Yazar:
Honore de Balzac
Çevirmen:
Mehmet Can Uğur
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 30 dk.
Sayfa Sayısı:
335
Basım Tarihi:
13 Ocak 2021
İlk Yayın Tarihi:
1835
Yayınevi:
Kapra Yayınları
Orijinal Adı:
Le Père Goriot
Orijinal Dil:
Fransızca
Orijinal Ülke:
Fransa
ISBN:
9786257751285
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
85 diğer baskı · Tümünü Göster
Goriot Baba
9,9bin okunmaCan Yayınları · Kasım 2017 · 304 s.
Goriot Baba
3.288 okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Mart 2021 · 288 s.
Goriot Baba
755 okunmaMercek Yayıncılık · · 175 s.
Goriot Baba
456 okunmaCan Yayınları · Ekim 2018 · 304 s.
Goriot Baba
285 okunmaBordo Siyah Klasik Yayınları · 2004 · 380 s.
Goriot Baba
243 okunmaTurna Yayınları · 2011 · 320 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Memnun oldum Goriot BABA·335 syf.·Edebiyat
10/10
2023 61. kitabı
Kitabın son sayfalarını gözlerimden akarak okudum. Bu kadar büyük bir yapıt olduğunu bilmiyordum. Benim için 2023'ün en iyi kitabı. Duyguları tarif etmek için kısa bir alıntı yetmiyor. Okunmalı.
[ Spoiler içerir ]
Ah kalbim…
Kitabın başlangıcı ve gelişmesiyle ilgili biraz ağır bulduğumu söylemekte fayda var fakat son sayfalar beni inanılmaz etkiledi. Kitapta baş karakter Goriot baba ve kızlarından bahsedilerek ilerliyor. Baba kızlarını öyle saf duyguyla seviyor ki kendini herşey için feda etmeyi tercih ediyor; ta ki kendisinden bir şey kalmayana kadar. Kitapta Eugune çocuğu olmamasına rağmen, son ana kadar yanında bulunup ona yardımcı olmasıyla içimi ısıttı.
Son sayfalarda o kadar derin hüzün eşliğinde okudum ki. O acı, çaresizlik, ölümün eşiğine yakalanmış anlar; o anda bulunuyormuşcasına hissettirdi. Güzel bir kitaptı. Bir alıntıyla incelememi sonlandırıyorum.
“ Bir mücevherinizi satın da, babanız, hiç değilse son yolculuğuna kendisine yakışır bir şekilde gitsin. “
Goriot baba okuduğum ilk Balzac kitabı. Realist, dramatik , romantik , uzun ve güzel betimlemeler kitabın birçok kişi gibi bende de öncelikle uyandırdığı duygular bunlardır. Dönemin Paris'i tüm çıplaklığıyla sunulmuş . Sosyal hayat, balolar , ihtişamlı evler , gizli saklı ilişkiler , gündüz mutluluk ile caka satan fakat geceleri boşlukla çirkinleşen kişilerin dramı öylesine güzel anlatılmış ki !
Kitapta her sosyal sınıftan en az bir karkter bulunuyor . Onların hem sosyal hayatta hem de kendi içlerindeki çatışmalarına tanıklık ediyoruz .
Aynı zamanda Balzac dönemin Fransız tarihi, koşullarıyla bağlantılı götürmüş olacak ki bir yerde " kızı da babasını Osmanlı padişahını düşündüğü kadar düşünüyor" gibi bir cümle kurabiliyor .
Son olarak kitabın konusu bir babanın sonsuz ve kusursuz merhametidir . Fakat kitapta işlenen merhametin boyutu beni öylesine yordu ki tarif edemiyorum . Bu kadar da olmaz , bu kadarı da şov diyecek duruma geldim . Bir baba olmadan önce bir birey bir insan belki bir erkek bir arkadaş bir komşu olduğunu unutmuş sadece babalığı ile var olmaya çalışan adamın öyküsüdür .
GORIOT BABA
Honere de Balzac
Goriot baba zengin bir Makarna tüccarı alinteri ile kazandığı halde bir alt sınıfı sömürerek zenginleşir.
Adamın iki kızı var bütün hayatını mal varlığını kızlarına adar. Hatta adeta kızlarına tapar sanrm goriot un tanrısı olsaydı kızları olurdu
Zira bir bir bölümde
"Kızımı ağlamış ve o acı çekerken .... yeni öğreniyorum .Ben ben ki her ikisini de gözyaşından sakınmak uğruna Tanrı 'yi İsa'yi Meryem i satardım "
Diyerek sevgisinin hastalıklı boyutunu belli eder.
Ve kızlarını evlendirip.istenilmedigini görünce aradn çekilir bir pansiyona yerleşir.
Yavaş yavaş fakirlesme üstten tabakadan alt tabayaka düşüş süreci başlar elinde parası kalmayınca pansiyonda üst kata yerleşir bu da (Fransa'da bir yerde okumustum) ucuz dairlr üst kata olur
Velhasıl kitapta sınıfsal ayirimciligin üstünde de durulur.
