mono
@greyandblue
bu hüzünlü ve teselli edici düşünceyi kimse elimden alamaz; yani, ikimiz de aynı toplumsal sınıfta doğmuş olsaydık, rakiplerim kim olursa olsun, ne kadar vasat biri olursam olayım sizi elimden kaçırmazdım. o zaman gerçeği teslim etmeniz gerekirdi; yani bende onların servetleri ve unvanlarından daha yüce bir şey olduğu gerçeğini: sizi sevme gücü.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
arkadaş kalabilir miyiz?
diye soruyorsun
ben de anlatıyorum
dudaklarını öpmeden çiçeğin
yapraklara geçebilir mi bal arısı
bütün kadınlar önünde sonunda annelerine benzerler. bu onların trajedisidir. hiçbir erkek annesine benzemez. bu da onun trajedisidir.