“Göğsümdeki çiçeklerin dili yok, unutma.” Evine gülümser. Alın çizgilerimi düzeltir. Sonsuzluğun ağzıyla öper. Yalnızlığımı alır. Yalnızlığını verir. “Ölüler, yaşayanlarda yaşar, bunu hiç unutma.”
Harika bir kitaptı kesinlikle tavsiye ederim kitaptaki karakterlerin kendileriyle olan yarışları öfkeleri çok etkileyeci aktarılmıştı, kitaptaki karakterlere hem kızıp hem onları anlıyorsunuz insan içinde ki öfkenin insana neler yaptıracağını görüyorsunuz ve sevgi uğruna haksızlığa uğramış karakterlerede üzülüyorsunuz. Güzeldi okunmalı ....