Bir gül, yan yana yaşadığı bir başka gülden ayrılmanın acısını ne kadar hissederse o da öyle hissediyordu. Bir gülün yan yana durduğu için sadece taçyapraklarının dışını görerek tanıdığı, içinde neler olduğunu bilmediği, hiçbir şekilde iletişim kuramadığı öteki gülden ayrıldığı için üzüldüğünü düşünmek çok saçmaydı
“Bu dünyaya şöyle bir bakıp geçiyoruz, kızım. Boyun eğiyoruz, gizliyoruz, gizleniyoruz; ayağa kalkıp diklenmeye bir türlü cesaret edemiyoruz. Oysa insan dediğin, birkaç kitap kurtarmak uğruna yok olmayı göze alabilmeli. Yaşadığımız zaman, korkunç bir düşman... Şimdi düşünüyorum da, onun elinden ben neyi kurtardım acaba? Ben... Bunu ilk kez ağız dolusu söylüyorum. Ben... Yani babanın hizmetçisi, seni doğuran kadın; hiçin biri... Seni kurtarabildim mi? Kadınlar, şu Peder William'dan daha şanssız...”
Seher yeli eser yırtar eteğini gülün,
Güle baktıkça çırpınır yüreği bülbülün,
Bu yıldızlı gökler ne zaman başladı dönmeye ?
Kimse bilmez. Kimse bilmez...