Gülsema Erata
@gulsema_erata
OMÜ/İlahiyat
208 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
İstanbul 1964
Hâlâ camın önündeyim. Hüzün mü demiştin? Hayır. Şimdi geçince hatırlanmıyor bile. Bir tek sandalyem, bir küçük masam var, oturdum. Kim olduklarını bilmediğim konuklar var kapıda. Sessiz, kapıyı vurmadan, dimdik kımıldamadan duruyorlar içimde.
Ve ben kımıldamadan duruyorum ölümümün başında.
Sayfa 76
Reklam
Ve anlıyorum ki ruh durmuştur. Ruh akmamaktadır bu koca medeniyetin içinde...
