Puan vermedi
Yeşil Heinrich, ideallerinin peşinden giderken hayat tarafından eğitilen bir ruhun acı dolu olgunlaşma hikâyesi...
Gottfried Keller’in Yeşil Heinrich romanı, otobiyografik bir gelişim romanıdır.
Eser 2 ciltten, her cilt ise iki kitaptan oluşuyor:
Birinci kitapta, Heinrich’in babasının ölümü, yoksul çocukluk yılları ve okuldan atılışı anlatılıyor.
Annesi oğluna, ölen kocasının yeşil frakından birkaç takım elbise diker. Babadan oğula aktarılan yeşil, kahramanımıza unvanını verir: Yeşil Heinrich.
İkinci kitapta, 16 yaşına kadar süren ilk gençlik yılları ve sanata yönelmesi, ilk aşkları Anna ve Judit anlatılıyor.
İkinci ciltte ise Heinrich’in hayatı sert bir şekilde yüzleşmelere açılıyor.
Üçüncü kitap, tam anlamıyla Heinrich için kırılma noktası: çocukluk aşkı Anna’nın ölümü, yeni bir umut ile gittiği Almanya’da tanıştığı ressam arkadaşlarının sanatı bırakması...
"Demek uzun tahsil yıllarının, büyük hayallerle güvenilir sözlerin sonu böyle olacakmış!
Kendimi bile bile yüksek sanat alanından dışarı atacak, derbeder insanların değersiz işlerle hayatlarını kazandıkları karanlıkta şerefsizce batıp gidecekmişim!"
Dördüncü kitap ise benim için eserin en etkileyici kısmıydı. Heinrich artık daha olgun, daha gerçekçi. Ressam arkadaşlarının da sanata küsmesiyle iyice ümitsizliğe kapılıp, aile evine geri dönmeye karar veriyor.
Ancak bu yolculukta, tam da “pes ettim” dediği noktada hayatın ona küçük bir sürprizi vardır
Bana kalsa kitap belli başlı konularla bitiyor. Ama yazar, Heinrich’in hayatını öyle derinleştriyor ki… Bir bakıyorsun, 2 cilt, 4 kitaplık bir seri olmuş!
Toplumsal baskılar, dostluklar, aşklar ve içsel çatışmalar derken, Heinrich’in yolculuğu hem yorucu hem etkileyiciydi.
Puan vermedi·762 syf.··
Beğendi
·2025 29. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 20 Şubat 2025 20:15
Gottfried Keller’in 1846-1855 yılları arasında kaleme aldığı yarı otobiyografik romanı Yeşil Heinrich, bir sanatçının içsel ve toplumsal yolculuğunu derinlemesine işler. Bildungsroman türündeki bu eser, başkahraman Heinrich Lee’nin çocukluktan olgunluğa uzanan ressam olma tutkusunu ve bu süreçte karşılaştığı zorlukları anlatır. Heinrich, sanatını icra ederken maddi kaygılarla sanatçı onuru arasında bir denge kurmaya çalışır.
Roman, 19. yüzyıl İsviçre toplumunun yapısını, eğitim sistemini ve sosyal dinamiklerini ustalıkla yansıtır. Özellikle Pestalozzi okullarının halk eğitimi üzerindeki etkisi ve Schiller’in eserlerinin işçi ve köylü sınıfında yarattığı bilinç, eserde belirgin motifler olarak öne çıkar. Keller’in şiirsel anlatımı ve derin gözlemleri, okuru Heinrich’in dünyasına çekerek, onun sanatsal ve kişisel gelişimine tanıklık etmesini sağlar.
Emin Türk Eliçin’in özenli çevirisiyle Türkçeye kazandırılan Yeşil Heinrich, sanat, toplum ve bireyin içsel çatışmaları üzerine düşündüren, edebi değeri yüksek bir başyapıttır.
Emin Türk Eliçin’den de kısaca bahsetmek isterim. Elçin; Türk eğitimci, yazar ve çevirmen olarak tanınır. 1927’de öğretmenlik mesleğine adım atmış, ancak yazıları gerekçe gösterilerek siyasi nedenlerle görevine son verilmiştir. Almanya’da Siyasal Bilimler eğitimi aldıktan sonra, Devlet Konservatuvarı’nda öğretmenlik yapmış ve çeşitli çeviriler gerçekleştirmiştir. Eserleri ve çevirileriyle Türk edebiyatına önemli katkılarda bulunmuştur.
