Gülün Adı, görünüşte bir cinayet romanı olsa da derinlerinde; geçip giden zamanın, kaybolan aşkların ve insanın elinden kayıp giden güzelliklerin hüznünü taşıyan son derece şiirsel bir eserdir. Bazı insanlar hayatımıza sahip olmamız için değil, ruhumuzda bir iz bırakıp gitmeleri için girerler. Ve bazı aşklar yaşanmak için değil, ömür boyu hatırlanmak için var olurlar. Kitabın merkezindeki asıl sorunun: "Kim öldürdü?" değil, "İnsan neden bir şeyi sonsuza kadar koruyamaz?" olduğunu düşünüyorum. Günümüzdeki birçok aşk hikâyesi kavuşmayı yüceltirken, Gülün Adı kavuşamamayı, eksik kalmayı ve özlemi anlatır. Bu nedenle gençlik heyecanından çok, yıllar sonra dönüp bakınca hissedilen tatlı bir hüzün taşır. Bu yüzden Gülün Adı bana göre bir polisiye değil; hafıza, özlem ve fanilik üzerine yazılmış büyük bir edebî meditasyondur. Umut dolu kitaplara, keyifli okumalar...
Orta Çağ’da Düşünme Biçimi
Aklını ve gözlemi öncüleyen soruşturmacı rahip William ile dogmacı kilise yetkilisi rahipler arasında yaşanan bakış açısı farklılığı benim gözlemime göre kitaptaki ana çatışmayı oluşturur. Ana çatışma cinayetleri kimin işlediğinin bilinememesi ve bulunamaması değil, her şeyin bir açıklamasının bu dünyada olmasının inancı dışlayıp dışlamadığı ile ilgilidir. Bu açıdan William, sağduyu ve hakikat bilgisini işaretleri ile bulmanın mümkün olduğunu temsil ederken kilisedeki rahipler ise mistitizmi ve bilinemeyecek, değişemeyecek ve anlaşılmadan kabul edilmesi gerektiği kabul edilen dogmaları temsil etmektedir. Teoloji, siyaset ve mantık bilimi açısından önemli konuları sürükleyici diyologlar arasına yedirmiş olan roman, birçok harika alıntı yapmamıza olanak sağlamaktadır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Şükür! Uzun süredir okumakta bu kadar zorlandığım bir kitap olmamıştı. Bitirmeye inat ettim, bitirdiğime pişman mıyım? Hayır, değilim. Ama okumayı düşünenlere tavsiye eder miyim? Hayır, etmem. Kitabın içeriğinin %70'i ilgimi çeken konular değildi (ortaçağ tarihi, hristiyan tarikatları, fransiskenler vs.) ama yine de yer yer okurken keyif aldığım anlar da olmadı değil. Sonundan daha çok aradaki süreç tatmin etti. Edebiyat öğrencileri ya da herhangi bir şekilde bu kitaptan sorumlu olanlara kolaylıklar dilerim.
Bir gün bülbül, Şahin’e; ikimiz de kuşuz. Neden senin yerin padişahın sarayı, benim yerim bahçenin dikeni olmuş. Sen kuşları avlar, yer, muradına erer, padişahın yanında değerin çok, kuşların sultanı olursun da ben, her gece sabahlara kadar bağırır, gülün açılmasını beklerim. Ben uyumadan o açmaz, uyanınca açılmış görürüm, açıldığını hiç göremem ve bu muradıma eremem, dikenler arasında muradsız ağlar yüreğimi dağlarım. Şahin ona: ben bin murad alır, birini söylemem, sen bir murad almadan bin söylersin. Onun için muradsız kalır, bağırır durursun, diye cevap vermiş.
Dilini tutmak, imanın başıdır. Çok konuşma gönlü karartır. Dilini tutan, kalple Allah’ı zikredene ne mutlu !
Erzurumlu İbrahim Hakkı Hz.
Puan vermedi·262 syf.·
2026 13. kitabı
Divan Edebiyatın’da gülün yeri;tüm detayları,güzel örneklerle ve arada küçük anekdotlarla anlatılmış bu yüzden Güller Kitabı ismi ama ilerledikçe bununla sınırlı kalmadığını görürüz yazarın.
Akademik incelemelerde var tabi alıntılarla daha güçlü bir anlatım oluşturulmuş özellikle beyitlerden verilen güzel örnekler meraklısı için ayrı güzel olacaktır ben üniversite yıllarıma gittim okurken
Tabi, sadece gül ile sınırlı kalmamış yazar.
Lale,nergis,sümbül,karanfil,çiğdem gibi çiçeklerin de edebiyattaki öneminden nasıl kullanıldığından bahsetmiş.
Padişahların,Sadrazamların o dönemdeki önemli şahsiyetlerin de bu çiçekleri nasıl kullandığı ne kadar sevdiği ve hangi sanat (resim vb ) dalında geçtiğinden da bahsetmiş.
Dili çok akıcı kitap güzel ilerliyor sıkılmadan beyitler arasında kaybolabilirsiniz.
Benim mayıs ayı kitap kulübü kitabımdı o vesile ile okudum.
Keyifli okumalar.
Romanın karanlık manastır koridorlarında ilerledikçe kendi düşüncelerinizin de koridorlarında dolaşmaya başlarken buluyorsunuz kendinizi.
Okurken kendimi sadece olayları çözmeye çalışan bir okur gibi değil, aynı zamanda insanlığın yüzyıllardır sorduğu soruların peşine düşmüş biri gibi hissettim.