Nüsrət Kəsəmənli - İkimizin yerinəŞiir
Sevdiyimiz bir nəğmə var...
Bu sevgidən sən qorxursan eybi yox,
Mən sevərəm ikimizin yerinə.
Bu eşq üçün bir gün dara çəksələr,
Mən gedərəm ikimizin yerinə...
Min əzabdır sənsiz keçən hər günüm,
Unutmuşam yaxşı, yaman fərqini.
Bu sevginin dağ əridən dərdini,
Mən çəkərəm ikimizin yerinə.
Gül deyirəm, gül qəlbinə dəyirəm,
Mən səninçün tanrı yazan şeirəm,
Dodaqların inciməsin deyirəm,
Mən öpərəm ikimizin yerinə...
Taleyimdə son açılan gülümsən,
Süzüb qara gözlərini gülümsə,
Bu sevginin sonu əgər ölümsə,
Mən ölərəm ikimizin yerinə.
Nüsrət Kəsəmənli
Nüsrət Kəsəmənli
Ətrafımda fikir verirəm bəzən kimsəyə xoş bir söz deyəndə onun bacardığı veya hansısa aksesuarı yada ne bilim hərəkəti ilə bağlı üzündə istəmədən bir gülümsə bir istilik yaranır. Bunu lağlağaya salanda belə həqiqət kimi sayır..Niye lağlağaya salırıq niye bir kimsəyə qarşılıqsız bir tərif belə edə bilmirik. Bəlkə də görməmişik ətrafımızda ətrafı buraxaq ailəmizin içində bele görməmişik..Görmüşsək bele hansısa sözün üstünde verilmiş bir sadağa kimi görmüşük. Fəlsəfənin verdiyi sualı çeynəyib yenidən verək - Niye? . Insan sosial varlıqdır deyirik, həyat birlikdə sevməklə gözəldir deyirik .Ele bil bu sozlerin payızda budağından düşmeyi qebullənmiş bir yarpaqdan fərqi yoxdur.. Yazı yaşamadan qışı görmüş kimi. Necə ki əlimizdəki kirleri tam yuya bilmiriksə bele əlimizi yuyanda ən azından hiss edirik ki, elimiz tertemizdi..Beynimizide ele fikirləşək ki, dilimizə möhür qoymasın.lazim olan sözləri,cümlələri vaxtında zamanında deyə bilsin.. O yarpaq yazını yaşasın ki , qış gələndə onunda dadın çıxartsın.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İlqar Fəhmi - Təngnəfəs AyrılıqŞiir
Bu sevgi çat verən bir şəkildi,
Yapışdıran tapılmır min ildi.
Bəs ayrılıq nədir ki? bir addım.
Nə fərqi var sən atdın, mən atdım.
Qapın döyən qonaq yox, ölümsə,
Qonaq kimi qəbul et, gülümsə.
Bu gün sənin əcəllə toyundur
Duvağı aç başından, soyundur.
Çiçək açarmı yanmış çubuqdan,
Əlin donur əlimdə soyuqdan.
Nəfəs dəyir yavaşca,sönür şam.
Yuxum gəlir səninçün bu axşam.
Kim oynadı həyatla,uduzdu.
Ölüm qara qəpikdən ucuzdu.
Gözündə parlayan bu nə yaşdı?
Mənimçün ağlayırsan? Nə yaxşı?
Payız gəlir küləklə, yağışla.
Səni atıb gedərsəm, bağışla…
İlqar Fəhmi
İlqar Fəhmi
Uçurumdan qopan anda, əlini tutmasa kimsə,
Gözünü zillə səmaya, bacarırsansa, gülümsə...
Ən ağır məngənə içrə nicatın yalnız ölümsə,
İnanırsansa, dua et, bacarırsansa, gülümsə.
Sənin ən qorxulu həftən,
mənim ən qanlı günümsə,
Gözümə bax, dişini sıx, bacarırsansa gülümsə.
Batıran ruhuna iynə bu acı zəhr dilimsə,
Zəhərə azca şəkər qat, bacarırsansa gülümsə.
Bu günəşdən yorulan yay mənim ən son fəsilimsə,
Payız haqqında danışma, bacarırsansa gülümsə...
Elə səssizcə gülümsə...
İlqar Fəhmi
İlqar Fəhmi
Bəzən həyatın ağır günləri olur, bəzən hər şey çətin gəlir… Amma unutma, hər səhər günəş yenidən doğur və hər yeni gün yeni bir ümiddir. İnsan qəlbi bir dəfə sevinci dadanda, o hiss heç vaxt tam itmir. Yalnız bir az dərinlərə çəkilər, gözəl bir andan yenidən doğmaq üçün fürsət gözləyər.
Həyat elə budur — bəzən kədər, bəzən sevinc, bəzən həsrət… Amma hər şeyin içində gizli bir gözəllik var. Bəzən bir uşağın gülüşündə, bəzən səhər çayının qoxusunda, bəzən də göydə bir buludun arxasından boylanan günəş işığında. Həyat kiçik sevinclərlə gözəldir və biz onları görməyi bacardıqca, qəlbimiz daim işıqla dolacaq.
Unutma — sən dəyərlisən, sevilməyə layiqsən və dünyanın ən gözəl hissləri bir gün sənin qapını döyəcək. Hər şey yaxşı olacaq, çünki ürəyində yaxşılıq daşıyan insanlar heç vaxt tək qalmır. Sevgi, ümid və xoşbəxtlik sənin yolunu gözləyir. Sadəcə inan və gülümsə… Çünki sənin gülüşün bu dünyanın ən gözəl işıqlarından biridir.
Ürəyində fırtınalar qopsa da, dodaqlarında bir gülümsə saxla… Çünki bəzi baxışlar, sənin çöküşünü bir sənət kimi izləmək istəyər