Açıl bir gül gibi masum Tüm erkeklerin şerefine Sol bir ak zambak gibi kırılgan Gözleri kurtarıcının Parlasın rengârenk çiçeklerle Parla bir baltanın ucu gibi keskin Dönüştürmek istercesine dünyayı Güç ellerinden akarken Yeniden yarat Kalıpları, beklentileri, ezber gülüşleri Pınar Kür'ün Asılacak Kadın romanındaki "kadın-çiçek" metaforundan esinlenerek yazdığım birbiriyle çatışan ama birbiriyle konuşan iki şiir. Daha fazlası için: instagram.com/p/DZ2BVTlDOCj/?...
Bazı insanlar sana iyi gelir. Gülüşleri içini aydınlatır. Sesleri yaşama sevinci verir. Bakışları hayatın lezzetidir. Bazı insanlar iyidir..."
Reklam
bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı güneşten ışık yontarlardı sert adamlardı hoyrattı gülüşleri aydınlığı çalkalardı gittiler akşam olmadan ortalık karardı Attila İlhan
Şiir
Kadrajdan Kefene!
Cilveli bir koku geliyordu fırından Alın teriyle mayalanmış Azcık katık yapsam diyordum elimde buunan kırbadaki suyla Öyle güzeldi ki Tüm haz ve arzu dugularımı tetikliyordu Ah diyordu içimdeki ses Bilinçaltımda anamın yüzü canlanıyordu Bilinçdışıma hakim değil Oysa Lacan, Jung ve Freud bilirdim Lakin Bu buğday bulamacı karşısında Midemin tıkırsı Bütün logosları Altüst ediyordu Tam da şehrin camekanlı şatafatı Ya da Makyajlı o güzelliği Ne karın doyuruyordu Ne de sofrayı dolduruyordu Ancak Bir kere kanmıştı aklım Hani Taşı toprağı altındı bu şehrin Oysa Şimdi Ciğerimde
Zaman nasılda geçiyor Hani nerde o sakladığımız düşler Simdi ise saklar olduk gülüşleri
Bazı kadınlar makyaj yapmaz, gamzesi vardır. Bazı kadınlar mücevher takmaz, gözleri vardır. Bazı kadınlar söze ihtiyaç duymaz, bakışları vardır. Bazı kadınlar silah kullanmaz, gülüşleri vardır...
Alıntı
Reklam
Reklam