Gorkem Y
@grkmy
Müzisyen, kindle sever,surrealism, japon, latin, uzakdoğu
goodreads.com/user/show/58114...
deliokur.wordpress.com
Şu anda okuduğu kitap
Bazı kitaplar vardır ki okuma sürecine girdiğinizde farkında olmadan sizi içindeki tüm atmosfere hapseder ve kendi içindeki akışı günlük yaşamınızda da devam ettirdiğini hissedersiniz. Dublinesk benim adıma uzun zamandır İrlanda'ya gitme planları yaptığım bir planlama içindeyken karşıma çıktı ve ilginçtir ki kitabı okuduğum bu dönemde de aşırı kapkara bir hava, yağmurlu ve kasvetli bir süreçte benle birlikte seyahat etti ve sıklıkla Joyce ilgili seminer emailleri almam da çabası oldu.
Bu nedenle, bu kitap hakkında yazacaklarım çok fazla kişisel olacağını şimdiden belirtmeliyim.
Giriş: Vila-Matas'ı Anlamak
Enrique Vila- Matas, okuru once afallatan ve oluşturmuş olduğu "melez edebi tarzı olan denemeci kurgu" anlatımı ile okuru bu nasıl bir kitap diye sarsan ve büyük olasılıkla da okurun okuduğu kitabı yarım bıraktıran ya da bitirip nefret duygusu yaratan bir yazar. Benim de ilk okuduğumda, Montano Hastalığı- Jaguar Yayınları, 2017 benzer şeyleri hissetmiştim. Şunu itiraf etmeliyim ki, bitirdiğimde Vila-Matas'ın sesi ve anlattığı şeyler beynimde sürekli dönüp dolaşıp en sonunda bu yazarı çok sevdiğimi kendime ilan etmemle sonuçlanmıştı. Keza, Bolaño'ya akıl hocalığı -yaptığını öğrendikten sonra hayranlığım daha da tavan - yapan bir yazardan bahsediyorum.
İçerik: Samuel Riba unutlamayacak bir karakter
Dublinesk, Vila-Matas açısından aynı zamanda yarı-biyografik etkiler içeren, Barcelonalı 60 yaşına yaklaşan birçok önemli eserin çevrilmesine ve yazarın kazandırılmasına ön ayak olmuş, editörlük yaptığı yayınevi satılıp emekli olmak zorunda kalmış, alkolik, umutsuz,evli olmasına rağmen yalnız, tüm çevreden kendini izole etmiş, unutulmuş, internet bağımlısı, edebiyata abartılmış fanatizm sürecinde benimsemiş ve hayatı da edebiyat gibi okuyan Samuel Riba'yı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Nasıl anlatabilirim böyle bir kitabı cidden bilmiyorum. Öncelikle tam yorumumu yayınlamadan önizleme sürecinde hata verip tüm yorumumu yok edip şu an bu yorumu tekrar yazmamın verdiği meşakkat mi yoksa yaklaşık 4 ayımı alan, sayfa 300'lerde ne okudum ben ya diyip en başa dönüp beni yıldırma eşiğine getirmesinden mi başlamalıyım? En iyisi aklımı başımdan alan Beliy'den başlamak bu durumda en doğrusu olacak.
Bir Anlatım Ustası
Nabokov, Beliy için 20 yüzyılın en büyük ve en önemli ilk dört yazarından biri dediğinde acaba mübalağa ediyor olabilir mi diye düşünmedim desem sanırım yalan söylemiş olurum. Beliy'in büyüklüğü ve önemi nerden geliyor sorusu kitabın içinde saklı. Şöyle ki, çok az yazar betimlenen durumu; tasvirin somutluğu- soyutluluğu fark etmeksizin; okurun zihninde büsbütün var edebilir. Renkleri belli bir skalaya kadar anlatabilir. Sesleri belli bir deneyime kadar sunabilir. Beliy'in anlatımında bu üçüde var. Tüm renkleri görüyor, tüm sesleri işitiyor, en saçma diyalogların içinde yer alıyor ve Beliy'le birlikte ilerliyorsunuz. Kendisinin, sembolist bir şair olması bu anlatımın sınırlarını daha da sınırsız hale getiriyor ki, belli bir anlatım sonrası bu sembolik akışa kendinizi tamamen teslim ediyorsunuz. Fakat şunu belirtmeliyim ki, Beliy kolay bir yazar değil. Okuru, okuma süreçinde sürekli ayık tutmaya zorlayan, sözel matematiği kavramaya mecbur bırakan bir yazar. Keza sonuç ortada: Dön len başa diyebiliyor!
Konu-İçerik: Petersburg
Kitap 1905 savaş döneminde, yaşamın en sıkıntılı, tekinsiz olduğu, paranoyak Rusyası'nın Politik, sosyo-ekonomik, jeopolitik, tüm Rus tarihine selamlar çakan, ortodoks mistisizmine ait fantastik öğeleri barındıran, ana karakteri Petersburg'un kendisi olan; fakat Senator Apollo Apollovich ve oğlu Nikolay'ın ekseninde geçiyor.
Tim ParksEdebiyat
Giriş
Tim Parks'la tanışmam, Thomas Bernhard'la karşılaştırılması, yazıyla her şey anlatılabilir mi tartışmalarının olduğu vakit incelemeye başladım. Çevremde okuyan herkes, okurken bu tarz bir okuma keyfi nasıl olabilir tartışıp durmaları ve Tim Parks'ın sıklıkla kullandığı The Aesthetical Pesimissim kavramlarına kafa yormamla ortaya çıktı.Tim Parks'ın özellikle, "The Pleasures of Pessimism" adlı makalesinde bu konceptin nasıl oluştuğunu ve okur açısından neden keyifli bir okuma sunduğunu çok net bir şekilde tartışıyor. Özetle, Giocumo Leopardi'nin " il pessimismo cosmico" çevrilirse
,kozmik kötülükte, artik nihai mutlululuğun bu evrende kalmadığını bu nedenle bireylerin en olmadık vazgeçişlerinde insanın mücadele veya isyan çabaları işe yarayamacağını, bu yüzden bu kişinin kendinden istifa etmesini ve düşünceli, ironik ve ayrı bir tutumu benimsemesi gerektiğini savunur. Makalesinde devam eden Tim Parks, bu algının modern edebiyatta anlaşılmazlığın farklı mizah algısının yarattığını belirtmektedir. Ve edebi deneyim olarakta Kader'in kendisini bu anlaşılmazlığın içinde mizahini okuyoruz.
Konu:
Kitabın konusu, gazetici Chris Burton'un işlerini halletmek için Londra'dan İtalya'ya dönüş sırasında oğlunun intiharını haber almasıyla başlıyor. Chris Burton'un beyninden başlıyoruz süreci okumaya. Tabii ki Tim Parks'ın yukarıdaki belirtiğim estetik karamsarlık konsepti içinde. Şu girişe bakalım:
" İngiltereye döndükten üç ay sonra, kitap halinde bir raya getirildiğinde saygın bir meslek hayatını şahesere dönüştürecek olan-itiraza katiyyen yer bırakmayacak kadar kapsamlı ve nihai bir kitap yazmayı planlıyordum- malzemeyi toplamayı nihayet tamamlamışken- tek canı sıkıcı eksik, Andreoetti'yle yapılacak ropartajdı- tesadüf bu ya Knightsbright'de Rembrant Otelin'nin