku alt etmiş onu, alt etmiş, alt etmiş. Beyaz bir gecelik içinde küçük bir kuş. Herkesi duygulandıracağım, hatalarımı beslemiyorum, ama hepsi beni beslesin.”
Sayfa 104·Kitabı okudu
Roman
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“yıllardır bir müntehirin yüreğini taşıyorum gittiğim her yere götürürken onu bir baba heykeli büyütüyorum karartılmış şehir sahnelerinde yürüyüşümle ürkek solduran bir deniz nefesi yokluğuna vuran tentelerde yıllardır muktedir bir sözcüğü gezdiriyorum kaybolan ayak izlerimde”
Sayfa 147·Kitabı okudu
Şiir
“sen harmandalı oyununda dizini vurduğun yerde kaldın ben bir kemalettin tuğcu romanında”
Sayfa 145·Kitabı okudu
Şiir
“babam ceplerinde kuş üzümleri taşıyan bir gün kötü anlatılmış fıkra gibi öylece düşüp kırıldı ağzımızdan kömürlerle yazdık yokluğunu sobalı evlerde büyüyen sabırsız hıncımıza babam artık askıda hiç giymediğim gri kaban”
Sayfa 133·Kitabı okudu
Şiir
“otopsi raporu kükürt ve fosfor bazlı tarım ilacı aynı ilaçla mı beslemiştin koynuna aldığın kışkırtıcı zeytin fidanlarını? şimdi yüreğime saplanan dikenleri cam bir cımbızla çekerken kurumuş göletler gibi kalıyorum hiç bilmediğim bir coğrafyada içimde canhıraş göç kahır rengine boyarken yamaçları utanarak sığınıyorum kıramadığım zerdali çekirdeğine babasızlığım, diyorum anlamıyor sararan kırları”
Sayfa 129·Kitabı okudu
Şiir