GORIOT yanlış eğitimiyle aşırı sevgisiyle
Kızlarının vefasızlığı ve hayirsizligini ele alır
Vefat ederken de iki öğrenci tarafından gömülür.
Kızları cenazeye bile uğramaz
Sadece çevreden tepki almamak için boş arabayi cenazeye yollarlar.kendileri de oradaymış gibi
trajikomik...
Birde fikrimce her ne kadar kitap çok ovulsede goriotun kızlarına duyduğu aşırı sevgi cümleleri sevgi yoğunluğu kitabı boğuklastırmış
Goriot Baba
Bir babanın evlat sevgisi, fedakarlıklarının suistimal ediliyor oluşuyla dahi sona ermiyor. Ancak fazla fedakarlık ve sevgi karşılıksız kalınca karşınızdaki kim olursa olsun insanı yorgun düşürüyor.
İnsanın sadece kendisinin önemli olduğunu, bencilliğin/benmerkezciliğin çok da kötü olmadığını acı bir şekilde bizlere paylaşan bir eser. Diğer yandan Eugene Rastignac’ın seçimi farklı olsaydı neler olabilir diye de düşündürttü. Vautrin’in acımasız planının adaleti sağlaması da ironikti. Keyifle okunabilecek bir kitap :)
GORIOT BABA / Balzac (1834)
1800'lü yıllar Fransa'sını/Paris'ini anlatan müthiş bir roman. Bir roman olduğu kadar enfes de bir sosyolojik çalışma.
Vefasız/hayırsız iki kızını çok seven, fedakarlığı abartan yaşlı bir adam, Paris sosyetesine girmeye çalışan hukuk öğrencisi genç bir delikanlı, sosyetedeki yerlerini korumaya çalışan asiller, bozulmuş bir toplum ve bu toplumun küçük bir numunesi olan orta sınıf bir pansiyon.
O kadar sık para, şan, şöhret ifadeleri okuyorsunuz ki bir noktadan sonra hepsinden iğrenir hale geliyorsunuz.
Realizmden hiç taviz vermeyen Balzac müthiş tespitleri ve akıcı diliyle beni esere bağladı. Bireye, topluma, devlete, iktidara, suç ve ceza kavramlarına dair harikulade analizleriyle doyurucu bir eser ortaya koymuş. Balzac okuyunca sadece Balzac okunmuş olmuyor, aynı zamanda bir dönemin tasviri de okunmuş oluyor.
Hararetle tavsiye ediyorum.
Gereğinden fazla fedakarlığın yalnızca o insana değil, karşısındakine de ne derece zararlı olduğunu kanıtlayan bir eserdi. Umutsuzca değişmesi istenilen durumların değişmemesindeki ısrarın yol açtığı yıkımların özetiydi adeta.
"Şunu bilin ki bu dram ne hayali bir öykü ne de bir romandır. Bu dramdaki her şey doğrudur, o derece doğrudur ki bunun özelliklerini herkes kendi içinde belki kendi yüreğinde bulabilir." Hayatın ta kendisi olduğunu hissettiren bu satırlarla başlıyor roman. İki kızının sevgisiyle sınanmış bir babanın hikayesini anlatıyor.
Gerçekten de bu dünyada en sevdiklerimizle sınanıyoruz çoğu zaman. Bazen anne babamız bazen evladımız bazen de sevdiğimiz oluyor bu imtihan. Goriot Baba da eşinin ölümünden sonra her şeyini kızlarına adıyor. Zengin bir tel şehriye tüccarı iken düşük sınıf bir pansiyonda beş parasız ve kimsesiz bir şekilde hayata veda edecek kadar...
Onu anlayan ve ona değer veren tek kişi ise onunla aynı pansiyonda kalan ve soylular sınıfına girmeye çalışan hukuk öğrencisi Rastignac.
Henüz tecrübesiz bir genç olan Rastignac, Goriot Baba ile dışarıdan ışıl ışıl görünen bu renkli camianın içeriden ne kadar çürümüş, acımasız, bencil ve boş olduğunu fark ediyor.
Eserin başında akışı yakalayana kadar biraz zorlansam da insan ruhunu ve doğasını en iyi anlatan eserlerin klasikler olduğunu düşünüyor ve bu eser de o bakış açısıyla okunması gerekenler listesinde yer almalı diyorum.
.
Klasik kitaplar ile yıldızım bir türlü barışmadı, bu kitapta da aynısı oldu.
Bir babanın kızlarının hayatı uğruna kendinden vazgeçme hikayesi idi okuduğum. Kızlar şatafatlı bir yaşam uğruna babalarını mahvettiler.
Yazar Hakkında
Honore de BalzacYazar · 132 kitap
Honoré de Balzac (asıl ismi Honore Balssa; 20 Mayıs 1799, Tours - 18 Ağustos 1850), Fransız yazar.
