selim koç
@grabowski
Düşman devletler, Osmanlı devlet ve memleketine karşı maddî ve manevî saldırıya geçmişler, Onu yok etmeye ve paylaşmaya karar vermişler. Padişah ve Halife olan zat, hayat ve rahatını kurtarabilecek çareden başka bir şey düşünmüyor. Hükûmeti de aynı durumda. Farkında olmadığı halde, başsız kalmış olan millet, karanlıklar ve belirsizlikler içinde olup bitecekleri beklemekte, felâketin dehşet ve ağırlığını kavramaya başlayanlar, bulundukları çevreye ve alabildikleri etkilere göre kendilerince kurtuluş çaresi saydıkları tedbirlere başvurmakta… Ordu, ismi var cismi yok bir durumda. Komutanlar ve subaylar, 1. Dünya Savaşı‘nın bunca çile ve güçlükleriyle yorgun ve vatanın parçalanmakta olduğunu görmekle yürekleri kan ağlıyor; gözleri önünde derinleşen karanlık ve felâket uçurumu kenarında beyinleri bir çare, kurtuluş çaresi aramakla meşgul…
Mustafa Kemal, Kurtuluş Savaşı 'ndaki mücadele amacının,
özellikle ekonomik alanda bağımsızlığı elde etmek
olduğunu ve bunun bizim için hayati önem taşıdığını, şu
cümlelerle en kesin ve pek açık bir biçimde dile getirmiştir:
"Adana, senevi 35 milyonu, pamukla pekala temin
edebilir. Yalnız bunun için bir şeye ihtiyaç vardır: İktisadiyatımızda
istiklali tam.
Güzel vatanımızı fakra, memleketi harabiye sürükleyen
esbabı muhtelife içinde en kuvvetli ve en ehemmiyetlisi
iktisadiyatımızda istiklalden mahrumiyetimizdir. Şayanı
şükr ve mahmedettir ki, bu istiklali bugün fi 'len istihsal
etmiş bir mevkide bulunuyoruz. Ancak fi 'len sahip olduğumuz
bu istiklali düşmanlarımıza şeklen ve resmen de
tasdik ettirmek lazım edendir. Devletin ve milletin son hedefi
işte bu noktayı temine matuftur. Kuvvetle ümit ediyoruz
ki, bu noktayı teminde muvaffakiyet hasıl olacaktır. Bu
nokta o kadar hayatidir ki, onu behemehal elde edeceğiz."
Mussolini sınırsız bir özgürlük içinde devlet kurulularını özelleştirerek İtalyan halkını sonu kanla bitecek bir maceraya sürüklerken aynı yıllarda Atatürk, yoksul Anadolu'da devletçilik yoluyla mucizeler yaratıyor, sosyal bir halk devleti kuruyordu.
İhtilâl, tam ve eksiksiz anlamıyla hükmünü yürütebilmek
için dört unsuru kavramalıdır.. Politik, sosyal ve özellikle
ekonomik alana girmeli ve ileri bir rejim kurmalıdır. Böylece,
eskiliğin yerini, yeni bir düzen ve kuruluş almalıdır.
1789 Fransız İhtilâli’ni,
1917 Rus Sosyalist İhtilâli’ni,
1919 ’da başlayan Atatürk İhtilâli ’ni, tam ve eksiksiz ihtilâllerin
örnekleri diye hatırlayabiliriz. Çünkü bunlar düzeni
baştan başa değiştirdiler ve ileriye götürdüler.
Mustafa Kemal, yanlış işitmemişti. Türk askerlerinin üstün savaş morali ve
dayanıklılığı karşısında, sayı bakımından daha güçlü olan Yunan
birliklerinin saldırı gücü kırılmıştı. Tutsak edilen bir Yunan askeri şöyle
dedi: ''Bize Ankara'nın saldırdığımız dağın ardında olduğunu söylediler. Oysa
16 gün geçti, henüz Ankara görünmüyordu.''Meydan savaşının bu
dönüm noktasına kadar Yunanlılar 18.000 ölü vermişlerdi. Türklerin ölü
sayısı 13 bindi. Mustafa Kemal karşı-saldırı buyruğunu verdi; önce cephenin
sağ kanadından.. Kısa bir topçu hazırlığından sonra Türk birlikleri ileri
atıldılar. Bununla birlikte, ancak günlerce sonra düşmanı dize getirmek
olanağı sağlandı. General Papulas, Türklerin sol kanatta yarık açmaları
halinde kendi ordusunun tümünü bekleyen tehlikeyi zamanında anladı. Bu
yüzden geri çekilme buyruğunu verdi. 13 Eylül'de Sakarya'nın doğusunda
tek bir Yunan askeri kalmamıştı. Çoğu eski çetelerden olan Türk süvarisi
düşmanın arkasına kadar sokuldu, demiryollarını, cephane ambarlarını ve
petrol depolarını havaya uçurdu. Düşman geride çok sayıda savaş malzemesi
bıraktı. Az kalsın bir Türk devriyesi Kral Konstantin'i tutsak ediyordu. Bu
korkulu durumdan sonra kral, güvenlik kaygısı içinde İzmir'e çekildi ve
vapurla Atina'ya döndü.
