Gönül Demircioğlu

"Dünyanın yükü omuzlarımda. İşte kalem, işte kâğıt; tel tepsideki mektupların üzerine imzamı atıyorum, ben, ben ve yine ben."
Sayfa 148·Kitabı okudu
Roman
Reklam
"Bunca yıldır hayatımı, ki şimdi otuzumu geçtim, söyleyeyim sana, tehlikeli biçimde yaşadım, bir dağ keçisi gibi, uçurumdan uçuruma atlayarak; hiçbir yerde uzun süre yerleşip kalmıyorum; belli bir kişiye bağlanmıyorum; ama göreceksin, ne zaman kolumu kaldırsam, hemen biri koşup gelir."
Sayfa 152·Kitabı okudu
Alıntı
Kaç Basamak Var Göğe
Kaç basamak var göğe, kaç urgan boyudur yer, en dip, en... Varır mıyım durmak bilmeyen ayaklarımı bağlasam ya da insem o en korkulan kokusuna toprağın. İçimde bir umut, her gün bir parçasını gömdüğüm... Yeşeren bir tomurunda ormanlar büyüttüğüm... Ama gölge vermiyorsa yine de güneşin kavruk yazında, hani beklediğin de sağanak bir yağmursa, biraz rahmet, az da şifa... Yine de bir dinlence yeri midir yaşam ya da o mudur olması umulan? Var mı gerçek zamanı gösteren bir saat, söylesin bana kaç basamak var göğe... Kanatlarımın çıkmasını bekliyorum sanki asırlardır, bağlanmış sadık bir köpek gibi. Hiç bir yere çıkmıyor zaman benden başka, yol yok ötesinde ruhumun. Gün, ay, yıl, yaş yalan. Doğruysa saatin gösterdiği kutsal zaman, söylesin kaç basamak var göğe... Gönül Demircioğlu
"Kader Tanrıçası'nın elinde bir oyuncak olup çıktım; kader her zaman sırtıma küçük ya da büyük bir şeyler yüklemiştir diyerek kendisine haksızlık etmem istemem ama;-yine de tüm iyi niyetimle teslim etmeliyim ki, o acımasız Düşes yaşamımın her döneminde, ele geçirdiği her köşe ve dönemeçte, beni en acınası kazalarla belalarla, en aksi tesadüflerle bir küçük hayat kahramanının güç bela kaldırabileceği şeylerle yerden yere çalmıştır."
Sayfa 34·Kitabı okudu
Edebiyat
10/10
·140 syf.·
Beğendi
·
18 günde okudu
·
2022 30. kitabı
Ferhat Uludere
7.3/10 · 61 okunma