*SP*Edebiyat
Bir babanın evlatları için nelere katlanabileceğini, evlatların da nasıl acımasız ve kalpsiz olabileceğini anlatan sağlam bir romandır kendisi. Yazarın kaleminin ne kadar iyi olduğunu kanıtlayan, insanı üzen, kızdıran ve duygulandıran bir kitap. Okurken gözyaşlarımı tutamadığım nadir kitaplardan biridir gorıot baba olayları tüm şeffaflığıyla anlatan bu kitapta gorıot babanın sefil hayatını ve kızları için verdiği mücadeleyi okuyoruz. Hayatının son anlarını sefalet içinde geçiren gorıot babanın ise tek istediği kızlarının mutlu ve refah içinde olmasıdır. Son anlarında onları yanında görmek ister ama nafile. Şimdiden sinirlerinizi hazirlayın çünkü kitabı okurken bol bol yerlerinden oynayacaklar iyi okumalar.. NOT* kitap moralimi çok bozdu. En sevdiğim yazarlardan olan yazarımız betimlemeleri kadar iyi yapıyor ki, karakterimizin odasındaki en ufak detaya, yürürken çıkarıldığı ayak seslerine kadar canlandı gözümde. Betimleme bu denli iyi olduğu için karakterin çektiği acıları da bir o kadar iyi hissettim.
Rastignac gökyüzüne bakar ve der ki:....Edebiyat
GORİOT BABA
HONORÉ DE BALZAC
(BABA SEVGİSİNİN TRAJEDİSİ)
"Mazide kalan okumalardan"
1819 senesinin Paris’inde, Madame Vauquer adlı dul bir kadının işlettiği mütevazı bir pansiyon vardır. Bu pansiyonda farklı sosyal sınıflardan insanlar ikamet etmektedir ve hikaye bu karakterlerin hayatlarının işlenmesiyle ilerler.
Goriot Baba bu mütevazı pansiyonun en dikkat çeken şahsiyetlerindendir. Bir zamanlar makarna ticaretiyle zengin olmuş, ancak servetini kızlarına harcamış yaşlı bir adamdır. Goriot’nun hayatının tek manası, evlendirdiği iki kızı için fedakarlık yapmaktır. Kızları evlenmiş, üst sınıf hayatına karışmış, kendilerine bu hayatı sağlayan fedakar babalarını bir yük gibi görmeye başlamışlardır. Kızları Delphine de Nucingen ve Anastasie de Restaud statü, gösteriş meraklısı bencil kimselerdir. Goriot Baba da onlara yük olmama adına (kızları tarafından kendisine bu duygu hissettirilir) Madame Vauquer'in pansiyonuna taşınır.
Pansiyon sahibi Madame hesapçı, meraklı, acımasızdır. Önceleri Goriot Baba'ya maddi varlığından dolayı güler yüzlü ve saygılıyken zamanla bu tutumu değişir. Pansiyonun diğer sakinlerinden Eugène de Rastignac da taşradan gelmiş, zeki ve hırslı bir gençtir. İdealist ve masum bir genç olan Rastignac zamanla çıkarcı bir kişiliğe bürünür.
Vautrin ise gizemli ve tehlikeli biridir. Ahlak ve yasa dışı yolları savunur. Madame Couture ise orta yaşlı, şefkatli ve koruyucu bir kadındır. Eski bir terzidir ve sade bir hayat sürmek istemektedir. Victorine Taillefer narin, bu genç kız çekingen ve saftır. Zengin bir babası vardır fakat onu reddetmiştir. Vautrin, Rastignac'a Victorine ile evlenmesini öğütler. Mademoiselle Michonneau ise sinsi ve sert bir karakterdir.
Gelelim Goriot Baba'ya; yaşlılığında rahat edebilmek için kenarda sakladığı parasına da kızları göz
[ Spoiler içerir ]
Ah kalbim…
Kitabın başlangıcı ve gelişmesiyle ilgili biraz ağır bulduğumu söylemekte fayda var fakat son sayfalar beni inanılmaz etkiledi. Kitapta baş karakter Goriot baba ve kızlarından bahsedilerek ilerliyor. Baba kızlarını öyle saf duyguyla seviyor ki kendini herşey için feda etmeyi tercih ediyor; ta ki kendisinden bir şey kalmayana kadar. Kitapta Eugune çocuğu olmamasına rağmen, son ana kadar yanında bulunup ona yardımcı olmasıyla içimi ısıttı.
Son sayfalarda o kadar derin hüzün eşliğinde okudum ki. O acı, çaresizlik, ölümün eşiğine yakalanmış anlar; o anda bulunuyormuşcasına hissettirdi. Güzel bir kitaptı. Bir alıntıyla incelememi sonlandırıyorum.
“ Bir mücevherinizi satın da, babanız, hiç değilse son yolculuğuna kendisine yakışır bir şekilde gitsin. “
𝒢𝑜𝓇𝒾𝑜𝓉 𝐵𝒶𝒷𝒶- 𝐻𝑜𝓃𝑜𝓇𝑒’ 𝒹𝑒 𝐵𝒶𝓁𝓏𝒶𝒸
İꪀᥴꫀꪶꫀꪑꫀ
Goriot Baba, 19. yüzyıl Paris’inde geçen güçlü bir insanlık ve toplum eleştirisi olarak dikkat çeker. Yazarın en önemli eserlerinden biridir. Dönemin toplumunun sınıfsal yapısını ve insan ilişkilerinin çıkarcılıkla nasıl bozulduğunu anlatır.
