başımı tutup artık geçsin diyordum
artık geçsin
bu benim seninle gidip diğeriyle döndüğüm çağ
bu benim sana durup kendimle yürüdüğüm yeryüzü
bu benim seninle uyuyup başkasıyla uyandığım dünya
artık geçsin
Çektiğimiz acıların bizi bir yere götürdüğünü söyleyerek yoldan çıkarmadılar mı bizi bu acılar? Bizi hiçbir yere götürmeyen acılara alışmıştık, acılarımızın boşluğu büyülemişti bizi, kendi yaralarımıza bakarken mutluyduk.
Ne yazık ki cehennemdeki rahatım çok
sürmedi. Zebaniler cehennemde çok keyifli yaşadığımı üst makama bildirince, dosyam incelenmiş ve “yeryüzünde çekmediği çile kalmadığından, her türlü acıya, derde, tedirginliğe alışık ve bütün bunlara bağışıklı bulunması nedeniyle cehennemin ona yazlık gibi gelmiş olması doğal görülmelidir, işkence edilmesi için cennete atılması uygundur.” kararı alınmış.