Puan vermedi
Honoré de Balzac’ın "Goriot Baba" romanı,yalnızca bir babanın kızlarına duyduğu sınırsız sevgiyi değil,paranın ve toplumsal hırsın insan ilişkilerini nasıl acımasızca çürüttüğünü anlatan sarsıcı bir eserdir.
Goriot Baba,bütün servetini kızlarının mutluluğu ve toplum içinde saygın görünmeleri için harcar.Fakat para bittiğinde,sevgi sandığı bağların ne kadar çıkar üzerine kurulu olduğunu acı biçimde görür.Kızları onun fedakârlığını bir baba sevgisi olarak değil,bitmeyen bir kaynak gibi tüketirler.
Balzac burada sadece bir aile dramı anlatmaz;Paris sosyetesinin iki yüzlülüğünü, sınıf atlama arzusunu,paranın ahlakı nasıl bastırdığını ve insanın en kutsal bağları bile menfaat uğruna nasıl feda edebildiğini gösterir.
Romanın en çarpıcı yanı,Goriot Baba’nın sevilmediğini bile bile sevmeye devam etmesidir.Bu yönüyle eser,baba sevgisinin yüceliğini gösterirken aynı zamanda kör fedakârlığın insanı nasıl tüketebileceğini de sorgulatır.
“Her şeyi,her şeye katlanan birinin sırtına yüklemek”cümlesi romanın ruhunu çok iyi özetler.Çünkü bazı insanlar sevdikleri için o kadar çok susar, katlanır ve verir ki; sonunda herkes onların dayanıklılığını hak edilmiş bir borç gibi görmeye başlar.
"Goriot Baba",
sevginin, fedakârlığın ve çıkar ilişkilerinin iç içe geçtiği,okurken insanın aile,
vefa ve insan doğası üzerine derin derin düşündüğü unutulmaz bir klasiktir.
"Goriot Baba",bir babanın sınırsız sevgisinin ve çocukları uğruna kendini tüketişinin acı hikâyesidir.
Balzac bu romanda sadece bir aile dramı anlatmaz; paranın, statü hırsının ve çıkar ilişkilerinin en kutsal bağları bile nasıl aşındırdığını gösterir.
Goriot Baba’nın trajedisi, çok sevmesinden değil; karşılıksız sevgiyi bile sadakat sanmasından doğar. Bu yüzden roman, yalnızca baba sevgisini değil, fedakârlığın sınırlarını
Honoré de Balzac, Goriot Baba (Le Père Goriot) adlı bu dünya klasiği ve realizmin başyapıtı olan romanında, 19. yüzyıl Paris'inin yozlaşmış toplumsal yapısında, kızlarına duyduğu körü körüne, saplantılı ve sınırsız sevgi yüzünden her şeyini kaybeden trajik bir babanın ve yükselme hırsıyla yanıp tutuşan genç bir hukuk öğrencisinin hikayesini konu alır. Yazar; döküntü bir pansiyon olan Maison Vauquer'de bir araya gelen farklı sosyal sınıflardan karakterler üzerinden, aristokrasinin ve burjuvazinin acımasız dünyasını anlatırken; paraya dayalı ilişkileri, evlat hayırsızlığını, hırsı, toplumsal ikiyüzlülüğü ve insan ruhunun karanlık yönlerini, Balzac'a özgü "İnsanlık Komedyası" evreninin o muazzam betimleyici gücü, derin toplumsal gözlemleri ve sarsıcı, gerçekçi bir edebi dille işler.
*SP*Edebiyat
Bir babanın evlatları için nelere katlanabileceğini, evlatların da nasıl acımasız ve kalpsiz olabileceğini anlatan sağlam bir romandır kendisi. Yazarın kaleminin ne kadar iyi olduğunu kanıtlayan, insanı üzen, kızdıran ve duygulandıran bir kitap. Okurken gözyaşlarımı tutamadığım nadir kitaplardan biridir gorıot baba olayları tüm şeffaflığıyla anlatan bu kitapta gorıot babanın sefil hayatını ve kızları için verdiği mücadeleyi okuyoruz. Hayatının son anlarını sefalet içinde geçiren gorıot babanın ise tek istediği kızlarının mutlu ve refah içinde olmasıdır. Son anlarında onları yanında görmek ister ama nafile. Şimdiden sinirlerinizi hazirlayın çünkü kitabı okurken bol bol yerlerinden oynayacaklar iyi okumalar.. NOT* kitap moralimi çok bozdu. En sevdiğim yazarlardan olan yazarımız betimlemeleri kadar iyi yapıyor ki, karakterimizin odasındaki en ufak detaya, yürürken çıkarıldığı ayak seslerine kadar canlandı gözümde. Betimleme bu denli iyi olduğu için karakterin çektiği acıları da bir o kadar iyi hissettim.