Roman, Paris’te bir pansiyonda yaşayan farklı karakterlerin hayatı üzerinden ilerler. Merkezinde ise kızları için kendini tamamen tüketmiş bir baba olan Goriot vardır. Goriot, tüm servetini kızlarına harcamış, ama yaşlandığında onların sevgisini değil kendi yalnızlığını bulmuştur. Bu hikâyede genç bir hukuk öğrencisi olan Rastignac’ın Paris’te yükselme arzusunu ve bu uğurda ahlaki sınırlarının nasıl değiştiğini de anlatır. Goriot Baba, sevginin sömürüldüğü bir trajediyi temsil ederken; Rastignac, sistemin içinde kirlenmeyi öğrenen bireyi temsil eder.
Goriot Baba, aslında sadece bir babanın hikâyesi değil; günümüz modern dünyasına da ışık tutan bir eserdir. insan ilişkilerinin nasıl “duygu”dan “çıkar”a dönüştüğünün romanıdır. Goriot’nun trajedisi burada yatar. Sevgi sandığı şey aslında bağımlılık ve fedakârlığın sömürülmesidir. İster aile olsun, duygusal ilişkiler olsun, iş hayatı olsun döngü böyle devam eder. Günümüzde bazı ilişkilerde yaşadığımız üzere hep veren taraf tükenir. Alan taraf bir zaman sonra bunu hak görmeye başlar. Klasik eserlerin günümüz dünyasına etkisini bu romanda da görebiliyoruz.
Kitaplarla ve sevgiyle kalınız
Baba ve kızları
Goriot Baba, 1819 Paris’inde, ucuz bir pansiyonda geçiyor. Hikâye, eski makarna tüccarı Goriot Baba ile genç hukuk öğrencisi Eugene de Rastignac’ın etrafında şekilleniyor. Goriot Baba, tüm servetini iki kızını sosyeteye kabul ettirmek için harcamış, fedakâr ama trajik bir baba. Kızları ise babalarını utanç kaynağı görüp terk ediyor. Rastignac ise taşradan gelip Paris’te yükselme hırsıyla yanıp tutuşan, sosyeteye girmek için her şeyi yapmaya hazır bir genç.
Balzac burada 19. yüzyıl Fransa’sının para, sınıf ve ahlak çürümesini çok keskin bir gerçekçilikle anlatıyor. Pansiyon sakinleri (gizemli Vautrin, cimri pansiyon sahibi, çeşitli tipler) aracılığıyla toplumun her kesimini kesitliyor. Özellikle Goriot Baba’nın kızları uğruna kendini yavaş yavaş yok etmesi yürek burkuyor. Kitap, aile bağlarının para karşısında nasıl eridiğini, hırsın insanları nasıl değiştirdiğini ve modern toplumun acımasız yüzünü gösteriyor. İs Bankası çevirisi mükemmeldi. Karakterlerin duygularını çok iyi bir şekilde aktarıyor.
Goriot Baba
Goriot Baba kitabı, Goriot baba ve Eugene'nin 19.yüzyıl Paris’i ile mücadelesini anlatan harika bir kitap. Tüm servetini kızlarına harcamış bir Goriot Baba ve Paris’te yüksek kademelere ulaşmak için ünvan saygı ve servet sahibi olabilmek için Paris’te bir mücadele içinde olan bir hukuk öğrencisi olan Eugene.
Goriot Baba bir babanın çok abartılmış bir figürü. Kızlarının ona nasıl davrandığını önemsemez ve bir deyişle kızlarına resmen tapar. Kızlarının ona dair en ufak bir vefası olmamasına rağmen Goriot babanın kızlarına dair hala umutları ve iyimser düşünceleri vardır.
Eugene ise kendiyle hesaplaşmasında her zaman vicdan muhakemesi yapıyor, düşünüyor hep en doğruyu en erdemli olanı yapmayı istiyor. Fakat sonucunda ise fark etmeden bilinç dışı olarak vicdanın potasında eritilmesi halinde hiç de saf ürünler vermeyen eylemler yapıyor.
Goriot Baba'nın kızları "hayırsız evlat" tasvirinin bambaşka seviyesi gerçekten. Vauquer Pansiyonu'nda Goriot Baba'ya normal yaşantısını geçtim ölüm döşeğindeyken bile söylenen iğrenç sözlere ve söyleyenlere girmek bile istemiyorum.
Bu kitap Vautrin'in öğrenci Eugene’ye verdiği 11 sayfalık yasa dışı tavsiyeler bölümünü anlamak için bile okunmalı. Vautrin aslında erdeme dürüstlüğe uygun olmayan ama hayat kurtaran tavsiyeler verir.
Okurken çok sinir olduğum fakat hayatın gerçeklerinin ve acımasızlığını yüzümüze çarpan çok güzel bir kitap okumanızı tavsiye ederim.