inceleme #6
petersburg’da gayet ideal bir hayat yasayan dokuzuncu dereceden memur golyadkin, ana karakterimiz. emrivaki bi sekilde ust kademesinin evine gider ve ordan kovulur. sonrasinda kademe kademe delirmeye baslar. olaylarin gelismesiyle beraber kendisinin olamadigi ama hep arkasindan kovaladigi oteki bay golyadkin’i romanda goruruz.
roman kisilik bolunmesini tezatlarla zengin yansitiyor. golyadkinin sayiklamalarinda, psikoza girdiginde, caresizce elektrik diregine yaslandigi anlarda onu yasiyorsunuz. bu acidan yazarin karakterin ic dunyasini cok iyi yansittigini soyleyebiliriz.
bu eser petersburg’un soguk ve sessiz havasini baslarda vermiyor. aslinda ucuncu bakis acisindan anlatilsa da atmosferi ana karakterin perspektifinden veriyor. dolayisiyla hikaye de zemin de cogunlukla golyadkin uzerinden ilerliyor. gayet akici, anlatimi gelisiguzel degil.
ben begendim. yazarin kulliyatina hakim olma acisindan muhim bir eser, okunmasini tavsiye ediyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
inceleme #5
stoacılığa giriş yapmak için uygun bir kitap. fikrin ana olarak odaklandığı prensipleri temel alıyor. aynı zamanda ahlaklı olmada gerekli maddelerle oluşturulmuş. kitap sıkıcı gelebilir, ben bunu zaten biliyorum da denebilir lakin okurken eşlik etmek önemli. hızlıca bitirilmemesi gereken, ekstra anlamlandırma çabası isteyen bir kitap. mutlaka not alınarak okunmalı. çünkü bu kitabı sadece arkada bırakmamak gerekiyor. okura katacağı algılarla onu daha anlayışlı kılacağını düşünüyorum. bu sadece kibarlık anlamına gelmiyor, perspektifini şekillendirmekte bir aracı. iyi okumalar.
inceleme #4
duygularından arınmış, etrafındaki olaylara kayıtsızca davranan, odaklanmada sorun yaşayan ama bunu başta istemeyen mersault'un romanını okudum. bu roman basit bir olay örgüsünden ibaret değil, hayata karşı neleri önemsediğimizi bize gösterebilen bir roman. kimine göre basitçe mutsuz, içine kapanık olarak görülen karakter akışı değiştiren bir olayın ardından ne kadar duyarsız olduğunu hem kitaptaki karakterlere hem bize gösteriyor. peki bundan ne anladık? varlığı sorguladık, ne için dedik. bunca şey ne için? bu karakter bize sadece yalnızlığı göstermedi, anlamımızın olmadığını-anlam olarak ne denilebilirse- da gösterdi. önemli bir nokta: kitabın bir bölümünde karakter yine de yaşamaya devam etmek istedi, bu da camus'nun felsefesinin bir yansıtması. baş döndüren bir kitaptı, sorgulamak isteyen herkese tavsiyemdir.
İNCELEME #3
romani sosyalist ernest everhard’in katildigi toplantilarda yarattigi etkinin buyusuyle ona asik olan avis’in gozunden okuyoruz. ernest ikna edici, ozguvenli karakteriyle igneleyici bir usluba sahip birisidir ayni zamanda. karsisina aldigi oligark kesimle yaptigi tartismalarda basta kapitalizm olmak uzere yanlislari gosterir, bu da cok heyecanli anlatilir.
roman sonrasinda avis’in degisimleriyle beraber dolu bir olay orgusune girer. demir okce olarak bahsedilen bastakilere karsi yapilmak istenen devrimi, her detayiyla; acisiyla, kaybiyla, askiyla, gururuyla doya doya anlatir. isci ailesinden gelen buyuk yazarin distopya ornegi, sinif ayrimini ne kadar derin anlatmakta? selam olsun jack london.
inceleme #2
Yeraltı edebiyatının kült başyapıtı olarak görülen bu eser punk erasında bağımlılıklara muzdarip bir arkadaş grubunu anlatıyor. Her karakterin kendini öne çıkaran birtakım özellikleri var ve bunlar anlatımı o kadar canlı tutuyor ki. Kitap ilerledikçe onların bakış açılarını daha iyi anlamaya başlıyorsunuz. Bu, benim kitapta en hoşuma giden detay olmuştu.
Hikayenin ele aldığı bu karakterler aslında gri karakterler. Ahlaken iyi ya da kötü demek çok zor. Kitapta olayların pek bir derinliği söz edilemez, birçoğu eğlendiren olaylar. Bir kısmı da epey rahatsız eden olaylar, okurken fark edeceksiniz. Kitabın bu kadar başarılı olmasının sebebi bu: rahatsız etmeyi de başarabilmesi.
Spoiler vermeden yapmak istediğim bu incelemede yeraltı edebiyatından hiç eser okumadığım halde bu kitaptan büyük haz aldığımı belirtmek istiyorum.
Yazarın kendi deneyimlerinden esinlendiği bu eseri şiddetle tavsiye ediyorum.