Görkem YAVUZ
@grkmyvz
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ray Bradbury, Fahrenheit 451'i yaşadığı dönemin siyasi ve toplumsal durumlarından etkilenerek yazmıştır. Bunu kitabın çoğu noktasında hissedebiliyorsunuz. Örnek olarak, o dönemdeki televizyonun topluma etkisi, günümüzde sosyal medyanın etkisine benzer şekilde ele alınır. Buda kitabı 1950'ler de yazılmış olmasına rağmen halen güncelliğini koruyan bir kitap haline getiriyor. Tabi ki de kitapta anlatılan olaylar bir televizyondan ibaret değil.
Bradbury'nin kurguladığı bu dünyada itfaiyeciler yangın söndürmez, aksine kitap yakarlar. Kitapların suç unsuru sayıldığı, sorgulamanın ve bilginin tehlikeli görüldüğü bir toplumda bireysel özgürlük ve düşünce sistematik olarak yok edilir. İnsanların düşünmemesi o kadar çok hedeflenir ki yaşamları içerisinde düşünecek vakit bırakmamaya çalışılır. Bir arabayı 150 km/s in altında kullanmak yasaktır çünkü yavaş sürersen düşünecek vaktin olur, evdeki televizyonlar bir duvarı kaplayacak büyüklüktedir ve sürekli açıktır çünkü saçma programlar izlerken düşünmezsin. Bu ve bunun gibi düşünme ve sorgulama engelleyici kurallar vardır. Bunlardan en büyüğü de kitaplar hiçbir şekilde var olamaz. Kitap bulundurmak dahi bir suçtur ve bu öğrenilirse evin kitaplarla birlikte yakılır.
Böyle bir dünyada ana karakterimiz Montag bir itfaiyecidir. Belki hayatı boyunca binlerce kitap yakmıştır bu sayede. Kitapların özgürce okunabildiği ve yasak olmadığı dönem hakkında herkesin olduğu gibi onunda bir bilgisi yoktur. Montag'ıın, rutin bir kitap yakma görevi sırasında yaşadığı bir deneyim, onda sorgulamaların tohumunu atar. Bu küçük kıvılcım, karakterin hayatında büyük bir dönüşümün başlangıcı olur. Bu dönüşüm onun sonu mu olucaktır yoksa kurtuluşu mu olucaktır, buna başından geçen olaylar silsilesinin sonunda hep beraber tanık oluruz.
Ray Bradbury
Kitabın yazarı Yu Hua, Modern Çin edebiyatında önemli bir yazar olarak tanınıyor. Diş hekimliğinden edebiyata geçmiş ve insanın acıya dayanma gücünü işleyen eserler çıkarmıştır. Bunlardan en popüleri "Yaşamak" adlı eseridir.
Çin'in 20. yüzyıldaki komünistlerin başta olduğu dönemlerde geçen bir hikayedir. Fugui adında bir köylünün ızdırap dolu hayatını işleyen bir kitap. Aslında ızdırap dolu denir mi bilemiyorum çünkü kendisine hiç bir şey olmazken sevdiği insanların başına bir şeyler geliyor ve ne olursa olsun kendisi hep yaşıyor. Fugui zengin bir ailenin mirasçısıdır ve zenginlik direkt olarak aileden geldiği içindir ki kendisi şımarık bir insandır. Bu şımarıklığıyla beraber hiç bir işe yaramaz ve bu paraları kumarda ve genelevlerde harcar. Tabi bu durum bu koca zenginliği zaman içerisinde tüketmesine sebep olur ve bir anda ekonomik olarak en dibi görür Fugui. İşte bütün bahtsızlıkların başlangıcıda burasıdır. Kıtlık, devrim, savaş, aile trajedileri ile geçen bir hayatı olur ama tüm bu zorluklara rağmen Fugui yine de yaşamaya devam eder ve bu hayatın hiç bir anında bir an olsun pes etmez.
Kitap, sıradan bir insanın yaşayabileceği şeylerden daha fazlasını Fugui'ye yaşatarak "yaşamanın" ne anlama geldiğini sorgulatan bir yapısı var. Sabır, kayıp, acı, yalnızlık, hayatta kalma gibi temaları ele alıyor. Yazarın bu konuda anlatım şekli sade ve anlaşılır şekilde ilerliyor. Kitap kendini okutuyor. Seni fazla detaya girerek sıkmıyor veya boğmuyor. Anlatmak istediğini sade ve anlaşılır bir dille anlatıyor ve o andaki duyguyu yeterince iyi bir şekilde hissediyorsun. Kitabı okurken ne zaman bitecek bu kitap demektense sürekli şimdi ne olacak düşüncesiyle okudum hep. Ama bunların hiç biri içinde çok fazla trajedi olduğunu değiştirmiyor. Okumamı güçleştiren tek şey çok
