Senin gözlerin dram; oysa ağlatan benim
Ben dilenci; sen sultan; sevgi dağıtan benim
Sen ışık; ben karanlık ve aydınlatan benim
Ben ölümüm; sen hayat; cana can katan benim
Sabah sende oluyor; güneşi tutan benim ...
Bütün zulümler, haksızlıklar, eksiklikler, bu dünyayı bu dünyadan ibaret bilmekten kaynaklanıyor. Öteye ruhların kapalı oluşundan. Gözlerin perdeli oluşundan. Kalblerin mühürlü oluşundan. Vakti, hep 'öğle sanışımızdan', 'ikindi'nin sırrından habersiz oluşumuzdan. Akşamı güneş batmadan düşünemeyişimizden; geceyi gece gelmeden hatırlayamayışımızdan.
...
- İnanmak, bilmeyi aşkın bir ruh halidir.-
Geçmişi ân'a emanet ettiğim saatlerdeyim
Sıkışmış bir göğsün inşirahını bekliyorum
Gönül mahzenine inmek kolay değildir
Bilâkis
Yazmak için alelade bir kelime aramıyorum
Yolculuğuma tüm suretleri kendimde yok etmekle başlıyorum
Zira siretin surete akis'ini bulmaktır niyetim
Saatlerce ruhumun derdini dinledim
Dün'ümün bugünüme veda etmesini istedim
Şair Yunus'un da dediği gibi;
“ Ey dost, seni severim,
cân içre yerin vardır.
Dün gün uyumaz oldum,
acâib hâlim vardır. „
•Vesselâm•
youtu.be/1Fn7czCmVwc