Yazarıyla, çevirmeniyle, Nietzche’nin övgüleriyle çokça dikkatimi çeken eser geçen ay okuduğum Fallada’nın “Herkes Tek Başına Ölür” ündeki alıntılarıyla iyice merakını yükseltmişti. Şimdi #1nobel1klasik grubumuzla okuyup ohhh dedim:)) Klasik sever tüm okurların da bu başyapıtla tanışmasını #tavsiye ederim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sebald okuyun, sadece bu kitabıyla başlamayın. Beş kişi hakkında yazılmış yazılar var, biyografi-deneme arasında. Sebald’ın tarzı. Gottfried Keller, Jean-Jacques Rousseau, Johann Peter Hebel, Eduard Mörike, Jan Peter Tripp hakkında yazılar. İsimlerin bazılarının pek de çağrışım yapmadığının farkındayım:)
Hikaye bir komedi filmi gibi. İşsiz güçsüz kalan bir terzi çırağı diğer kasabaya doğru giderken lüks bir fayton kullanan bir faytoncu tarafından faytona alınır yağmur başladı diye. Diğer kasabaya girince hanın önünde durur faytoncu. Meraklı kasabalılar bir bey geldi sanır ve güzel giyimli işsiz terzi çırağı hancı tarafindan hemen içeri buyur edilir ve sofra donatılır. Cebinde metelik olmayan terzi, ben bu yanlış anlamalardan nasıl sıyrılacağım diye düşünürken, bir yanlış anlama diğerini kovalar ve terzi zengin ve makam sahibi bir kasabalının kızıyla evleniyor bulur kendini...
Yalın dili, sürükleyici anlatımıyla hoş vakit geçirip, bol bol düşüneceğiniz bir hikaye. Nasreddin hocanın ye kürküm ye, bu ikram sana demesi misali, layığından güzel giyinmeye alışmış terzi başına gelen olayları başta kıyafetlerin kişiyi adam etmesine borçludur. En azından halk gözünde...
Kitapla kalın...
10/10
Beğendi
·2022 100. kitabı
Üç Büyük usta dediği Balzac, Dickens ve Dostoyevskiyi o kadar güzel duyumsamış ki bize aktarımları çok hoş. Üç yazara da yabancı değilim. Paralel kanılara varmışız. Bu beni çok sevindirdi. Bahsettiği Üç ustayı ikimiz de aynı şekilde içimize çekmişiz, bu kadar mı olur. Bu her zaman böyle olmaz ki. Bu yüzden; eskiden Zweig i beğenirdin - hele o ' Dünün Dünyası ' yok mu, ne muhteşem eserdi o - ama şimdi ise bir bağ kurdum onunla, arkadaşım, dostum o benim.
Kitapta, teknik ile çoşkusal duygusallık harmanlanmış. Kitabına dostu Romain Roland'a bir selam göndererek başlıyor Zweig.
Balzac'a 40, Dickens 35, Dostoyevski'ye 135 sayfa ayırmış. Ama önce önsözü iyi okunması lazım.
""" ...Balzac, Dickens ve Dostoyevski hakkında bu Üç denemeyi bir kitapta toplayan şey rastlantı değildir.
...
Burada Balzac, Dickens ve Dostoyevskiyi ondokuzuncu yüzyılın en büyük romancıları olarak niteliyorsam, bu hiç bir şekilde Goethe'nin, Gottfried Keller'in, Stendal'ın, Flaubert'in, Tolstoy'un, Victor Hugo'nun ve diğerlerinin , özellikle Balzac ve Dickens gibilerin, apayrı eserler olarak roman kavramını fazlasıyla aşan eserlerini yok saydığım anlamına gelmiyor. Ve sanırım, benim bir Roman yazarı ile Romancı arasında gördüğüm içsel ve sarsılmaz farkı bu yüzden burada bir kez daha vurgulamak gerekiyor.
...
..yeterlilik konusunda en çok Dostoyevski yazısından şüpheliyim, çünkü onun sonsuz boyutlarını tıpkı Goethe 'de olduğu gibi en geniş formül bile yeterince kapsayamaz. """"
Salzburg 1919 tarihini atarak önsözünü tamamlıyor.
Yalnız Zweigin bu kitabını, Üç Büyük ustanın kitaplarını okuduktan sonra mı yoksa önce mı okunmalı ben karar veremedim. Ama bu Üç yazarı okuyanlar muhakkak okumalı diye düşünüyorum.
Emin Türk Eliçin'in Kusursuz Çevirisi ile:Edebiyat
Gottfried Keller'in 1846-1855 yılları arasında yarı otobiyografik ve kimi zaman şiirsel bir dille kaleme aldığı romanı. Roman tür olarak bir bildungsromandır. Romanda İsviçre toplum yapısına dair pek çok motif bulmak mümkün. Özellikle Schiller'in eserlerinin işçi ve köylü sınıfında yarattığı bilincin izlerini romanda sürebiliriz. Pestalozzi okullarının işlevi,eğitimin halka indirilmesi hususu ile roman tarihi zeminini oldukça güçlendiriyor. Romanda günümüzle parallellik kuran çok ilginç şeylere de rastlamak mümkün.Örneğin romanda söz edilen Revalenta Arabica isimli doping ilacının günümüzde aynı etken maddelerle satışı devam etmekte.Keller,bu ilacın bir sahtekârlık ürünü olduğundan söz eder. Romanın konusu baş kahraman Heinrich Lee'nin çocukluktan başlayan ve olgunluk dönemine kadar devam eden ressam olma arzusu. Heinrich Lee,para kazanmanın sanatçı onurunu zedelemesinden kaçınmak ama sanat ile hayatını idame ettirmek arasında bir mücadele vermektedir.
Gottfried Keller 
Yeşil Heinrich
Gottfried Keller Yeşil Heinrich