Gözde
@gozdeakblt
146 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Ölüm hakkında insanı derinlere götüren küçücük bir kitap.
5 farklı öyküde 5 farklı toplumsal sınıftan insanın ölümü karşılayışını okuyoruz kitapta. Zengin, orta sınıf, fakir ekonomik düzeyi, eğitim düzeyi ne olursa olsun insanların ölümü nasıl karşıladığı, cenazelerin insanlara ne anlam ifade ettiğini beş kısa öyküyle anlatmış sevgili 
Emile Zola
Her şey bittiğinde kimisi buz gibi yatakta, kimisi şöminenin iyi ısıttığı odasında, kimisi de huzurla kır evinin içinde ölümü karşılıyor.
Yerler değişse de ölümün şekli değişmiyor, varlığın ya da yokluğun bir önemi kalmıyor.
Kitabın arka kapağında güzel bir soru var: "peki ölüm herkesi eşitler mi?" bence bu kitap kalanlar ne kadar eşit değilse gidenlerin o kadar eşit olduğunu çok duru bir şekilde anlatıyor.
Emile Zola
Her şey bittiğinde kimisi buz gibi yatakta, kimisi şöminenin iyi ısıttığı odasında, kimisi de huzurla kır evinin içinde ölümü karşılıyor.
Yerler değişse de ölümün şekli değişmiyor, varlığın ya da yokluğun bir önemi kalmıyor.
Kitabın arka kapağında güzel bir soru var: "peki ölüm herkesi eşitler mi?" bence bu kitap kalanlar ne kadar eşit değilse gidenlerin o kadar eşit olduğunu çok duru bir şekilde anlatıyor.
Beyhan Budak kendisini youtube kanalındaki verimli videoları vasıtasıyla tanıdım, özellikle kendini değersiz hissetme ve zararlı ilişkiler konusundaki videolarını çok faydalı buluyorum.
Kitabını çok kısa sürede bitirdim. insan davranışlarıyla ilgili kitapları zaten seviyorum ama Beyhan bey'in dili çok hoşuma gitti.Videolarını da daha önce seyrettiyseniz okurken arka planda sesini de duyuyor gibi oluyorsunuz, sanki karşılıklı konuşuyorsunuz. Kendisi de bunu amaçladığını söylüyor ve bizleri bir terapi seansına davet ediyor; nitekim de bunu başarıyor.
Kitapta en iyi yaptığı şey karmaşık duygusal kavramları basit benzetmelerle açıklaması olmuş. Sevgi depoları, tahliye kanalları, kapı ve has daire benzetmelerine bayıldım, ben de kendimi sorguladım. Her zaman başarılı olunamayacağını, hüznün gerekliliğini ve kabullenmenin hafifliğini yalın bir dille güzel anlatmış. Önce kendi değerimizi bilmemiz gerektiğini sık sık tekrarlamış.
Sade, yalın, günlük hayattan çok güzel örnekler verilmiş. İşini severek yapan bir insan olduğu belli. Kendimle ilgili olumsuz gördüğüm davranışlarıma ışık tuttu. Umarım günlük hayatta bahsettiği ejderhayı içimde sindirmeyi başarabilirim.
“Ben şimdi kime güveneceğim?”1000Kitap
Kitaplığımda günlerce durdu elime aldım okuyamadım.Dün tekrar gözüme çarptı ve tekrar başladım yer yer nutkum tutulup, nefessiz kalıp, dehşete düştüm elim ayağım buz kesti okurken. Tek nefeste bitirmeye çalışıyorum çünkü bir daha kapağını açamam.
Bana çok ağır gelen bir kitaptı. O gözümüzü kaçırıp, kulağımızı tıkayıp kaçmaya çalıştığım tüm türkiye hatta dünya gerçeklerini toplayıp bir tokat gibi yüzünüze çarpıyor ve derinden etkiliyor kitap.
Düşünsenize bir baba kızına tecavüz ediyor ve diyor ki hakim bey siz bahçenize diktiğiniz ağacın ilk meyvesini başkasına verir misiniz?
Allah senin ve senin gibilerinin belasını versin.
Bu nasıl bir zihniyettir ?
Ben şimdi kime güveneceğim?(s.233)
Bunun cevabı ise +kimseye
Babana bile güvenme diye boşa dememişler.
Kitabın yazarı büşra sanaya da teşekkürleri iletmek gerek.
Böyle bir kitabı okumak benim için bu kadar zorsa,bu olayları yaşamak ,bu olayları yaşayan insanlarla bir araya gelip onların hikayelerini dinlemek.Ne desem bilemiyorum.Böyle bir kitabı yazarak insanlarda farkındalık oluşturmak takdire şayan doğrusu.
Harika bir bilinçlendirme kitabı olmakla birlikte, o kadar da rahatsız edici. Lütfen çocuklara birisi duysa beni döver,keser,biçer bana inanmaz gibi cümlelerinin anlamını aşılamak yerine insanlar duysa hep yanımda olur beni korur kollar utanmam çekinmem söylerim cümlelerini aşılayalım !!!