Rastignac gökyüzüne bakar ve der ki:....Edebiyat
GORİOT BABA
HONORÉ DE BALZAC
(BABA SEVGİSİNİN TRAJEDİSİ)
"Mazide kalan okumalardan"
1819 senesinin Paris’inde, Madame Vauquer adlı dul bir kadının işlettiği mütevazı bir pansiyon vardır. Bu pansiyonda farklı sosyal sınıflardan insanlar ikamet etmektedir ve hikaye bu karakterlerin hayatlarının işlenmesiyle ilerler.
Goriot Baba bu mütevazı pansiyonun en dikkat çeken şahsiyetlerindendir. Bir zamanlar makarna ticaretiyle zengin olmuş, ancak servetini kızlarına harcamış yaşlı bir adamdır. Goriot’nun hayatının tek manası, evlendirdiği iki kızı için fedakarlık yapmaktır. Kızları evlenmiş, üst sınıf hayatına karışmış, kendilerine bu hayatı sağlayan fedakar babalarını bir yük gibi görmeye başlamışlardır. Kızları Delphine de Nucingen ve Anastasie de Restaud statü, gösteriş meraklısı bencil kimselerdir. Goriot Baba da onlara yük olmama adına (kızları tarafından kendisine bu duygu hissettirilir) Madame Vauquer'in pansiyonuna taşınır.
Pansiyon sahibi Madame hesapçı, meraklı, acımasızdır. Önceleri Goriot Baba'ya maddi varlığından dolayı güler yüzlü ve saygılıyken zamanla bu tutumu değişir. Pansiyonun diğer sakinlerinden Eugène de Rastignac da taşradan gelmiş, zeki ve hırslı bir gençtir. İdealist ve masum bir genç olan Rastignac zamanla çıkarcı bir kişiliğe bürünür.
Vautrin ise gizemli ve tehlikeli biridir. Ahlak ve yasa dışı yolları savunur. Madame Couture ise orta yaşlı, şefkatli ve koruyucu bir kadındır. Eski bir terzidir ve sade bir hayat sürmek istemektedir. Victorine Taillefer narin, bu genç kız çekingen ve saftır. Zengin bir babası vardır fakat onu reddetmiştir. Vautrin, Rastignac'a Victorine ile evlenmesini öğütler. Mademoiselle Michonneau ise sinsi ve sert bir karakterdir.
Gelelim Goriot Baba'ya; yaşlılığında rahat edebilmek için kenarda sakladığı parasına da kızları göz
[ Spoiler içerir ]
Ah kalbim…
Kitabın başlangıcı ve gelişmesiyle ilgili biraz ağır bulduğumu söylemekte fayda var fakat son sayfalar beni inanılmaz etkiledi. Kitapta baş karakter Goriot baba ve kızlarından bahsedilerek ilerliyor. Baba kızlarını öyle saf duyguyla seviyor ki kendini herşey için feda etmeyi tercih ediyor; ta ki kendisinden bir şey kalmayana kadar. Kitapta Eugune çocuğu olmamasına rağmen, son ana kadar yanında bulunup ona yardımcı olmasıyla içimi ısıttı.
Son sayfalarda o kadar derin hüzün eşliğinde okudum ki. O acı, çaresizlik, ölümün eşiğine yakalanmış anlar; o anda bulunuyormuşcasına hissettirdi. Güzel bir kitaptı. Bir alıntıyla incelememi sonlandırıyorum.
“ Bir mücevherinizi satın da, babanız, hiç değilse son yolculuğuna kendisine yakışır bir şekilde gitsin. “
