Hissetmeleri gerekeni hissettiğine inanan ve hissetmeyi kendilerine yasakladıları duyguları hissetmemek içim ellerinden geleni yapan bireyler, sonunda hastalanırlar.
YARIM KALAN
Gönlünü kimseye bağlama, ey dilber
Ben bir meftunum. sen bir meftune
Kalbini bana bağlama, ey dilber
Ya yâr olur gelirim, ya kar olur eririm
Gözler yalan söylemez derler, ey dilber
Bilemem, sana bakan bu gözlerim
Ebede kadar doğruyu söyler
Kalbini bana bağlama, ey dilber
Bilirim doğruyu söylerdi gözlerin
Ben bir meftuneyim, sen bir meftun
Kalbimi sana bağladım, ey mahbûb
Ya yâr ol gel, ya kal öyle suskun
Doğruyu söyler gözlerim
Üzerdi fakat seni hallerim
Sevdalık olmaz bizden artık, ey dilber
Sev kendini, say kendini, hoşçakal
Gelme istemem seni, ey mahbub
Bildim bu sevdalığı, gömdüm artık
Gayrı kal öyle suskun ebede kadar
Sev kendini, say kendini, hoşçakal
Gözler yalan söylemez derler, yalandır. En büyük yalanlar, en masum bakan gözlerin ardına saklanır.