Hayatı
Asıl adı Honore Balssa'dır. Ancak ismini Balzac olarak değiştirmiş ve soyluluk ifade eden De’ öntakısını eklemiştir. Köy kökenli bir ailenin çocuğudur. Babası tüccardır. 6 yıl Vendome'da College des Oratoriens'te öğrenim gördü. Napolyon'un devrilmesinden sonra ailesi Paris'e taşındı. Burada 2 yıl daha okula gitti. 3 yıl bir avukatın yanında çalıştı. Ama küçük yaşlardan beri edebiyata gösterdiği eğilim ağır bastı. Trajedi türünü denediği 1819'da yazılmış "Cromwell" başarı kazanamayınca romana yöneldi. Para kazanmak için tarihsel, mizahi ve gotik romanlar yazdı. Bunları değişik adlarla yazdı. Basımcılık, yayıncılık, hatta dökümcülük yaptı. Başarılı olamayınca tekrar edebiyata döndü. Edebiyat hayatında çok başarılı eserler sundu. Birçok ülkede sayılan romanları ve kitapları çok büyük ilgi gördü ve tepkileri üstüne topladı. Edebiyatta başarılı olan Balzac hayatının sonuna kadar edebiyatla uğraştı.
Edebiyat kariyeri
1829'da yazdığı "Les Chouans" isimli tarihi roman tanınmasını sağladı. Bu eser Türkçeye (Köylü İsyanı 1974 ve Şuanlar 1977 olarak) çevrildi. 1824-1834 arasında yayıncılarından aldığı parayla bohem bir yaşam sürdü. 1829-1831 arasında yergici gazetelere yazılar yazdı. 1830’lardan sonra bir toplum tarihi yazmak amacıyla, eski ve yeni romanlarını üç bölüm altında toplamaya karar verdi. Örf ve âdet incelemeleri, felsefi incelemeler ve çözümleyici incelemeler. Bu tasarı 1834-1837 arasında 12 cilt olarak gerçekleşti. 1840’ta bu yapıtların hepsine Dante'yi anımsatan bir başlık koydu: "İnsanlık Komedisi". 1842-1848 arasında 17 ciltlik bir baskı yapıldı. 1869-1876 arasında da 24 cilt olarak yayınlandı. Eserlerinde aynı kahramanlara tekrar tekrar yer verme düşüncesini geliştirdi. Bunu gerçekçiliğin baş romanı kabul edilen ve 1834'te yayınlanan "Goriot Baba"da uyguladı. 1836 ve 1837'de İtalya gezisine çıktı. 1828'de Versailles yakınlarında pahalı bir ev yaptırdı. Borç sorunu nedeniyle Passy'de bir eve yerleşti (Bugün Balzac müzesi). Para kazanmak için tiyatroda başarısız denemeler yaptı. Edebiyatçılar Derneği başkanı olarak yazar haklarıyla ilgili girişimlerde bulundu.
1847'de Polonya'da sevgilisi Eveline Hanska'nın şatosunda kaldı. 1850'de Eveline ile evlendi Paris'e döndüler. Birkaç ay sonra yaşamını yitirdi. Geride 85’i tamamlanmış, 50’si taslak halinde eser bıraktı. Romanda gerçekçilik ve doğalcılık akımlarının yaratıcısı olarak kabul edilir. Mantıksal bir sıra izleyen olayların her şeyi gören bir gözlemcinin ağzından anlatıldığı, kahramanların tutarlı bir biçimde sunulduğu, kuralları belli "klasik roman tekniğini" Balzac'ın kurduğu benimsenir. Olağanüstü bir gözlem yeteneği ve güçlü bir hafızası vardı. Kendisini başka insanların yerine koyup onların duygularını paylaşmayı biliyordu. Eserlerinde nedenselliği ve arka plan ile karakterler arasındaki ilişkiyi açıklamakta ustadır. Bütün bu özellikleriyle "romanın Shakespeare'i sayılır.
1789’la başlayan ve uzun bir süreç alan Fransız Devrimi sırasında gelişen toplumsal değişimi anlatan; çatışmaları, iyiyi kötüyü ortaya koyan, Cumhuriyetçiler ve Kraliyetçiler’in 1830’da ülkeyi bırakıp gitmek zorunda kalan X. Charles’e dek yaptıkları kanlı kansız tüm çekişmeyi özellikle göz önüne seren, bireylerin bu çatışmadaki ulu düşüncelerin altında aslında kendi çıkarlarını nice korumaya çalıştıklarını betimleyen; sevgi, güç gibi evrensel konuları tüm çıplaklığı ve eleştirel bir yaklaşımla inceleyen; günümüz okuruna sıkıcı gelebilecek ama öncelikle Fransa ve demokrasiyi algılayabilmekte yardımcı olması bakımından tüm dünya için önemli bir Roman yazardır. Fransız Devrimi’nin geçmişsel belgesidir kitapları.
İnsalık Güldürüsü, yazarın 1830’da kendi yapıtlarını toplamaya başladığı bir üst yapıttır. Şu anda emin değiliz ama belkide 1830’da Kraliyetçiler’in yenilgisini perçimleyen sürgünden sonra devrimdeki ulu düşüncelerin bir yalan olduğunu düşünerek böyle bir yola gitti.
