Günay Avcı
@gunay_avci
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
ne yazsam satılır kitaplarindanPsikoterapi
Malesef hayal kırıklığı. Çok yüzeysel terapi seçkileri neden oluşuyor. Yalom'un üslubu güzel kolay okunuyor ama kitap bir dizi pembe diziden oluşuyor. Temelde hayatın kıymetini bil ekseninde tüm terapiler ve bir de ölüm korkusu. Bu durum biraz da yazarın kitabı yazdığı sırada 80 yaşını devirmiş olması da etkili olabilir. Özetle kitap bir dizi özetten ibaret, tamamen ticari kaygılarla basılmış bir proje kitabı olduğunu söylemek ağır olmaz diye düşünüyorum.
Totaliterizm her taşın altında
Çok isabetli sosyolojik tespitler içeren bir kitap bu ama ben yanında bir Engin Geçtan kitabı ile öneririm. Mesela Psikanaliz ve Sonrası. İkisi beklenmeyecek kadar uyumlu ve keyifli geliyor. En çok da insan bilinci ve bilinçdışının topluma nasıl yansıdığını görmek açısından biri teorik bilgi açığını kapatirken öbürü de pratik uygulama yaptırıyor gibi hissettirdi bana. Her halükarda tek başına da mutlaka okunması gerekenler listeme girer.
Bir böcek var mı?Varoluşsal Sancılar
Çöl ve kumu anlattığı her bölümde dişlerimin arasında çıtırdayan kum taneleri varmış gibi tükürme isteği uyandırdı bende. Üst metin akıcı ve sürükleyici, kendisini okutuyor hiç bir sorun yok ama asıl bir alt metin var ki kitapta o daha da müthiş. Cumpei "Amir Fati" insanıdır aslında yani kaderini seven. Arayışa çıktığı şey bir böcek değil bastırılmış cinsel arzularının peşinde koşuyor farkında olmadan. Daha da ilginci bunu tatmin edebildiği yer bir oyugun içindeki ev ve hayat, kenarından su ve yiyecek indiriliyor. Bu anne karnı ve göbek kordonuna bir atıf gibi görünüyor. Kuyudan çıkışı ise gerçek bir doğuş hem de kordona (merdiven) tutunarak. Gidebilecegi zaman da gidemiyor artık çünkü doğduğu hayata mahkum olduğunu ve daha açısı o hayatı sevdiğini fark ediyor. Rüzgarla hareket eden kumların arasından silüeti belirginlesen bir varoluş sancısı var kitapta. Ben yanlış çıkarımlar yaptım belkide ama önemli olan edebi bir eserin size bunları dusundurtebilmesi değil midir zaten?
Çok şeyler düşündürüyor Kobo Abe, en çok da diğer kitaplarının içine dalmayı.
Büyüleyemeyen Gerçeklikİşçi Göçü
Zorlandım, bu ikinci Latife Tekin kitabım ve hala metne girmekte zorlanıyorum. Bu inceleme yazısına başlamadan önce şunu belirteyim ki iyi bir büyülü gerçeklik akımı takipçisiyimdir. Farklı coğrafyalardan pek çok temsilcisini okudum en başta ana vatanı Latin Amerikalı yazarları tabi. Türkiye'deki en bilinen temsilcisi Latife Tekin'i bu kadar geç okumam da benim kabahatim.
Büyülü gerçeklik sizi ikilemde bırakan bir akımdır. Öyle unsurlardan bahseder ki ne tamamiyla hayal ürünü dersiniz ne de kesinlikle gerçektir diyebilirsiniz. Bu kitapta ise metin gerçeklikten fazlaca uzaklaştırıyor okuyucuyu. Gerçekliğini sorgulamaktan vazgeçiyorsunuz bir yerden sonra. Daha çok bir yerle ilgili gerçekçi bir masal dinliyormuşum hissine kapıldım. Latife Tekin kelimelerle çok rahat ve başarılı oynuyor bunda hiçbir sorun yok ama bana kalırsa biraz aşırıya kaçıyor. Metin sizi içine almak yerine her denemenizde dışarı itiyor. Kıvrak cümleler arka arkaya gelince öyküye girmekte zorlanıyorsunuz. Bunu bu kadar seri yapabilmek büyük bir meziyet elbette ama bana büyülü gerçeklik hissini geçiremedi doğrusu. Anlatmak istediklerim, Isabel Allende (Ruhlar Evi) okumuşsanız daha rahat anlaşılabilir yada okumadıysanız bir bakın derim.