Gönül Demircioğlu

“Kendisiyle ne yapacağını bilmeyen biri ne yapmalı? Bedenden ve ruhtan yararlanmak için, kendisini beden ve ruh olarak mı kullanmalı? Yoksa gücünü bir dış güce mi çevirmeli? Yoksa bir sonuç gibi, çözüm olarak kendinden doğmayı mı beklemeli? Hâlâ biçimin içinde olduğumdan bilmiyorum cevabını. Sahip olduğum her şey çok derinimde gömülü. Bir gün, sonunda konuşunca, yaşamayı sürdürmek için bir şey kalacak mı elimde? Yoksa söyleyeceğim her şey yaşamın ardında, yaşamın ötesinde mi kalacak?”
Sayfa 60·Kitabı okudu
Roman
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Karanlığın Dişleri adlı düzyazı şiirimle Ke Dergisi Erendiz Atasü ve Gülten Akın dosya konulu 20. sayıdayım. kartal.bel.tr/_Dokumanlar/ke_...
Edebiyat
Bin kere kessem de ayak parmaklarımı tükenmezdi kanımın rengi. Bozuk derdim, bozuk bu kan. Çekin şunu damarlarımdan! İzbe ruhum dolanırdı boynuma. Ama Tanrı’m biliyorsun, ben yarım bir insanım. Tam olmam için bunca kör heves niye? Gönül Demircioğlu
Poem
“Koyu renkli masanın etrafında, avizenin kirli saçaklarından güçsüzleşmiş ışığın altında, sessizlik de bir sandalye çekmişti o gece. Arada Joana çiğnemekte olan iki ağzın ve saatin hafif, gergin tiktaklarının sesini dinlemek için duruyordu.”
Sayfa 55·Kitabı okudu
Roman
“Evet, her şeyin yavaş yavaş değişmekte olduğunu hiçbirine anlatmayacaktı… Gülümsemeyi nihayet lambasını kapatıp yatağa gitmeye karar vermiş biri gibi bıraktığını. Artık hiçbir yaratık iç varlığına kabul edilmiyor, birleşmiyordu onunla. İnsanlarla kurduğu ilişkiler gittikçe kendiyle kurduğu ilişkiden daha farklı oluyordu.”
Sayfa 54·Kitabı okudu
Roman