Ablamla, Öğleden Sonra Aşk diye bir film görmüştük. Orda gencecik bir kız ellisini geçmiş bir adama tutuluyordu. Öf, ne iğrenç şey. Film ihtiyarın kızı kucaklaması ile bitti. Ablam yanımda zırlayıp duruyor, ben kusmamak için kendimi zor tutuyordum. On yıl sonra görürüm ben onları. Adam mendiline tükürür durur, elinde ördeği... Kız da body yapan bir âşık bulur kendine.
İdeoloji, sanat, politika, insanın yerine geçen her şey, insanı öldürüyor. Oysa insanlık adına ideoloji, insanlık adına sanat, insanlık adına politika yapılıyor. Ama sonra hepsi Frankeştayn gibi yaratıcısının iradesine boyun eğmekten vazgeçip, insanı yok etmeye başlıyorlar.