İki farklı hikaye tek bir kabusta birleşirse…
Yüksek tempolu kovalamacalar ve kanlı suç sahneleri ve bune ek olarak hikayeye daha duygusal ve kültürel bir boyut eklenen etkileyici bir roman.
Romanın merkezindeki Olivier Passan, kusurlarıyla öne çıkan oldukça güçlü bir karakter. Bir yandan acımasız bir seri katilin peşinde koşarken diğer yandan ailesiyle ve kendi iç dünyasıyla mücadele ediyor. Bu durum karakteri daha etkileyici hale getiriyor. Özellikle eşi Naoko ile olan ilişkisi, hikayeye sadece gerilim değil duygusal bir etki katıyor.
Kaiken’ in en dikkat çekici yönlerinden biri Japon kültürünün romanda başarılı bir şekilde betimlemesi. Gerçekten insan kendini bu kültüre inanılmaz bir şekilde kaptırıyor. Japon geleneklerini, yaşam tarzını ve düşünce yapısını yalnızca tasvir olarak kullanmıyor aynı zamanda bunları konunun ayrılmaz bir parçası haline getiriyor. Bu sayede Kaiken sıradan bir seri katil hikayesinin çok ilerisine taşınıyor.
Kaiken de aslında iki farklı konu iç içe ilerliyor. Bir yanda Başkomiser Olivier Passan’ın hamile kadınları hedef alan acımasız cinsiyet karmaşası yaşayan bir seri katilin peşindeki gerilim dolu soruşturması diğer yanda ise çocuk sahibi olamayan karısı Naoko’nun sistematik bir şekilde çocuk sahibi olmak için kurduğu yalanlar silsilesi, bir kadının kocasından gizli izlediği korkunç yol beni çok sarstı. Bir insan nasıl bu kadar profesyonelce yalan söyler hayret içinde okudum.
Kaiken sadece katilin kim olduğunu öğrenmek için değil karakterlerin geçmişlerini, seçimlerini ve birbirleriyle olan bağlarını keşfetmek için de okunması gereken bir roman.
Benim için Kaiken 
Jean-Christophe Grangé’ in severek okuduğum her kelimesini merak ettiğim romanlarından birisi arasına girdi. Hem gerilim odaklı hem de karakter odaklı bir hikaye olması beni çok etkiledi. Okurlara rahatlıkla tavsiye
Kaiken’ in en dikkat çekici yönlerinden biri Japon kültürünün romanda başarılı bir şekilde betimlemesi. Gerçekten insan kendini bu kültüre inanılmaz bir şekilde kaptırıyor. Japon geleneklerini, yaşam tarzını ve düşünce yapısını yalnızca tasvir olarak kullanmıyor aynı zamanda bunları konunun ayrılmaz bir parçası haline getiriyor. Bu sayede Kaiken sıradan bir seri katil hikayesinin çok ilerisine taşınıyor.
Kaiken de aslında iki farklı konu iç içe ilerliyor. Bir yanda Başkomiser Olivier Passan’ın hamile kadınları hedef alan acımasız cinsiyet karmaşası yaşayan bir seri katilin peşindeki gerilim dolu soruşturması diğer yanda ise çocuk sahibi olamayan karısı Naoko’nun sistematik bir şekilde çocuk sahibi olmak için kurduğu yalanlar silsilesi, bir kadının kocasından gizli izlediği korkunç yol beni çok sarstı. Bir insan nasıl bu kadar profesyonelce yalan söyler hayret içinde okudum.
Kaiken sadece katilin kim olduğunu öğrenmek için değil karakterlerin geçmişlerini, seçimlerini ve birbirleriyle olan bağlarını keşfetmek için de okunması gereken bir roman.
Benim için Kaiken Jean-Christophe Grangé’ in severek okuduğum her kelimesini merak ettiğim romanlarından birisi arasına girdi. Hem gerilim odaklı hem de karakter odaklı bir hikaye olması beni çok etkiledi. Okurlara rahatlıkla tavsiye
Uzun uzun anlatmayacağım çünkü kendisi zaten bu işi yapıyor.Ama şunu demeliydim ki böyle bir alanda ün yapmış bir isim için cesurca bir çıkış ve yüzleşme bu eser.Hemen her yazarın yapabileceğini düşündüğüm birşey değil.Bu açıdan tebrik ediyorum kendisini.
Grange'nin kalemini anlamak için çarpıcı detaylar içerdigini söyleyebilirim.
