Cocoa Puff
@gunception
translator/interpreter
29 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
"Docendo discimus".
Azərbaycan Dillər Universitetinin məşhur şüarı. Kim tapıbsa vaxtında həmin insanı alqışlamaq lazımdır, çünki dünyaya daha geniş aspektdən baxmaq üçün dil öyrənmək çox vacibdir ki, dil öyrədilən və ya tələbələrdə bamıya məlum dillərə (məsələn, İngilis və rus) dair bilikləri dərinləşdirən universitetin belə bir şüarının olması çox mükəmməl ideyadır.
İngilis dilini 10 il ərzində 5lə oxumuş biri kimi universitetə qəbul imtahanı üçün repititor yanına məşğələlərə gedəndən sonra əslində heç nə, sadəcə A2 səviyyədə söz bazası bildiyimi anladığım gündən sonra 1 il ərzində 10 ildə öyrəndiyimdən dəfələrlə çox öyrənmiş, 4 il universitet oxumuş, hazırlıqda əldə etdiyim həmin dərin biliyi çox çox çox çox daha mükəmməlləşdirməyə nail oldum. Bunları yalnız öz özümə oxuyaraq etsəm (self-study) və dil öyrənərkən heç kimlə əlaqə qurmasaydım yəqin ki, indi bu qədər irəliləyə bilməzdim. Bununla yanaşı, 3cü kursdan başlayaraq aşağı sinif məktəb şagirdlərinə İngilis dilini öyrədərkən yenə də hədsiz çox məqamı bilmədiyimi kəşf etmiş və onlarla birlikdə həmin xırdalıqlara yiyələnmişəm. Bu cəhətdən, İlber Ortaylının "təhsil alarkən qrup şəklində, cəmiyyətin digər üzvləri ilə birgə öyrənilən dərslərin çox daha effektiv olmasına" dair fikrinə sonuna qədər qatılıram. Belə olduqda, həm özümüz öyrənir, həm başqalarına öyrədir, həm də fərqli insanlarla ünsiyyətə girərək onların dünyagörüşündən faydalanır, yenə də özümüz öyrənirik.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
C.Oğuz
@CnslOguz
·"Onu sevmek, nefes almak gibidir. Gel de nefes almaktan vazgeç şimdi" demiş Mevlana. Sevmek, şansın yoksa yaşarken ruhen ölmeyi göze almaktır.
Stefan Zweig' in Satranç kitabını okudum ve beğenmişle beğenmemiş arasında kaldım. Yalnız iyi olan bir tarafı var bu yazarın; olay örgüsü kuvvetli ve okurken film izliyormuşçasına bir his uyandırıyor. Bu yüzden şansımı Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu kitabında denedim ve bayıldım. Kitabı kesinlikle tavsiye edeceğim için spoiler vermeden yoğunlaştırılmış duyguların kenarlarından kalemle geçmek istiyorum.
İnsan bir defa aşık olabilir ve eğer bir çok defa aşık olduğunu idda edebilen varsa hiç aşık olmamıştır çünkü şanslıysan aşk bir defa uğrar ve gider. Karşılıksız aşk, bedenen yaşayıp ruhen hayata veda etme cesaretidir bana göre. Herkes aşkı farklı şekilde yaşayabilir ama bazıları yaşayamaz ve yazmaya çalışır.
Bilinmeyen bir kadından bilinen bir adama yazılan bu mektup sevgisiz ve sadakatsiz geçen bir ömrü kaleme almış. Yaş küçük, aşk kapıda ve sevdiğin kişi sadece kapı altından bir ayak sesi...
Bir hayatı bir zarfa sığdırmış, halinden memnun, yaşama çocukluğundan ruhen veda etmiş bir kadın kaç kişiye nasip olur bilmiyorum. Seviyorsun, unutluyorsun tanınmayan bir yüz haline geliyorsun ve sevdiğin insanın yüzünü her insanda görüyorken, sevdiğin insan senin yüzünde hep tanımadığı farklı yüzler görüyor.
Evine giriyorsun, hayatına dokunuyorsun, şansın varsa bir iki kelime konuşup nefesini hissediyorsun şansın yoksa uzaktan izleyip ölmeye devam ediyorsun. Bir ölümü bir kelime ile anlatabilirsin ama kağıtlara dökülen ölmeyi dinlemek kolay değil. Ellerinde titreme, gözlerinde buğulanma ve vazonda artık gül yoksa her şeyin sonuna geldiğini anlıyorsun. Bir sabah uyanıp o vazoyu boş görmek artık asla dolmayacağının bir
