m.
@gulbesekeeer
35 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Kitapların da bir kaderi vardır..
Uzun Hikaye’nin kaderinde benimle tanışmak bu zamana kalacakmış. Bir okul kitaplığında görüp o an alıp okumaya başladım. Bulgar göçmeni Ali’nin Münire’ye olan aşkına, göçmen hayatına ve zamanın sosyal siyasi hayatına tanık oluyoruz. Kitabın dili çok yalın ve kitapta konular arası geçişler çok keskin. Önceki olayı oturtamadan sonraki konuya geçiliyordu. Bu yüzden bu kitap keşke hikaye değil de roman olsaydı dedim. Uzun uzun okumak isterdim.
Mustafa Kutlu’nun kalemi ile ilk kez tanışacaksanız bu kitap kesinlikle Uzun Hikaye olmalı.. İyi okumalar.
Reklam
Yolların Sonu, Atsız’ın okuduğum dördüncü kitabı oldu. Atsız’ın kitaplarından her zaman etkilenmişimdir. Yine bu kitabında da yeri geldi şiirin coşkusunu yeri geldi hüznünü hissettim. Atsız’ın düşüncesini şimdilerde binlerce insan benimseyip devam ettiriyor ama vaktiyle yalnızlığını kitabın satırlarına gizlemiş. Sık sık vurguladığı yalnızlık duygusunu hissetmemek elde değil. Atsız gibi sevmek; vatanı ve bir kadını.. Kitabın bence ana duygusu bu olmalı. Yazdığı her satırda Türkçülük, Milliyetçilik, Turancılık ilkelerini ele almış bir üstâd. Ömrünü bu ilkelere uygun olarak yaşayıp bu ilkeleri diğer nesle aktarmak istemiş ve buna en uygun yol olarak yazmayı seçip bu uğurda çok emek vermiş olması bile saygıyı hak ediyor. Şiirlerinde kullandığı hece ölçüsü de ne kadar usta bir şair ve yazar olduğunun göstergesi olduğu düşüncesindeyim. Kitapta beğenmedim diyebileceğim tek bir şiir yok. Daha önce okuma şansı bulduğum şiirlerdeki tanıdık hissi çok sevdim. Ruh Adam kitabında olan Mutlak Seveceksin şiirinin bu kitapta da yer almasını isterdim. Topal Asker, Kahramanların Ölümü, Türk Kızı, Özleyiş ve Geri Gelen Mektup enlerim arasında yer alıyor. Siyasi görüşünüz uyuşmayabilir, fikirlerine mesafeli olabilirsiniz ama bana kalırsa Atsız’ın kalemi ile tanışmalısınız.
Osmancık, bir devletin kuruluşundaki zihniyeti, erdemi, ahlakı, inancı anlatmaktadır. Karakterlerin özellikleri üzerinde çok fazla durulmuş bu da kitabın ana felsefesini oluşturmuş. Osmancık’tan Osman Beğ olma yolunda Şeyh Edebalı’nın etkisi, Malhun Hatun’la olan duygusal bağ kitaptaki güzel ayrıntılardı. Kitapta karakter mistikleştirilmeden, abartılmadan bir fani olduğu üzerinde sıkça durularak anlatılmış. Bu da kitabın gerçekçi yönüne sağlam bir temel oluşturmuş. Gaza, savaş bölümleri de yine tarihsel bir şevkle kaleme alınmış. Kitabın iyi bir araştırma ve inceleme sonucu ortaya çıktığı apaçık görünüyor. Kronolojik bir sıralama ve olay örgüleri kusursuzdu bu da Tarık Buğra’nın konu üzerinde ne kadar bilgi sahibi olduğunu gösteriyordu. Kitapta kullanılan üslup ve dil sayesinde de sanki bir büyüğümden hikaye dinliyormuş gibi hissettim. İçine çeken, zihinde hoş bir anı bırakan güzel bir kitaptı. Okuyacak olanlara şimdiden iyi okumalar.
İçimizdeki Şeytan dillere pelesenk olmuş, herkesin övgülerle bahsettiği bir eserdi. Hâl böyle olunca kitaba dair beklentilerim yüksekti. Beklentimi karşıladı mı? Kesinlikle evet.. Sabahattin Ali dönem insanlarını, mekanlarını, olaylarını çok güzel tasvir eden bir yazar. Karakterlere ve mekanlara dair aklımda soru işaretleri kalmadı. Kendinizi İstanbul sokaklarında, Macide ve Ömer’i izleyen bir göz olarak buluyorsunuz. Kitapta vasat bir aşk hikayesi işlenirken hayata dair mesajlar çok güzel verilmiş. Ömer’in her şeyi varken kendini bir yoksulluk içinde bulması, zekasını kitapta söylendiği gibi bir mirasyedi gibi tüketmesi, kötü arkadaş çevresi, Macide’nin baba acısı, çıkmazlara giren hayatı ve sürekli bir erkek himayesine girmesi hayatın acımasız ama gerçek yönlerini gösteriyor. Macide ve Ömer hayatlarındaki sevgi eksikliğini birbirleriyle gidermeye çalışırken içlerindeki şeytanı yani iradelerini hesaba katmadılar. Bir şeyin değeri ona ulaşırken değil ulaştıktan sonra verilen tavizlerle belli oluyor, onlar bunu başaramayanlar oldular. Kitap bir solukta okunan, okuyucuyu yormayan, olaylarla okuyucu içine çeken bir eser.. Bir sürü altı çizili cümlem oldu.. Herkes hayatının bir yerinde İçimizdeki Şeytan kitabına yer vermeli. Okumak isteyenlere şimdiden iyi okumalar.
Nar Ağacı - Nazan Bekiroğlu1000Kitap
Nar Ağacı, benim için bir kitaptan daha fazlası oldu.. Yıllardır okumak isteyip de okumayı hep ötelediğim bir eserdi. Ama şimdi iyi ki bu kitabı bu yaşta, bu düşünceyle okumuşum diyorum.. Belki daha genç bir yaşta okusaydım görmem gereken ayrıntıları görmeyecektim.
Kitabı okurken sanki bir rüya, hayal alemindeydim.. Yazar gibi ben de o günlere gidip geldim sanki. Onlarla yürüdüm, onlarla acıyı yaşadım, onlarla güldüm. Balkan Harbi, 1. Dünya Harbi, Bolşevik İhtilali... Hepsine tanık olmuşcasına kitapla bütünleştim.. Zehra ile Setterhan ne yaşarsa yaşasın birbirlerine kavuşacaklarını söyleyip onların hikayelerinin birleşmesini bekledim.. Akan iki ırmak yolda ne yaşanırsa yaşansın birbirlerine kavuştu..
Her şey bunun için değil midir zaten? Her karanlıktan sonra bir aydınlık doğmaz mı?
Reklam