Onu bu kadar iyi cinayet ve polisiye roman yazmaya iten ilhamı ve romanlarının arkasındaki gerçekliği anlamlandırabilmeyi sağlıyor bu kitap.(Bu arada sıkı okurları için kesinlikle bir sürpriz değil , bizler aslinda yazdıklarından yola çıkarak bu tür detayların ve travmatik olayların eserlere ilham verdiğini içten içe biliyorduk.)
Şunu da belirtmeliyim ki bence eser daha önce Grange okumayan biri için bir anlam ifade etmeyecektir.
Ben daha çok hayran ve okur kitlesinin anlattıklarını anlamlı bulacağını düşünmekteyim... Jean-Christophe Grangé
Jean-Christophe Grangé
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aman amannn o neydi oldum öyleee. Nasıl bir kitaptı nasıl bir şebekeydi ağzım açık kaldı. Gerçekten sonuna gelene kadar sabrım tükendi oldu öyle bir gerilim. Çok üzücü yerler de vardı :( bazı yerlerde içim ürperdi, bazı yerlerde öfkelendim ama genel olarak sevdim gibi :)
Grange beni hep etkilemişti ama kendinden hikaye beni mahvetti!..
Yazarın en korkunç kitabı budur;
Çünkü hepsi gerçek!..
Jean Christophe Grange’ın her kitabını bir solukta okumuşumdur, uyarlanan filmlerini izlemişimdir.Hep ona sorulduğu gibi “Bunlar aklına nerden geliyor?” diye ben de düşündüm. Ama gerçekten esinlenmesi büyük bir hüzün, acı bıraktı bende. Bu kadarı da olmaz diyebileceğimiz şeylerin hayal ürünü olmadığını görmek, hissetmek hayatın adil olmadığı sorgusunu tekrar yaptırdı bana.. Keşke hayal ürünü olsaymış, bir kadının, bir evladın, bir insanın bunları yaşamış olması gerçek olmasaymış .. İçim parçalandı ve bunu tarif edecek kelime ya da cümleler bulamıyorum. “Ben Şeytanın Oğluyum” okuduğum en sarsıcı kitaplardan biriydi. Kitabı etkileyici kılan şey yalnızca yaşanan olaylar değil, bunların yazarın kendi hayatından izler taşımasıydı. Sayfalar boyunca bir insanın yaşadığı acılara, çaresizliğe ve mücadeleye tanıklık ettim. Ancak bazı bölümler vardı ki onları okurken yalnızca üzülmedim; içimde derin bir sızı hissettim.
Özellikle “Bazen çok daha kötüsü oluyordu; beni bebeği yalnız bırakmaya mecbur ederek zorla gece âlemlerine götürüyordu!” cümlesi beni derinden etkiledi. Bir annenin, en değerli varlığı olan bebeğinden ayrılmaya zorlanması ve bunun karşısında çaresiz bırakılması bana acımasızlığın ne kadar ileri gidebileceğini düşündürdü. Bu cümleyi okurken yaşanan olayları gözümde canlandırdım ve bir annenin kalbinde açılan yarayı hissetmeye çalıştım. O anlarda hissedilen korkuyu, vicdan azabını ve çaresizliği düşünmek bile üzücüydü.
Beni en çok etkileyen bölümlerden biri de “Jean-Christophe’ a her gün benim fotoğrafımı göster. Beni unutmasın!” sözleri oldu. Bu cümlede bir annenin bütün sevgisi, özlemi ve korkusu saklıydı. Bir annenin çocuğuna kavuşamama ihtimali karşısında tek dileğinin unutulmamak olması yüreğimi burktu.
Puan:8.5
Bir Jean-Christophe Grangé hayranı olarak kaliteli bir cinayet romanı okumak istiyordum. Bir arkadaşım bu kitabı önermişti ve gerçekten beklentilerimi karşıladı. Olaylar zaman zaman hızlı gelişse de sürükleyiciliğini hiç kaybetmiyor. Genel olarak oldukça başarılı bir kitaptı.
Grange okumayı çok severim, çok sürprizli ve zekice kurgular yaptığını düşünüyorum fakat bu kitap çok ortalama altı kalmış bence. İlk kitap olmasından kaynaklı muhtemelen fakat kitabı okuduktan sonra hemen ikinci kitaba geçmeliyim hissi oluşturmuyor bile. Bu kitabı bu kadar uzun tutmayıp tek kitap yapsa da olurmuş ama yine de okurken sıkmıyor sadece diğerleri kadar heyecan vermiyor :( İkinci kitaptan umutluyum ama bakalım.
